مقاله بیماریهای ویروسی که در دام موجب سقط میشود در word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 مقاله بیماریهای ویروسی که در دام موجب سقط میشود در word دارای 64 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله بیماریهای ویروسی که در دام موجب سقط میشود در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله بیماریهای ویروسی که در دام موجب سقط میشود در word،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله بیماریهای ویروسی که در دام موجب سقط میشود در word :

بیماریهای ویروسی که در دام موجب سقط میشود
بیماریهای ویروسی که در گاو موجب سقط میشود:

1-تورم تاولی وعفونی مهبل و فرج(IBR)
این بیماری با بیماری تورم دانه دار مهبل وفرج و یا بیماری آمیزشی دانه دار متفاوت بوده و باید ازآنها تفریق شود
بیماری همیشه از طریق مقاربت جنسی منتقل نمی شودتماس نزدیک از طریق لیسیدن ناحیه مبان دو راه ونیز استفاده از منی آلوده در تلقیح مصنوعی میتواند موجب عفونت دستگاه تناسلی شود . انتقال ویروس عامل بیماری در بدن به وسیله گلوبولهای سفید صورت میگیرد .

نشانیها:
بعضی از بیماران هیچگونه ناراحتی آشکاری را نشان نمی دهندو برخی اشکارا دارای درد هستند در برخی از حیوانات که پوست فرج دارای رنگ روشن است فرجدارای قرمزی کمی می باشد متورم بوده و مقدار کمی ترشحات د روی آن مشاهده میشود .تاولهای چرکین به قطر حدود 2 میلیمتر مشاهده میشودکه دارای مرکز زرد رنگ میباشد.و اطراف ان به رنگ زرد میباشدوحلقه قرمزی اطراف ان را احاطه کرده است.
اشتها و تولید شیر در این حیوانات تغییری نمیکند .

دوره کمون بیماری در دامهای آزمایشگاهی 12 ساعت می باشد و ترشحات مهبل پس از 24 ساعت قابل مشاهده میباشد که در دام این دوره پس از 48 ساعت میباشد.که ترشحات به رنگ سفید متمایل به زرد میباشد
که چسبنده ومخاطی میباشد .دو روز بعد از عفونت درجه حرارت بدن بالا میرود و برای 3-7 روز این روند ادامه دارد .که ترشحات سرمی بینی به مقدار کم تورم پلک وسقط مشاهده گردد.

وقوع سقط به سن جنین بستگی دارد گاوهایی که تا55ماه آبستن هستند سقط نمی کنند.گاوهایی که تا 55ماه ا بستن هستند پس از بیمار شدن سقط نمیکنند در حالی که حدود نیمی از گاوهایی که از ماه ششم آبستنی به بعد بیمار می گرددند23-52 روز پساز ابتلا جنین را سقط میکند . نوع سقطی که به طور طبیعی در نتیجه بیماری ایجاد میشود با سقط جنین هایی که به طور آزمایشی ویا در نتیجه واکسناسیون با ویروس شده اند در خلال ابستنی ایجاد می شود مشابه است.

تشخیص :
اولین وسیله برای تشخیص بیماری :علائم ونشانیهای آن است عوارض ویژه ای راکه بیماری در مهبل ایجاد میکند ودر مورد اخیر درجه حرارت بدن نیز میتواند مورد بررسی قرارگیرد .
در گسترش سلولهای پوششی مهبل پساز آنکه نمونه با مایع بویین تثبیت شدهو با هماتوکسیلسن و ائوزین رنگ آمیزی شد گنجیده گیهای داخل هسته ای مخصوص عفونتهای ویروس هرپس را می توان مشاهده کرد .

تغییرات بافت شناسی :
شامل کانونهای نکروزه به قطر حد اکثر نیم میلیمتر است که غالبا در سطح وسیعی ازکبد دیده میشود این گونه از کانونها می توانند در ششها طحال تیموس غدد لمفاوی و کلیه دیده شود در مواردی تورم نکروزان جفت نیز وجود دارد که می توان ا نرا در تشخیص بیماری به کار گرفت . برخلاف سلولهای مهبل در سلولهای جنین سقط شده نمی توان گنجیدگی را مشاهده نمود فقدان انها ممکن است به دلیل شدت تجزیه شدن بافت بدن جنین باشد

تشخیص سرو لوزیکی بیماری مشکل است زیرا فاصله بین عفونت و سقط غالبا طولا نی است ودر نتیجه نمونه خونی را که پس از بروز سقط تهیه میکنند تا میزان افزایش پاد تن سرم را اندازه گیری کنند ممکن است جواب درستی را ارائه ندهد.تنها راه شناسایی بیماری جدا کردن ویروس ان از بافت بدن جنین سقط شده است .این کا ر نیز تنها در تعداد محدود یا از جنینها عملی است زیرا بدن انها در موقع سقط فاقد ویروس است .

در مواردی که شکل حاد بیماری شیوع دارد با تهیه دو نمونه سرم خون با اصله 15 روزبیماری را می توان تشخیص دادافزایش پاد زهر خنثی کننده عفونت در نمونه های تهیه شده بیانگر وجود عفونت فعال می باشد در اینگونه ازمایشها اگر غلظت ویروی ثابت وغلظت سرم متغیر باشدخنثی شدنویروس برابرلگاریتم دو را ملاک تشخیص بیماری قرار میدهند .همچنینجدا کردن ویروس از محیط کشتی که از بافت بدن حیوانات مبتلا تهیه شده باشد میتواند موئد نتایج فوق باشد .
انترو ویروس:
این بیماری میتواند موجب نا منظم شدن سیکل تناسلی و کاهش نسبت باروری و مشکلات نازایی شود .
مسئله سقط جنین نیز ممکن است در سطح گله مشاهده شود در دامهایی که سقط کرده اند سروتیپ اف.266آ را توانسته اند جدا نمایند ولی ویوسدر دامهایی که به طور تجربی مبتلا گردیده اند قادر به ایجاد سقط جنین نیست .

انتقال بیماری به دام سالم از راه آمیزش گاو نر آلوده که دارای علائم بالینی بیماری است یا از راه آلوده شدن مهبل به مدفوع در خلال جفت گیری صورت میگیرد .در حیوانات تجربی انتقال بیماری از طریق تماس مستقیم نیز اتفاق افتاده است .
نشانیها:
متعاقب جفتگیری ترشحات از مهبل خارج شده ومخاط مهبل وعنق پر خون میشود همراه با این علائم در داخل مهبل در داخل مهبل ترشحات زرد رنگ ژله مانند تشکیل می شود که مقدار ان بین چند میلی لیترتا چند صد میلی لیتر متغیر است .خروج متناوب این ترشحات موجب آلوده شدن دم وکفل دام مبتلا می شود .

در این بیماری تب وجود ندارد . از علائم دیگر این بیماری تولد نوزاد زود رس و سقط در 5ماهگی میباشد .
البته سقط جنین میتوانددر اواخر آبستنی نیز روی دهد .
عامل بیماری ظاهرا در بدن دامی که سقط می کند باقی نمانده ودر ابستنی بعدی تاثیری روی جنین ندارد .
تشخیص:
بیماری را تنها به روش های آزمایشگاهی میتوان شناسایی کرد تعیین میزان افزایش پادتن خنثی کننده در دو نمونه سرمی که با فاصله 15روز تهیه شده است دقیق ترین روش در تشخیص بیماری خواهد بود . در صورت امکان اندازه گیری مقدار پاد تندر آزمایش مانع انعقاد خون نیز میتواند در تشخیص بیمایری کمک بکار رود اولین نمونه سرم را باید بلا فاصله پس از مشاهده بیماری تهییه نمود .

جدا کردنویروس از ترشحات مخاطی مهبل پس از کشت دادن نمونه در محیط بافت زنده ویا در تخم مرغ جنین دار می تواند مکمل تشخیص سرولوژیکی بیماری باشد البته اگر تنها یک سرو تیپ ویروسدر بیماری غالب باشد جدا کردن آن مشکل خواهد بود .

در گله ای که دارای ترشحات مخاطی ازمهبل بوده است وبه نازایی بالینی مبتلا بوده اند ویروس را توانسته اند از دو درصد نمونه ترشحات مهبلی جدا نمایند و در گاوهایی که وجود عفونت در انها قبلا تایید شده بود ویروس از5 درصدنونه های مهبل جدا گردید . در اینگونه موارد شناسایی نوع ویروس الزامی است .
2-(BVD-MD) اسهال ویروسی گاوان :
این ویروس را از گاوی که چند شکم زاییده است از ترشحات مخاطی عنق جدا نموده اند.
ویروس میتواند از جفت عبور کند و جنین را مبتلا سازد عوارض حاصله در جنین میتواند مواردی نظیرسقط جنین –زایمان زود رس مومیایی شدن جنین –نارسایی ژنتیکی در جنین یا مرگ آن را باعث شود.

ویروس BVD _MD در اکثر گاوداریها شیوع دارد ولی نسبت سقط جنین گاو به دلیل ابتلا لین ویروس خیلی کم است اگر بدن جنین سقط شده دارای پادتن ضد ویروس باشد دراین صورت منی توان بین ویروس وسقط رابطه ای قائل شد.
ویروس در صورت مبتلا نمودن گاوهای آبستن ایجاد عفونت ویروسی کرده وظاهرا در تمام مراحل ابستنی میتوامد از جفت عبور کند .سقط ممکن است چندین ماه پس از وقوع عفونت مشاهده شود بیماری در گاو ممکناست به شکل خفیف یا بدون علائم بالینمی نیز ظاهر کردد .
علائم ویژه عفونت در جنین شامل تورم غیر چرکین و نکروز شدن عمومی بدن همراه با بزرگ شدن دستگاه رتیکلو اندوتلیال در جنینهای مسن تر است .
تشخیص:
بیماری بر اساس تاریخچه ان عیار پادتن وجود پادتن ضد ویروس در بدن جنین و علائم ویژه بیماری در جنین تشخیص داده میشود علائم بیماری اگر چه چندان خاص نیستند ولی برای تشخیص بیماری بیشتر از شیوه جدا کردن ویروس کاربرد دارد
سقط جنین ویروسی در گوسفند
بیماری بردر :

عامل بیماری نوعی ویروس است که شباهت بسیار زیادی با ویروس BVD_MDدارد .ولی از نظر آنتی ژنیسیته و خصوصیات فیزکی- شیمیایی از ان قابل تفکیک است میشهایی که به طور طبیعی یا تجربی به این بیماری مبتلا میشوند پاد تن ضد ویروس BVD –MD را میتوان از انها جدا نمود عامل بیماری در جنین های گاو بز و خوک نیز بیماری زا است .

از علائم عصبی بیماری لرز میباشد که ممکن است در کار شیر خوردن بره اختلال ایجاد کند نسبت مرگ ومیر در هفته اول بالاست و رشد برها خیلی کند است ودر صورت زنده ماندن بره ها لرز به تدریج از بین می رود ولی قدرت باروری آنها پایین خواهد بود بره هایی را که در آنها علائم عصبی و رشد ووضعیت ناقص پشم دوام میابد اصطلا حا مو لرزان می نامند.
در مراحلاولیه آبستنی ویروس ممکن است به جفت حمله ور شود ودر نتیجه نقاط نکروز در جفت ایجاد شود در جنین عارضه خاصی ککه قابل روئت باشد ایجاد نمی شود بجز این که بدن ان فاقد چربی است .

بیماری معمولا میشها را در شکم اول آبستنی مبنلا می سازد ودر سن بالا به ندرت اتفاق میافتد .
مگر اینکه در گله سابقه قبلی بیماری وجود نداشته باشد . میشها بعد از بیماری تا پایان عمر مصونیت میابد مهمترین راه سرایت عفونت به دامهای دیگر از طریق مجاورت آنها با یکدیگر میباشد که البته این عمل به طور تجربی امکان پذیر نبوده است انتشار بیماری به طریق آمیزشی تا کنون مشاهده نشده است .
تشخیص بیماری بر اساس علائم بالینی و آزمایشات آسیب شناسی دستگاه عصبی صورت میگیرد روش درمانی یا پیشگیری خاصی برای بیماری وجود نداارد و بره های مبتلا باید کشتار گردند.

 

سقط جنین ویروسی در اسب
ویروس تورم بینی و شش اسب:
ویروس تورم بینی و شش اسب به عنوان سقط جنین ابتدا در ایلات متحده معرفی و پس از ان در اکثر دنیا گزارش گردید این ویروس هم چنین میتواند موجب اگزانتم آمیزشی گردد .
تورم عفونی سرخرگ اسب نیز ابتدا در ایلات متحده شناسایی شد این .ویروس در مقایسه با ویروس تورم بینی وشش اسب شیوع کمتری در دنیا دارد ودر بعضی از کشورها به صورت سقط جنین پراکنده مشاهدنه میشو.د عفونت مزیور تا کنون در انگلستان و ایرلند مشاهده نشده است عامل بیماری احتمالا توگا ویروس است هر دو بلیناری فوق احتمالا از طریق تنفسی انتقال میابد .

ضایعات جنینی:
ویروس تورم سرخرگ اسب :در عفونتهای تورم سرخرگ ویروسی اسب بسیاری از جنین ها تلف شده وقبل از سقط شدن ممکن است جنین وارد مرحله اتولیز گردد عارضه اصلی بیماری تحلیل و نکروز شدن ماهیچه های سرخرگهای کوچک است ومتعاقب آن گلوبولهای سفید از مجاری عروقی تراوش نموده وبدن دچار خیز میشود این عوارض در سراسر بدن مشاهده میشود در ابتدای امر سلولهای ماهیچه صاف نکروز میشود
تشخیص:
در تورم ویروس سرخرگ علائم تنفسی و سقط باهم اتفاق می افتد در حالی که در تنفس بینی و شش بین ایین دو عارضه فاصله وجود دارد بیماری میتوان با معاینات بافت شناسی اعضای بدن جنین تشخیص داد.

ویروس بیماری را میتوان از دستگاه تنفس دام وجنین سقط شده جدا نمود نمودار افزایش پاد تن نیز میتواند در جهت تایید بیماری به کاتر رود آزمایش دو نونه سرم برای تشخیص تورم بینی وشش دارای ارزش چندانی نیست چون میزان افزایش پادتن سرم را در خلال 2 تا3 هفته از عفونت می توان مشخص کرد در حالی که سقط می تواند تا 4 ماه پس از شروع عفونت اتفاق افتد ودر این موقع مقدار پائ تن سرم پایین خواهد بود این آزمایش را میتوان در تورم ویروسی سرخرگ به کار گرفت .

تب دره ریف
مقدمه: طبق گزارشاتی كه در ماه سپتامبر سال 2000 ( شهریور ماه سال 1379 ) منتشر شده است بیماری ویروسی تب دره ریفت ، كه از مهمترین بیماریهای مشترك بین انسان و دام می باشد در میان دامها و جمعیت انسانی ساكن در ناحیه جنوب شرقی شبه جزیره عربستان ، درنواحی مرزی بین یمن و عربستان سعودی، شایع و باعث بیماری و تلفات قابل توجهی در بین افراد و دامها شده است

. بیماری تب دره ریفت ، بیشتر یك بیماری منتقله توسط پشه ها ، بخصوص پشه های آئدس ( Aedes Spp ) و كولكس پایپینز ( Culex Pipiens ) محسوب می گرددو چون این پشه ها درهمه نقاط جهان از جمله ایران یافت می شوند و توسط باد دهها كیلومتر می توانند جابجا شوند احتمال شیوع آن ، درسایر نقاط جهان نیز وجود دارد . با وجود این اكنون در حدودیك قرن اززمان مشاهده و شناسایی بیماری تب دره ریفت در دامها و ساكنین قارهآفریقا می گذرد اما این اولین بار است كه این بیماری در خارج از قاره آفریقا ،باعث همه گیری و تلفات انسانی و دامی می گردد . تاریخچه و اپیدمیولوژی بیماری :

این بیماری نام خود را از دره ریفت آفریقا گرفته است . دره ریفت در قلب آفریقا ، در شمال از كشور سودان شروع شده و بعد از گذر از كشورهای اوگاندا و كنیا وارد كشور تانزانیا شده و در آن كشور خاتمه می یابد . همه گیریهای تب دره ریفت از سال 1910 م . ، بصورت دوره ای ، در دامها و ساكنین این دره اتفاق افتاده است . با اینهمه همه گیریهایی نیز در خارج دره ریفت از جمله نواحی مرتعی شرق و جنوب آفریقا اتفاق افتاده است كه همگی با بارندگیهای شدید و مداوم یا تغییر در اكولوژی منطقه و در نتیجه تكثیر و افزایش پشه های ناقل ربط داده شده اند . همه گیریهای بیماری در دوره های 5 الی 20 ساله و گاهی سی ساله اتفاق می افتد بنابراین گاهی خاموشی طولانی مدت بیماری ، باعث ظن ریشه كنی بیماری در منطقه می گردد .

د ركشور كنیا همه گیریهای انسانی ، همیشه با همه گیریهای دامی مرتبط بوده است . همه گیری این بیماری در دامها ، خسارات اقتصادی سنگینی به صنعت دامداری وارد می كند . همه گیری بیماری در سال 1950 و 1951 م . باعث تلفات حدود /000/100 راس گوسفند در كشور كنیا گردید . در سال 1977 این بیماری حدود /000/200 نفر از مردم ساكن دلتای رودخانه نیل در مصر را مبتلا نمود كه از این تعداد حداقل 598 نفر فوت كردند . علت شیوع بیماری در مصر ، ایجاد سد بزرگ آسوان در سالهای 1970 الی 1977 و تغییرات اكولوژیكی حاصل از آن و تكثیر شدید ناقلین بیماری ، مشخص گردید .

منبع دقیق آلودگی در این كشور ،‌هنوز مشخص نشده است اما ورود افراد مبتلا ، حمل دامهای آلوده از طریق رودخانه نیل ، ورود پشه های آلوده توسط هواپیما و انتقال پشه های آلوده توسط باد از كشور سودان ، مواردی است كه مورد سوء ظن قرار گرفته است . همه گیری بیماری در موریتانی در سال 1987 نیز ، به ایجاد سد روی رودخانه سنگال ارتباط داده شد .

اگر چه گزارشات مربوط به همه گیری در جنوب شرقی شبه جزیره عربستان یعنی منطقه جیزان ( فرمانداری الهدیده ( Al Hudaydah ) هنوز كامل نشده است اما گزارشات اولیه حاكی است كه در این مناطق ، صدها نفر به این بیماری مبتلا شده و دهها نفر در اثر ابتلا در گذشته اند و اگر چه تلفات دامی در منطقه مشاهده شده است اما از میزان آن ، گزارشی موجود نیست . لازم به ذكر است منطقه ای كه بیماری در یمن از آن گزارش شده است اخیراً زیر بارش شدید باران قرار داشته است .

آلودگی ممتد در افریقا در مناطق محدودی دیده میشود كه در این مناطق همه ساله آلودگی در نشخواركنندگان مشاهده می گردد و این موضوع می تواند نحوه بقای ویروس در محیط را مشخص نماید . نقطه دیگری كه درباره بقای ویروس در محیط تذكر آن لازم است بیولوژی خاص بعضی از پشه های آئدس است . تخم این پشه ها می تواند حتی برای چندین سال در محیط و خاك خشك زنده باقی بماند .

در واقع دوره ای از خشكی برای تفریخ این تخمها ضروری است . این پشه ها تخمهای خود را در مناطق مرطوب می گذارند و هنگامی كه سیلابها راه می افتند و بارندگیهای مداوم صورت می گیرد این تخمها به پشه تبدیل شده و به شدت تكثیر می یابند . ویروس تب دره ریفت از طریق تخم از پشه های بالغ بعضی از آئدس ها به نسل بعدی منتقل می گردد و آلودگی در این پشه ها تا آخر عمر باقی می ماند .

افزایش پشه های آئدس آلوده ، باعث افزایش انتقال ویروس بخصوص به گاوها می گردد زیرا این پشه ها ، گزش گاو را نسبت به سایر حیوانات ترجیح می دهند . در مراحل بعدی ، افزایش آلودگی گاوها ، باعث آلودگی سایر ناقلین می گردد و این ناقلین باعث همه گیری در سایر حیوانات و انسان میگردند . بنابراین بنظر می رسد كه همه گیریها در اثر افزایش ناقلین در مناطقی اتفاق می افتد كه آلودگی در آن وجود دارد . در همه گیری مصر بیشترین نقش را پشه های كولكس پایپینز بر عهده داشته اند

. لازم به ذكر است این پشه در ایران نیز به وفور وجود دارد و حتی اغلب پشه هایی كه در داخل شهر تهران باعث گزش انسان می شوند همین پشه ها می باشند . این پشه ها هنگام روز معمولا در چاههای خانه ها پناه می گیرند . میزان مرگ و میر در دامهای جوان بالا می باشد ومیزان سقط در نشخواركنندگان بسیار بالا می باشد

مشخصات ویروس عامل بیماری :
ویروسی از خانواده Bunyaviridae و جنس Phlebovirus می باشد .
مقاومت نسبی به عوامل فیزیكی و شیمیائی :
دما : ویروس چندین ماه در دمای OC 4 زنده می ماند . در سرم با حرارت OC 56 بمدت 120 دقیقه ویروس غیر فعال می شود .
PH : نسبت به PH قلیائی مقاوم است ولی با PH كمتر از 68 غیر فعال می شود .
مواد شیمیائی : توسط اتر و كلروفورم غیر فعال می شود

ضد عفونی كننده های محیط ( Disiuffectants ) : با محلولهای قوی سدیم یا كلسیم هیپوكلریت غیر فعال می شود و بقایای كلرین بایستی بیشتر از ( 5000 PPM باشد ) .
بقایای ویروس: ویروس در ترشحات خشك شده زنده می ماند و در بدن بعضی از ناقلین بند پا تكثیر پیدا می كند . ویروس میتواند درتماس با فنل 05 % در دمای OC 4 بمدت 6 ماه زنده می ماند .
میزبانهای ویروس :
•گاو ، گوسفند .‌بز ، شتر ، بعضی از جوندگان
•نشخواركنندگان وحشی ، گاومیش ، Wildebeest , Antelopes
•انسان به این بیماری خیلی حساس است از جمله های بیماری مشترك فوق العاده مهم می باشد .
انتقال عامل بیماری :
•حشرات خون خوار خیلی از گونه ها ( Mansonia , Eretmapo dite , culex , Anopheles , Aedes و … ) بعنوان ناقلین فیزیولوژیك عامل را انتقال میدهند . حشرات Aedes بعنوان reservoir می باشند .
پشه كولكس در حالت مكیدن خون انسان

•انتقال مستقیم ( آلودگی مستقیم ): در هنگام كار با دامهای آلوده و گوشت و شیر آلوده به عامل بیماری در انسان اتفاق می افتد .
منابع ویروس :
•برای دامها : جمعیت دامی وحشی و ناقلین
•برای انسان : ترشحات بینی ، خون ، ترشحات واژن بعد از سقط در دامها ، حشرات، گوشت آلوده ، احتمالاً از طریق aerosols و مصرف شیر خام .
وقوع بیماری :
تب دره ریفت بطور گسترده ای در كشورهای افریقایی متعاقب با بارندگی شدید و تراكم بالای حشرات ناقل گزارش شده است . اولین بروز اپیدمی بیماری خارج از افریقای تحت صحرائی در سالهای( Sub – Saharan Africa ) در سالهای 78-1977 در دامها و انسان در كشور مصر ثبت گردید در سال 1987 در موریتانی و مجدداً در سال 1993 در مصر بیماری گزارش گردید . آلودگیهای ( Infections ) آزمایشگاهی در سایر نقاط دنیا گزارش گردیده است .
تشخیص بیماری :
دور كمون بیماری 6 – 1 روزمی باشد .
تشخیص بالینی :
•گوساله : تب (40-41) درجه سانتیگراد خمودگی ، ( depression ) میزان مرگ و میر 10 تا 70 درصد
•بالعین ( گاو) : تب (40-41) درجه سانتیگراد ، ترشح بزاق بیش از حد معمول ، anorexia ، ضعف، اسهال بدبو ، كاهش راندمان تولید شیر ، سقط جنین ممكن است تا 85% جمعیت گله اتفاق بیفتد .

گوسفند – بز و خوك
• بره ها : تب (40-41) درجه سانتیگراد Anorexi، ضعف ، مرگ در طی 36 ساعت بعد از تلقیح ویروس . میزان مرگ و میر دامهای با سن زیر یك هفته تا 90% می باشد برای دامهای با سن بیشتر از یك هفته تا 20% می باشد.
•بالغین : تب (40-41) درجه سانتیگراد ترشحات موكوپرولنت از بینی ، استفراغ ، در میشهای حامله سقط ممكن است به 100 % برسد و میزان مرگ و میر به 20-30 % برسد .
انسان
سندرم شبیه آنفلوانزا با تب (8/37-41) درجه سانتیگراد ، سر درد ، درد عضلانی ، ضعف epigastric dis comforty nausea ، ترس از نور و بهبود از بیماری 4-7 روز طول می كشد
اختلالات حاصل از ابتلاء عبارتند : اختلال در شبكیه چشم retinopathy ، كوری Meningo – encephalitis ، سندرم خونریزی دهنده با زردی ، خون ریزی Petechige و مرگ می باشد .

ضایعات :
•نكروز كبدی بصورت گسترده و نقطه ای نقاط نكروتیك با قطری حدود 1mm
•پر خونی ، بزرگی و تغییر رنگ كبد با خونریزی های زیر كپسولی .
•هموراژیك جلدی گسترده ، خونریزیهای Petechlap , echymotic بر روی غشاهای سروزی viscerap , parietaf كبد
•كبدهای Brown – yellowish در جنینهای سقط شده .
•بزرگی ، ادم ، خونریزی و نكروز غدد لنفاوی
•پرخونی و خونریزی قسمت قشری كلیه ها و كیسه صفرا
•انتریت خونریزی دهنده
•زردی ( درصد كمی )
یك زن مبتلا به تب دره ریفت

تشخیص تفریقی :
بلوتانگ ، بیماری Wesselsbron ، تب سه روزه ( Ephemeral fever ) بروسلوز ، ویبریوز ، تریكوموناسیس ، بیماری گوسفند نیروبی ( NSD ) ، بیماری قلب آبی ( Heart Water ) سقط اندمیك گوسفندان ، Towic plants ، سپتیسمی باكتریایی ، طاعون و P.P.R
تشخیص آزمایشگاهی
– تشخیص عامل بیماری ( روش ارجح )
•تلقیح به موش یا هامستر
•تلقیح به بره های 2 – 1 روزه
•تلقیح به تخم مرغهای جنین دار

•تلقیح به كشت سلولی ( BHK –21 , CER , VERO ) خطوط سلولی اولیه حشره به كلیه بره ، بزغاله و سلولهای بیضه ) همراه با IF
•تشخیص AG ویروسی با استفاده از IF در بخشهای CRYOSTAL یا در گسترشهای Impression كبد طحال و مغز ، همچنین ID , CFI از سوسپانسیونهای بافت .
•تشخیص AG در خون : ایمینودیفوژن ، ارزیابی ایمنی آنزیم
تستهای سرولوژیكی :
•الیزا ، IGM , IGg
•خنثی سازی ویروس VN
•تست فلورسنت آنتی بادی
•خنثی سازی كاهش پلاك
•تست مكمل ثبوت
•ایمنودیفیوژن
نمونه های مورد نیاز :
•خون هپارینه یا خون منعقد شده
•پلاسما یا سرم

•نمونه های بافتی كبد ، طحال ، كلیه ، عدد لنفاوی ، خون قلب ، مغز حاصل از جنینهای سقط شده. نمونه ها بایستی در فرمالین بافر 10% و در داخل glycerol / saline و در دمای OC 4 نگهداری و ارسال گردند .
پیشگیری و كنترل
درمان ویژه ایی وجود ندارد ، درمان علامتی در موارد انسانی با علائم شدید .
پیشگیری بهداشتی :
رعایت بهداشت و كنترل ناقلین اثر محدودی دارد .
پیشگیری طبی :
•واكسن تخفیف حدت بافته ویروس ( سویه Smithburn )، یك تلقیح تا سه سال ایمنیت می دهد .
•قابلیت آسیب رسانی برای میشهای آبستن ( سقط )
•آسیب رسانی برای انسان

•واكسن ویروس تخفیف حدت یافته:
به دو تلقیح نیاز دارد و بایستی واكسیناسیون مجدد هر ساله تكرار گردد .
تب دره ریفت و كد بهداشتی بین المللی دفتر بین المللی بیماریهای واگیر دامی
ماده 2181
بمنظور استفاده از این كد دوره كمون تب دره ریفت 30 روز خواهد بود تستهای تشخیصی استاندارد و واكسنها در راهنمای O.I.E توصیف شده اند .
ماده 2182
كشورهای عاری از تب دره ریفت

یك كشور در صورتی عاری از بیماری تب دره ریفت اطلاق می شود كه دارای شرایط زیر باشد :
-تب دره ریفت در آن كشور یك بیماری قابل گزارش باشد ( Notifiable )
-در طی 3 سال گذشته هیچ موردی از بیماری چه بصورت بالینی و چه بصورت سرولوژیكی در آن كشور گزارش نشده باشد .
-هیچ نوع دام حساسی را از كشورهایی كه در طی سه سال گذشته آلوده بودند وارد نكرده باشد .
و یاچنانچه یك كشور عاری از تب دره ریفت دامهای حساس از یك كشور آلوده وارد بكند ، كشور وارد كننده در صورتی كه معیارهای ماده 2183 را اعمال كرده باشد آن كشور آلوده محسوب نمی شود .

ماده 2183
كشورهای آلوده به تب دره ریفت
چنانچه كشوری در طی سه سال گذشته بیماری تب دره ریفت در آن گزارش شده باشد و یا چنانچه واكسیناسیون در طی سه سال گذشته با استفاده از واكسن زنده را انجام داده باشد كشور آلوده به تب دره ریفت تلقی می گردد .
ماده 2184
دامپزشكی اجرائی كشورهای عاری از بیماری تب دره ریفت ، واردات و یا ترانزیت نشخواركنندگان اهلی و وحشی را از مسیر سرزمین خود از مبداء كشورهای آلوده به تب دره ریفت می تواند ممنوع كند .
ماده 2185
در صورت واردات از مبداء كشورهای عاری از بیماری تب دره ریفت دامپزشكی اجرائی بایستی موارد زیر را مطالبه نماید .
برای نشخواركنندگان اهلی

ارائه یك گواهی بهداشت دامپزشكی كه تأئید كننده موارد زیر باشد :
1-در روز حمل علائم بالینی بیماری RVF را نشان نداده باشند .
2-از زمان مدت تولد و یا حداقل در طی 30 روز گذشته در كشور عاری از بیماری تب دره ریفت نگهداری شده باشند .
ماده 2186
در صورت واردات از كشورهای عاری از تب دره ریفت ، دامپزشكی اجرائی بایستی موارد زیر را مطالبه نماید :
برای نشخواركنندگان وحشی
ارائه گواهی بهداشت دامپزشكی بین المللی كه موارد زیر را تأئید بكند :
-در زمان حمل علائم بالینی بیماری RVF را نشان نداده باشند .
-از یك كشور عاری از بیماری منشاء می گیرند .

چنانچه كشور مبداء مرز مشترك با كشوری كه آلوده به تب دره ریفت باشد داشته باشد بایستی :
3-قبل از حمل بمدت 30 روز در یك ایستگاه قرنطینه ای نگهداری شده باشد .
4-نتایج تستهای تشخیصی برای RVF منفی بوده باشد .
5-از مبداء تا محل حمل و در مدت زمان قرنطینه و در زمان حمل از گزند حشرات محافظت شده باشند
ماده 2187
.در صورت واردات از مبداء كشورهای آلوده به تب دره ریفت ، دامپزشكی اجرائی بایستی مواد زیر را مطالبه نماید
برای نشخوار كنندگان اهلی و وحشی

ارائه گواهی بهداشت دامپزشكی بین المللی كه موارد زیر را تائید بكند :
1-برای دامهایی كه واكسینه شده اند بایستی :
در روز حمل علائم بالینی بیماری تب دره ریفت نشان نداده باشند .
دامها با واكسنی واكسینه شده باشند كه آن واكسن مطابق با استانداردهای راهنمای O.I.E بوده باشند و قبل از حمل حداكثر 90 روز و حداقل 21 روز از آخرین تاریخ واكسیناسیون گذشته باشد .
2-دامهایی كه واكسینه نشده اند بایستی :
در روز حمل علائم بالینی بیماری نشان نداده باشند .1
2دامهایی باشند كه نتایج حاصل از تستهای تشخیصی آنها در مدت زمان 30 روز قبل از ورود به قرنطینه منفی بوده باشد .
3 ) مدت 30 روز قبل از حمل در كشور مبداء در یك ایستگاه قرنطینه ای نگهداری شده و در این مدت علائم بالینی بیماری را نشان نداده باشند .
) حداقل 14 روز بعد از ورود به قرنطینه نتایج تستهای تشخیصی برای RVF4) منفی بوده باشد ( بعد از 14 روز نتایج منفی باشد )
5 ) در مدت زمان قرنطینه و جابجائی تا استقرار در محل قرنطینه از حشرات محافظت شده باشد .

Iranian veterinary organization (IVO)
General Direction of Quarantine and the affairs international
Dr Ali.Safar –Maken.Ali (March 2001)

بیماریهای میكروبی مولد سقط در دام

بیماری بروسلوز
گردآوری و تالیف: دكتر مهدی شمس
مقدمه :
بروسلوز یا تب مالت یا سقط ‌جنین واگیر از جمله بیمارهای مشترك انسان و دام است كه توسط باكتریهای خانواده بروسلا ایجاد می‌شود. این باكتری برای اولین‌بار توسط یك دامپزشك دانماركی به نام برنارد بانگ كشف گردید.
میكروبهای خانواده بروسلا قادرند كه اكثر موجودات زنده مثل انسان، گاو، گوسفند، بز، اسب، سگ و… را مبتلا كنند. از جمله سویه‌های مهم این با كمتری می‌توان به بروسلا آبورتوس كه گاو را بیمار می‌كند،بروسلا میلتنسیس كه باعث بیماری در گوسفند و بز ماده می‌شود، بروسلا اوویس كه قوچها را بیمار می‌كند و بروسلاكنیس كه باعث بیماری در سگ می‌شود اشاره كرد.

این بیماری انتشار جهانی دارد و بدون شك بعلت انتشار تقریباً جهانی گاو بروسلا ابورتوس منتشرترین عضو از خانواده بروسلاها و باعث خسارات اقتصادی زیاد به دامداران و تهدید سلامتی جوامع انسانی می‌باشد (1).
راههای دچار شدن گاو به بیماری :
میكروب بروسلا ابورتوس اكثراً از طریق دمای یعنی در اثر تغذیه مواد غذایی و آب آلوده به میكروب (1) و یا لیسیدن جنین سقط شده و یا جفت آلوده و تشریحات تناسلی آلوده گاوهای بیماری كه در عمل وجود دارند به گاوهای سالم منتقل می‌شود (2).
البته بدلیل اینكه این میكروب قدرت تهاجمی بالایی دارد قادر است از طریق نفوذ به پرده‌های مخاطی بینی و گلو، چشم، دستگاه تناسلی و ادراری، مجرای سر پستان، بافت پستانی، پوست خراشیده و یا زخم شده و حتی پوست سالم باعث بیماری دام شود (1).

علائم بیماری در گاو :
مهمترین علامت بیماری بروسلوز در گاو ماده سقط‌ جنین در ماههای پنجم آبستنی به بعد است كه اكثراً سقط‌جنین همراه جفت ماندگی خواهد بود جنین سقط شده و ترشحات رحمی حاوی تعداد زیادی میكروب می‌باشد كه از این طریق سایر دامهای دامداری را آلوده می‌كند (2). ممكن است چند گوساله نیز زنده متولد شوند ولی این گوساله‌ها خیلی ضعیف هستند و ممكن است بعداً به اسهال سفید مبتلا شوند (2).

به هر حال دام ماده بیمار بندرت بیش از یكبار سقط می‌كند و در آبستنی بعدی معمولاً گوساله ظاهراً سالمی را متولد خواهد كرد؛ ولی باید توجه داشت كه دامهای مبتلا به بروسلوز حتماً به بیماری «ورم‌پستان» ناشی از بروسلا مبتلا خواهند شد و در سرتاسر دوره شیردهی بطور متناوب یا دائم تعداد زیادی میكروب را از راه شیر دفع می‌نمایند و شیر آنها نیز سالم به نظر می‌رسد و اگر این شیر به‌صورت خام توسط انسان مصرف شود یا برای تغذیه گوساله‌ها استفاده شود باعث بیماری خواهد شد/(7)

.
پرده‌های جنینی (جفت) دام ماده‌ای كه سقط كرده دارای علائمی می‌باشد كه می‌تواند ما را در شناخت سریع بیماری یاری كند؛ جفت دام سقط كرده معمولاً براحتی دفع نمی‌شود و نیاز به استفاده از دارو (اكسی‌توسین به میزان 50 واحد و یا كلوپروستنول سدیم به میزان 2 میلی‌لیتر هر 8 ساعت یك تزریق به مدت 24 ساعت) دارد/(//). جفت معمولاً متورم بوده و از حالت طبیعی كمی تیره‌تر به نظر می‌رسد و ظاهری شبیه چرم پیدا می‌كند/(11).
بیماری بروسلوز در گاو نر باعث تورم قسمتهایی از دستگاه تناسلی مانند اپیدیدیم (مخزن جمع‌آوری منی در بیضه) می‌شود كه می‌تواند به‌وسیله جفتگیری دام ماده را نیز آلوده كند/(9).

بیماری بروسلوز در اسب :
اكثراً بیماری بروسلوز در اسب به وسیله همان میكروبی كه عامل بیماری گاو می‌باشد (بروسلا آبورتوس) ایجاد می‌شود ولیكن سایر بروسلاها نیز قادرند در اسب بیماری ایجاد كنند، اكثراً اسبها بدلیل تماس با گاوهای آلوده به بیماری مبتلا می‌شوند و علائم بیماری را از خود بروز می‌دهند. علائم بیماری بروسلوز در اسب شامل تورم كیسه‌های مفصلی مثل تورم و بزرگی مفاصل زانو و بخلق، عضلات است، در اسب مفاصل بیشتر از سیستم تناسلی- ادراری یا بافتهای بدن جنین از بیماری آسیب می‌بیند ولیكن سقط‌جنین نیز به علت بروسلوز در اسب ایجاد می‌شود. باكتری بروسلوز قادر است به تنهایی یا همراه سایر باكتریها باعث زخم در قسمت بالای شانه‌ها (جدوگاه) شود.

بیماری بروسلوز در سگ :
باكتری بروسلا آبورتوس كه در گاو بیماری ایجاد می‌كند می‌تواند باعث بیماری در سگها نیز بشود. بیماری در سگ از طریق مصرف شیر، پرده‌های جفت یا جنین دامهای آلوده به میكروب بروسلوز ایجاد می‌شود و سگ مبتلا به بروسلوز می‌تواند بیماری را به سایر دامها منتقل كند خیلی بندرت علائم بیماری بروسلوز در سگ تظاهر میابد ولیكن در برخی از سگها ممكن است سقط‌جنین اتفاق بیفتد معمولاً سگهای ماده آبستن حساستر از سگهای نر می‌باشند و می‌توانند میكروب را از طریق ادرار، مدفوع و ترشحات رحمی منتشر كنند و باعث آلودگی سایر دامها بشود/(9).

بیماری بروسلوز در گوسفند و بز :
باكتری بروسلا ملیتنسیس باعث بیماری در گوسفند و بز ماده می‌شود و بروسلا اوویس قوچها را بیمار می‌كند كه اگر این میكروبها به انسانها منتقل شود باعث بیماری شدید (شدیدترین حالت تب مالت) شد كه می‌تواند ماهها و سالها ادامه داشته باشد، این باكتری برای اولین‌بار در طحال سه باز جوانی كه در اثر عفونت در جزیره مالت انگلستان تلف شده بود در سال 1887 كشف شد/(6).

در هر منطقه‌ای از جهان كه پرورش گوسفند و بز رایج است بیماری ناشی از بروسلا ملیتنسیس در انسان و حیوان متداول است و بویژه در كشورهای در حال توسعه این بیماری شیوع بیشتری دارد و بیماری حاصل از بروسلا ملیتنسیس بسیار خطرناكتر و كشنده‌تر از بروسلا آبورتوس است اكثر عفونتها از طریق مصرف شیرخام یا پنیر تهیه شده از شیر غیرپاستوریزه گوسفند و بز ایجاد می‌گردد ولی در بسیاری از نواحی كه گوسفند و بز در كنار گاو پرورش داده می‌شوند یا از مراتع و چراگاههای مشترك استفاده می‌كنند انتقال این میكروب توسط گاو نیز ممكن است صورت بگیرد (5).

بروسلا ملیتنسیس (و دیگر گونه‌های بروسلا) نسبت به نور مستقیم خورشید بسیار حساسند ولیكن در بافتهای بدن حیوان و در شرایط طبیعی بخوبی زنده می‌مانند در بافتهای جفت و جنین برای مدت 6 ماه زنده می‌ماند و در خاك خشك و دور از نور خورشید 2-3 ماه زنده می‌ماند این میكروب در آب، شیر، ادرار و دیگر ترشحاتی كه بطور یخ زده نگهداری شوند قادر است تا دو سال و یا بیشتر زنده بماند.
اساساً بروسلوز بیماری حیوانات بوده ولیكن اغلب به انسان انتقال میابد هركدام از گونه‌های بروسلا میزبانهای مخصوص خود را دارند مثلاً بروسلا آبورتوس مخصوص گاو است و بروسلاكنیس مخصوص سگ و بروسلا ملیتنسیس مخصوص گوسفند و بز است ولی این گونه‌ها قادرند در دیگر حیوانات نیز بیماری را ایجاد كنند.

معمولاً بروسلا از طریق دهانی بز و گوسفند را آلوده می‌سازد و حیوانات بیمار نیز میكروب را از طریق شیر، ادرار و ترشحات رحمی خود دفع می‌كنند. قطرات معلق میكروب در هوا متغیر به ایجاد بیماری از طریق تنفسی یا چشمی می‌شود. انتقال بیماری از گوسفند به بز از طریق دستهای آلوده شخص شیردوش ممكن است اتفاق بیفتد. بزهای ماده قادرند میكروب را از طریق داخل رحم یا مصرف شیر پس از تولد به بزغاله منتقل نمایند (7).
معمولاً عفونت در دستگاه تناسلی حیوانات نر جای گرفته و می‌تواند از طریق جفتگیری به سایر دامها منتقل شود.

معمولاً تعیین لحظه دقیق شروع بیماری پس از ورود میكروب به بدن مشكل بوده و طول دوره كمون (زمانی كه میكروب وارد بدن شد تا زمانی كه علائم بیماری ظاهر می‌شود) در مورد گوسفند و بز كاملاً مشخص نیست و بین 30 روز تا چند ماه متغیر است. این بیماری قادر است در موارد نادری حیوان را از پای درآورد ولی اگر حیوان از بیماری جان سالم به در ببرد میكروب در طحال، كبد، رحم و غدد لنفاوی برای مدت چندین سال جای گرفته و به بروسلوز مزمن تبدیل خواهد شد، در طی عفونت مزمن ممكن است میكروب به مدت چندین سال از طریق ادرار، شیر و ترشحات رحمی دفع گردد و باعث گسترش آلودگی شود.
بعد از شیوع و گسترش عفونت بروسلا در گله بز یا گوسفند، سقط‌جنین‌های متعدد و كاهش میزان باروری ایجاد می‌شود. سقط‌جنین شاید فقط یكبار برای گوسفند یا بز اتفاق بیفتد ولیكن ممكن است بیماری مزمن شده و به مدت چندین سال با یا بدون علامت دوام داشته باشد و از این طریق سایر دامهای گله را نیز آلوده كند (8).

سقط‌جنین‌ها و تورم پستان با علائمی دیگر كه در همه حیوانات متفاوت است همراهی می‌شود التهاب مفاصل، كاهش وزن، ضعف و سستی، التهاب زیر همراه سرفه‌های خشك و كوتاه متداولترین نشانیهای بیماری به حساب می‌آیند.

اكثر سقط‌جنین‌ها در چهارمین ماه آبستنی اتفاق می‌افتد ولی این موضوع عمومیت نداشته و ممكن است سقط‌جنین در هر زمانی در طول دوره آبستنی اتفاق بیفتد، برخی از حیوانات آلوده چندین‌بار سقط می‌كنند درحالیكه برخی دیگر هرگز سقط نمی‌كنند. معمولاً بزغاله‌ها یا بره‌هایی كه در رحم مادر یا بعد از تولد به میكروب آلوده شده‌اند قبل از بلوغ بطور خودبخودی بهبود میابند/(1) ولی گاهی اوقات نیز برای مدتی طولانی مبتلا به بیماری باقی می‌مانند عموماً اینگونه به نظر می‌رسد كه بره‌ها و بزغاله‌ها نسبت به میكروب از گوسفندها و بزها نسبت به بیماری مقاوم‌ترند/(11).
بروسلوز گوسفند و بز كاملاً شبیه به هم است هر چند كه بهبودی در گوسفند سریعتر از بز اتفاق می‌افتد و میزان سقط‌جنین نیز در گوسفند كمتر از بز است. گوسفندان آلوده از طریق شیر، ادرار و ترشحات رحمی میكروب را دفع نموده و در تمامی سنین به میكروب حساس می‌باشند/(9).

انتقال میكروب بروسلا ملیتنسیس به انسان اكثراً از طریق مصرف شیرخام، پنیر یا گوشت حیوانات آلوده صورت می‌گیرد ولی گاهی اوقات ممكن است انتقال بیماری از طریق سبزیجات یا آب آلوده به ترشحات حیوانات، ایجاد گردد. تماس مستقیم با حیوانات آلوده یا مواد دفعی آنها منجر به انتقال بیماری از طریق چشمی و یا تنفسی (بویژه زمانی كه تماس با مواد بشدت آلوده‌ای مثل ترشحات رحمی، جنین، جفت و لاشه حیوانات آلوده وجود داشته باشد) خواهد شد/(10).
برای كنترل بروسلوز در بز و گوسفند نیاز به آزمایشات مرتب و دوره‌ای می‌باشد كه توسط مسئولین دامپزشكی صورت می‌گیرد، در اكثر نواحی ایران گوسفند بعنوان حیوان اصلی برای تولید گوشت پرورش میابد و به دلیل انتقال گوسفندان در فصول مختلف سال از منطقه‌ای به منطقه دیگر در كشور كار كنترل بروسلوز با مشكل مواجه می‌شود. عموماً سیستمهای مدیریتی پرورش گوسفند و بز در كشور قدیمی بوده و نقایص زیادی در شرایط بهداشتی نگهداری گوسفند و بز وجود دارد. استفاده از چراگاههای مشترك و ورود حیوانات آلوده به گله، گسترش بیماری را بیشتر می‌كند و در چنین شرایطی كاربرد اقدامات كافی پیشگیری مثل جداسازی حیوانات سقط كرده و جنینهای سقط شده و تمیز و ضدعفونی كردن محل لازم می‌باشد. مشخص است كه واكسیناسیون مهمترین وسیله كنترل بروسلوز در بز و گوسفند در چنین نواحی خواهد بود.

پیشگیری و كنترل بیماری :
با توجه به اینكه بیماری بروسلوز یك بیماری خطرناك مشترك بین انسان و دام است اكثر كشورهای جهان سعی در ریشه‌كنی كامل این بیماری دارند و برای رسیدن به این هدف از روش «تست و كشتار» برای دامهای آلوده به بیماری و استفاده از واكسن برای پیشگیری از بیماری استفاده می‌كنند. ولی برنامه‌های فوق به تنهایی برای مبارزه با بیماری كافی نیستند و برای پیشگیری و كنترل بهتر این بیماری باید روشهای مدیریتی قویتری از سوی دامدار اتخاذ شود و ما در این نشریه سعی داریم تا شما را با این روشها آشنا كنیم.

1- از تلقیح مصنوعی استفاده كنید :
بدلیل اینكه میكروب بروسلوز بیشتر در اعضای تناسلی (مثل بیضه در گاو نر و رحم و تخمدانها در گاو ماده) جای می‌گیرد اگر در برنامه‌های باروری گله خود از گاو نر استفاده كنید گاو نر قادر است به دو طریق گاوهای ماده را به بیماری مبتلا كند؛ اوّل اینكه اگر خود گاو نر مبتلا به بروسلوز باشد با توجه به اینكه گاو نر می‌تواند میكروب را از طریق منی دفع نماید، تمام گاوهای ماده‌ای را كه با آنها جفتگیری می‌كند را آلوده خواهد كرد. دوّم اینكه اگر در بین گاوهای ماده گاوی حضور داشته باشد كه به بیماری مبتلا باشد و گاو نر با آن جفتگیری كند، گاو نر در اثر این جفتگیری به بیماری مبتلا خواهد شد و به این ترتیب سایر گاوهای ماده را نیز مبتلا خواهد كرد.

ولی اگر در برنامه‌ای باروری گله خود از تلقیح مصنوعی استفاده كنید با توجه به اینكه در مراكز تهیه اسپرم (منی) از گاو نر، گاو نر همیشه از لحاظ آلودگی به بروسلوز و دیگر بیماریها آزمایش می‌شود امكان آلودگی دامهای ماده از طریق منی آلوده به میكروب بروسلوز از بین خواهد رفت.

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

مقاله رفع مشکلات ناباروری در گاوهای شیری در word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 مقاله رفع مشکلات ناباروری در گاوهای شیری در word دارای 19 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله رفع مشکلات ناباروری در گاوهای شیری در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله رفع مشکلات ناباروری در گاوهای شیری در word،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله رفع مشکلات ناباروری در گاوهای شیری در word :

رفع مشکلات ناباروری در گاوهای شیری
بسیاری از تولید کنندگان در موقعیت های مختلف با مشکلاتی در عملکرد تولید مثلی گله خود روبرو می شوند.زمانیکه راندمان تولید مثلی گله افت می کند،تولید کننده باید برای شناسایی علل امر و یافتن راه حل،با دامپزشک گله،کارشناس تلقیح مصنوعی،نمایندگی شرکت تامین خوراک و دیگر افراد ذیربط مشورت نماید.متن حاضر به معرفی انواع اصلی مشکلات ناباروری در گله می پردازد و برای پیشگیری و کنترل آن ها پیشنهاداتی ارائه می دهد.

جفت ماندگی:
زمانی که جفت یک گاو ماده،ظرف 12 ساعت پس از زایمان خارج نشود،این وضعیت را جفت ماندگی می گویند.بروز جفت ماندگی در گله های گاو شیری نباید بیش از 8 % باشد.

فاکتورهای احتمالی دخیل در جفت ماندگی:
1- عفونت های خاص از قبیل لپتوسپیروز،بروسلوز،کامپیلوباکتر،رینوتراکئیتیس عفونی(IBR) و دیگر عفونت ها می تواند سبب جفت ماندگی گردد.این عفونت ها ممکن است سبب سقط جنین گردد اما می تواند جفت ماندگی پس از زایمان را نیز منجر شود.
2- عفونت های نا معین ایجاد شده توسط طیف وسیعی از باکتری ها و ویروس ها که در خلال آبستنی یا هنگام زایمان رخ می دهند،می توانند به نحوی با جفت ماندگی مرتبط باشند.

3- دوقلوزایی و زایمان های غیر طبیعی شامل زایمان های طولانی مدت یا سخت زایی ها،اغلب سبب جفت ماندگی خواهند شد.
4- کمبود سلنیم،ویتامین A و یا ویتامین E می تواندبروز جفت ماندگی را به میزان بالایی افزایش دهد.
5- چاق شدن گاوهای خشک از روی دریافت انرژی اضافی و یا دوره ی خشکی طولانی مدت اغلب با جفت ماندگی مرتبط می باشد.
رفع مشکل و پیشنهادات کنترلی:
1- عفونت های خاص را آزمایش کنید.از آزمایش های خونی در تشخیص عفونت های خاص بهره بگیرید.چنانچه عفونتی را تشخیص دادید،نسبت به معالجه،واکسیناسیون و یا حذف گاو آلوده اقدام نمایید.
2- با تمییز نگاه داشتن محوطه ی زایمان و بستر پوشانی مناسب،تماس گاو با ارگانیسم های نا معین را به حداقل برسانید.در صورت امکان،زایمان را روی علوفه انجام دهید.از جایگاه زایمان برای مقاصد دیگر استفاده نکنید.

3- تلیسه ها را با گاوهای نری آمیزش دهید که رکورد آسانزایی داشته اند.به دقت گاوهای در حال زایمان و تلیسه ها را تحت نظر بگیرید.چنانچه پس از گذشت 30 دقیقه پیشرفت چندانی در زایمان حاصل نشد،گاو نیاز به کمک شما دارد.سعی کنید به آرامی و با رعایت نظافت این کار را انجام دهید.
4- در مناطقی که از لحاظ سلنیم فقیرند،سلنیم مکمل را به صورت غذای خشک یا تزریق به گاوهای خشک برسانید.آزمایشاتی ترتیب دهید که وضعیت سلنیم را تعیین نماید.حداقل 5-4 هفته در سال گاوها را با علوفه مرتعی سبز و تازه تغذیه کنید.حدود 160000 واحد ویتامین A(یک میلیگرم کاروتن معادل 400 واحد ویتامین A است)از تمامی منابع(طبیعی و مکمل) تهیه نمایید.

5- از بالا رفتن بیش از حد نمره وضعیت جلوگیری نمایید.دسترسی به خوراک های پرانرژی مثل سیلوی ذرت یا مواد دانه ای را طی دوره ی خشکی محدود نمایید.

متریت:
عفونت رحم تحت عنوان متریت شناخته می شود.گاوها معمولا طی 2 هفته اول پس از زایمان ترشحاتی به رنگ قرمز-قهوه ای از خود بیرون می دهند.چنانچه این ترشحات بیش از 2 هفته ادامه یابد یا اگر ترشحات بدبو باشند،این امر گواهی بر عفونت رحمی دارد.

فاکتورهای احتمالی دخیل در ایجاد متریت:
1- بسیاری از گاوهایی که جفت ماندگی دارند، دچار متریت نیز خواهند شد.(فاکتورهای موثر بر جفت ماندگی را مشاهده نمایید)
2- ممکن است در اثر سختزایی،به مجرای تولید مثلی جراحاتی وارد آمده باشد و یا نیروی بیش از حدی که حین کمک رساندن اعمال شده سبب بروز این جراحات گشته باشد.همچنین این جراحات می تواند در زمان تلقیح یا تیمار های رحمی نیز بوجود آمده باشد.
3- آلودگی مجرای تولید مثلی می تواند در زمان زایمان،آنهم وقتی گاوها یا تلیسه ها شدیدا نسبت به عفونت حساس اند بوجود آید.چنانچه محل زایمان آلوده باشد یا اگر کمک رسانی در حین زایمان غیر بهداشتی انجام گرفته باشد،نتیجه ی احتمالی آن متریت خواهد بود.

4- استفاده از بلوس های رحمی بخاطر واکنش بدن به مواد موجود در بلوس ها می تواند منجر به تجمع چرک گردد.
5- کمبود سلنیم یا ویتامین E ممکن است با متریت مرتبط باشد.
6- چاقی بیش از حد ممکن است سلامتی گاوها را در زمان زایمان یا اوایل شیرواری به خطر اندازد.این خطرات شامل جفت ماندگی،متریت،استونومی و جابجایی شیردان می باشند.
رفع مشکل و پیشنهادات کنترلی:

1- چنانچه بروز جفت ماندگی از 8 % بالاتر باشد،به اقدامات کنترلی ذکر شده در بالا نگاه کنید.بسیاری ار شرایطی که گاوها را در معرض جفت ماندگی قرار می دهد،به توسعه ی متریت نیز کمک می کند.
2- گاوها باید در مکان پاکیزه ای زایمان کنند.

a) آغل یا چراگاه های کاملا پاکیزه را آماده نمایید.محل زایمان را طوری انتخاب کنید که امکان مشاهده ی مکرر گاو وجود داشته باشد.
b) بعد از هربار زایمان،آغل را تمییز و ضد عفونی نموده و بستر آنرا تعویض نمایید.در صورت امکان به جای استفاده از خاک اره،بهتر است از مواد بستری با ساقه های بلند به منظور پوشاندن بستر بهره بگیرید.
c) زایشگاه را زمانی که متریت یا عفونت های گوساله ها شایع است برای یک تادو ماه بلا استفاده بگذارید و ترتیبی دهید که گاوها در محلی جدید و تمییز زایمان نمایند.

d) زایشگاه را از هرگونه جانوری به جز گاو در حال زایمان پاک کنید.
e) چنانچه حین زایمان به کمک شما نیاز بود،از ابزار ضد عفونی شده و تمییز استفاده کنید؛دم را به پای جلو گره بزنید؛ناحیه ی فرج و اطراف آنرا با صابون ملایمی شستشو دهید؛قبل از شروع دست ها و بازوهایتان را بشوئید؛از لوبریکانت غیر حساسیت دهنده استفاده کنید،کار را همزمان با انقباضات زایمانی شروع کنید و به هیچ وجه فشار اضافی وارد نیاورید.قبل از کشیدن گوساله اطمینان حاصل کنید که محل قرار گیری گوساله طبیعی است.در صورتی که محل قرار گرفتن گوساله یا اندازه آن نسبت به مادرش نشانگر سختزایی بود از دامپزشک خود یاری بجوئید.
3- زمان درمان متریت و جفت ماندگی و نوع داروهای قابل استفاده را از دامپزشک بپرسید.

4- در مناطق فقیر از لحاظ سلنیم،به جیره ی گاوهای خشک و شیروار مکمل سلنیم اضافه کنید و یا سلنیم را به صورت تزریقی وارد نمایید.
5- طی اوایل شیرواری و دوره ی خشکی از بالا رفتن بیش از حد نمره وضعیت جلوگیری نمایید و در عین حال مصرف ویتامین و مواد معدنی را در حد کافی حفظ نمایید.
6- 2 تا 6 هفته پس از زایمان گاوها را به منظور تشخیص جراحت یا عفونت آزمایش نمایید.
7- برای درمان متریت از توصیه های دامپزشک خود بهره بجوئید.اگر گاوی علائم عفونت را نشان نمی دهد از کاربرد دارو به رحم خودداری کنید.

کیست های تخمدانی:
کیست های تخمدانی ساختارهایی هستند که معمولا قطرشان بیش از یک اینچ می باشد.این کیست ها روی یکی یا هردو تخمدان برای 10 روز یا بیشتر باقی می مانند.باروری در گاوهای دارای کیست بخاطر تغییرات هورمونی و تغییر در میزان کشیدگی رحمی کاهش می یابد و در بسیاری از موارد قابلیت آزاد سازی تخمک از بین خواهد رفت.

فاکتورهای احتمالی دخیل در ایجاد کیست های تخمدانی:

1- مصرف بیش از حد کلسیم درجیره یا جیره ی دارای نسبت زیاد کلسیم به فسفر.مصرف بیش از دو قسمت کلسیم به یک قسمت فسفر ممکن است به توسعه کیست ها کمک کند.
2- مصرف استروژن زیاد از طریق تزریق یا از طریق علوفه تازه ی بقولات یا از برخی سموم قارچی،بروز کیست های تخمدانی را افزایش می دهد.
3- استعداد ژنتیکی
4- شرایط استرس زا یا مشکلات سلامتی حین یا اندکی پس از زایمان.

رفع مشکل و پیشنهادات کنترلی:
1- علوفه را از لحاظ محتوای کلسیم و فسفر تجزیه کنید.برنامه ی غذایی را بررسی کنید تا مطمئن شوید که نسبت کلسیم-فسفر در کل جیره بین 1/15 و 1/2 می باشد.در تخمین مواد معدنی دریافتی،کلیه ی علوفه ها،مواد دانه ای و مواد معدنی را بحساب آورید.
2- از مصرف محصولات استروژنی تزریقی بپرهیزید.اینها داروهای پرتوانی هستند که تنها باید تحت نظر دامپزشک مصرف شوند.خوراک هایی را که از لحاظ محتوای zearalenone یا دیگر سموم قارچی مشکوک هستند تجزیه کنید.از مواد غذایی حاوی سطوح بالای سموم قارچی استروژنیک یا استروژن های گیاهی استفاده نکنید.

3- از آنجایی که استعداد ژنتیکی می تواند سبب بروز کیست های تخمدانی شود،این امر را در گله با حذف گاوهایی که دختران کیستیک بوجود آورده اند کاهش دهید و از استفاده از گاوهای نری که دختران کیستیک داشته اند نیز پرهیز نمایید.
چاقی بیش از حد ممکن است سلامتی گاوها را در زمان زایمان یا اوایل شیرواری به خطر اندازد.این خطرات شامل جفت ماندگی،متریت،استونومی و جابجایی شیردان می باشند.

آنستروس:
آنستروس یا عدم توانایی در بروز علائم فحلی،در بیشتر موارد ناشی از ناتوانی خود ما در تشخیص و ردیابی فحلی است.در مطالعه ای روی گاوهایی که به عنوان “آنستروس” گزارش شده بودند،مشخص شد که 90 درصد آنها سیکلیک و نرمال بوده و در حقیقت فحلی شان تشخیص داده نشده بود؛ و تنها 10 درصد گاوها واقعا آنستروس بودند(یعنی دچار عدم فعالیت تخمدانی بودند).

فاکتورهای احتمالی دخیل در بروز آنستروس:
1- عدم تشخیص فحلی در گاوها با فعالیت تخمدانی نرمال،ممکن است به این دلایل بوده باشد:
الف)عدم تشخیص کافی فحلی.از آنجاییکه 66 درصد علائم فحلی بین 6 بعد از ظهر و 6 صبح بروز می کنند،گاوهایی که فحلی کوتاه مدت(کمتر از 12 ساعت)دارند ممکن است حتی با سیستم دوبار تشخیص فحلی در روز از قلم بیافتند.این امر خصوصا زمانی صادق است که گاوها طی زمانی که احتمال بروز رفتارهای فحلی شان کمتر است،تحت نظر گرفته شوند.

ب)عدم شناسایی کافی و یا رکوردهای ناکافی از حیوان.
ج)عدم فرصت گاوها برای بروز فحلی برای مثال عدم آزاد کردن و تجمع گاوها در فضای باز،بستر های لغزنده، لنگش،تعداد بسیار کم دام که تعدادشان برای بروز رفتارهای متقابل کافی نباشد.

2- آنستروس حقیقی یا عدم فعالیت های تخمدانی بدلایل زیر اتفاق می افتد:
الف)کم خونی _ بخاطر آناپلاسموز،انگل های داخلی یا خارجی،کمبود پروتئین جیره،کمبود آهن،مس،کبالت یا سلنیم.
ب) کمبود فسفر جیره
ج)کمبود سطح انرژی،کاهش وزن حیوان در اثر تولید بالا و یا سوءتغذیه.

د)سطح پایین هورمونی در ارتباط با خوراک دهی طولانی مدت بالاخص از خوراک های انباری
ه)کیست های تخمدانی(70 درصد گاوهای دارای تخمدان های کیستیک آنستروس هستند)
و)عفونت و چرک های داخل رحمی
3- فحلی خاموش(فحلی آرام) فعالیت های تخمدانی نرمال با عدم بروز علائم فحلی.
بیشتر عوامل دخیل در آنستروس حقیقی(کم خونی،کمبود فسفر،کمبود انرژی و سطوح پایین هورمونی)می توانند سبب بروز فحلی خاموش شوند.

رفع مشکل و پیشنهادات کنترلی:
1)رکوردهای تولید مثلی کافی و مناسبی از گله خود تهیه نمایید.تاریخ های فحلی،تاریخ معاینات و یافته ها،حوادث غیر معمول از قبیل سخت زایی یا جفت ماندگی و درمان های آنها را ثبت نمایید.
2)گاوها را بمنظور تشخیص فحلی با دقت زیر نظر بگیرید.

الف)حداقل 2 و ترجیحا 3 بار در روز گاوها را تحت نظر داشته باشید.
اطمینان حاصل کنید که زمان تشخیص فحلی عصر ها باشد.
ب)در هربار ردیابی فحلی،حداقل 20 دقیقه را به این کار اختصاص دهید.
ج)اجازه ندهید که امور روزمره مزرعه،حواس شما را از ردیابی فحلی منحرف سازد.گاوها را زمانی که در حال تغذیه،شیردوشی یا دیگر فعالیت ها نیستند مشاهده نمایید.

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

مقاله رفتارشناسی سگ ها در word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 مقاله رفتارشناسی سگ ها در word دارای 12 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله رفتارشناسی سگ ها در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله رفتارشناسی سگ ها در word،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله رفتارشناسی سگ ها در word :

رفتارشناسی سگ ها
فصل اول:
بسیاری اعتقاد دارند كه انگلستان سرزمین دوستداران سگ است و در میان حیوانات خانگی سگ یكی از محبوب‌ترین و رایجترین آنها در این كشور می‌باشد. البته قبول این موضوع خیلی سخت نیست زیرا كه سگ‌ها طبیعتاً حیواناتی اجتماعی هستند و به راحتی با انسانها ارتباط برقرار و با آنها زندگی می‌كنند. رفاقت و دوستی سگ با انسانها می‌تواند كاملاً واقعی و محسوس باشد در حالیكه مثلاً دوستی با یك گلدفیش (ماهی طلایی) تنها به صورت خیالی امكان‌پذیر است.

از سویی دیگر اما چنین رابطه دوستانه‌ای هزینه‌هایی هم دارد. سگ‌ها و گاهی صاحبان آنها، انتظار دارند با یكدیگر رابطه‌ای صمیمی داشته باشند و این مسئله فضا را برای عدم درك و رنجش متقابل مهیا می‌كند.
مقایسه رفتار سگ‌ها و گربه‌ها می‌تواند در توضیح این مسئله راهگشا باشد. با وجود آنكه ظرفیت شناخت1 گربه‌ها مانند سگ‌ها است، ولی اشتیاق درونی آنها به ایجاد رابطه اجتماعی مانند سگ‌ها نمی‌باشد. گربه‌ها معمولاً در خانه مكان خلوت و جداگانه‌ای را به خود اختصاص می‌دهند. آنها به شیوه خود زندگی می‌كنند و مطابق خواسته‌های صاحبشان رفتار نمی‌كنند.

برای مثال صاحب گربه نباید از صاحبش انتظار محبت بی‌دلیل داشته باشد؛ گربه‌ها تنها در صورت مورد توجه قرار گرفتن واكنش نشان می‌دهند. همچنین اطاعت خود به خود و بی‌اختیار در آنها دیده نمی‌شود. برای مثال صاحب گربه باید همواره مراقب غذای روی میز آشپزخانه باشد، در غیر اینصورت باید عواقب این غفلت را بپذیرند.
در عوض سگ‌ها به طور مداوم به صاحبان خود اظهار محبت می كنند. صاحبان سگ اغلب به سگشان به چشم عضوی تقریباً انسانی از خانواده نگاه می‌كنند (Wilbur,1976) و بلطبع از سگ خود هم انتظار دارند كه مسئولیت‌های اجتماعی پیوستن به خانواده را بپذیرند. به همین دلیل بسیاری از این افراد از ناخنك زدن حیوانشان به غذای روی میز ممكن است عصبانی شوند.

در نتیجه بنابر آنچه گفته شد، وقوع بالای مشكلات رفتاری در سگ‌ها خیلی نباید تعجب برانگیز باشد. در آزمایشی كه در كلینیك آموزش علمی حیوانات كوچك مدرسه سلطنتی دامپزشكی دیك (Dick) (واقع در انگلستان) انجام شد و در آن 50 صاحب سگ به طور غیر انتخابی شركت داشتند، مشخص شد كه 10 قلاده از سگ‌های این افراد رفتارهای كاملاً دردسرساز (مانند تهاجم به افراد) داشتند. 30 قلاده دیگر هم به مشكلات رفتاری كم اهمیت‌تری مانند هیجانی شدن و زود به خشم آمدن در برابر افراد یا ترس از جاروبرقی و;. مبتلا بودند.

تنها 10 صاحب دام بیان داشتند كه سگشان رفتار مناسبی دارد. در مطالعات دیگری كه با همكاری صاحبان بیشتری (1500-350) به طور جداگانه توسط هوپت2 در سال 1976 و ویلبر3 در سال 1976 در آمریكا انجام شد، معلوم شد كه حدود 42-25 درصد این افراد متوجه مشكلات رفتاری سگهایشان شده‌اند. تفاوت درصدهای ذكر شده احتمالاً به علت اختلاف تعریف‌های موجود از مشكلات رفتاری می‌باشد.

مشكلات رفتاری در جدی‌ترین شكل خود می‌تواند تهدیدی برای زندگی سگ باشد. زیرا كه به علت غیر قابل تحمل بودن تنها مرگ شفقت‌آمیز برایش توصیه می‌شود. علاوه بر این بسیاری از مشكلات رفتاری وجود دارند كه تحمل آن برای صاحب دام آشكارا بر كیفیت زندگی آنها و یا خود سگ تأثیر منفی می‌گذارد. بسیارند خانواده‌هایی كه داشتن مهمان در خانه را به علت رفتار تحریك پذیر و مهاجم حیوانشان متوقف كرده‌اند و یا بیرون رفتن به همراه سگی كه پارس می‌كند یا در هنگام عدم حضور ایشان رفتار مخربی انجام می‌دهند را ترك كرده‌اند.

چنین تحملی ممكن است از نظر دیگران شگفت‌انگیز باشد، ولی برای این افراد دلایل بسیاری وجود دارد تا چنین وضعی را ادامه دهند. وویث4 در سال 1981 در مصاحبه با صاحبان سگ و گربه‌هایی كه مشكلات رفتاری داشتند مشاهده كردند كه رایجترین دلیل آنها برای این كار احساس نزدیكی و وابستگی به حیوان5 می‌باشد.

البته تذكر این نكته ضروری است كه اغلب مشكلات این حیوانات تنها بخش كوچكی از فعالیت‌های معمول آنهاست و بیشتر اوقات آنها حیواناتی با محبت و دوست داشتنی هستند. یكبار صاحب سگی بیش فعال كه مدام پارس می‌كرد وضع بغرنج و همیشگی خود را اینگونه توضیح می‌داد: «گاهی اوقات فكر می‌كنم كه دیگر نمی‌توانم این شرایط را تحمل كنم ولی وقتی تصور می‌كنم كه همراه سگم در مطب دامپزشكی منتظر تزریق داروی كشنده نشسته‌ام، در می‌یابم كه قادر به انجام چنین كار نیستم.»

علت دیگری كه باعث می‌شود این افراد سگ مشكل‌دار خود را تحمل كنند احساس مسئولیت و گناه در برابر رفتارهای دام است. در میان صاحبان سگ‌های مشكل‌دار دیدگاه در «سگ بد وجود ندارد و تنها صاحبان بد وجود دارند» بسیار رایج است و اغلب آنها این جمله را در ضمیر خود تكرار می‌كنند. این افراد در زمان حال و گذشته به دنبال رفتارهای اشتباهی كه با سگ داشته‌اند می‌گردند و البته همیشه موضوعی برای احساس گناه پیدا می‌كنند

. در این شرایط اظهارنظر دیگران هم كه همیشه وجود دارد. در جامعه ما (انگلستان) همانند انتقاد از شیوه تربیت كودكان، ایراد گرفتن از دیگران در مورد روش تربیت و بارآوردن حیوانات خانگی هم نقل محافل می‌باشد. یكی از نتایج میل به سرزنش افراد به خاطر رفتار حیواناتشان این است كه فرد می‌پندارد چون مشكل رفتاری سگش به خاطر اشتباهات او به وجود آمده است پس او مجبور است كه به زندگی با آن ادامه دهد. بسیاری از دارندگان سگهای مشكل‌دار با مشكل خود تنها هستند و برخی از آنها هم به كلاس‌های فرمانبرداری یا به تعلیم دهندگان مراجعه می‌كنند و تنها درصد كمی از آنها با دكتران دامپزشك مشاوره می‌كنند.

شاید دانستن این موضوع كه در 10 سال گذشته دامپزشكان هیچ تخصص حرفه‌ای برای درمان مشكلات رفتاری حیوانات نداشتند، زیاد تعجب برانگیز نباشد، ولی به هر حال دامپزشكان بسیاری بوده‌اند كه بر حسب مورد مطالب مفیدی برای ارائه داشته‌اند و البته علت این امر هم ساده است چون آنها سگ‌های زیادی را دیده و مطالعه كرده بودند و تجربه زیادی داشته‌اند.

یك پرورش دهنده یا یك تربیت كننده آگاه به كار خویش به راحتی می‌تواند به چنین نتیجه‌ای برسد كه این قبیل راهنمایی‌ها برخلاف سایر نظریات حرفه‌ای دامپزشكان بر پایه و اساس ساختار عملی دانش بنا نشده است.

دامپزشكانی كه در نظر دارند درمان مشكلات رفتاری حیوانات را هم در ردیف خدمات مطب خود بگنجاند باید توجه داشته باشند كه ممكن است قبل از پرداختن مراجعینشان به این موضوع نیاز باشد تا خودشان به ارائه اطلاعات اقدام كنند. یك راه برای انجام این كار این است كه به عنوان قسمتی از معاینه عمومی سلامتی حیوان، در مورد رفتار آن نیز پرسش‌هایی را مطرح كنند.

تاریخچه روانشناسی ناهنجاری‌های گوشتخواران
در حدود 20 سال پیش (دانشمندان) دریافتند كه با روشهای عملی و نظری علوم مختلف روانشناسی می‌توان به شیوه‌ای برای درمان اختلالات رفتاری حیوانات دست یافت. در این رابطه نظریه‌ها و آزمایش‌های بسیاری در طول 20 سال اخیر مورد پژوهش قرار گرفته‌اند ولی تاكنون ارتباط آنها با صاحبان حیوانات خانگی كشف نشده است.

بیشتر تحقیقات مفید صورت گرفته با استفاده از نظریه آموزش بوده است. این نظریه مجموعه‌ای از روشهای واقعاً متفاوتی می‌باشد كه همگی تجربی بوده و هدفش تشریح چگونگی آموزش و بدست آوردن الگوهای رفتاری در موجودات زنده از جمله انسان می‌باشد. روانشناسانی كه در دهه‌های 1940 و 1950 روی این زمینه كار می‌كردند به دنبال اثبات اعتباری همانند علوم فیزیكی برای روانشناسی به عنوان یك علم بودند.

آنها اعتقاد داشتند كه مطالعه روی نكات قابل لمس و مشاهده داده‌های سخت (hard data)، بیشترین اهمیت را دارد و فرایند تفكر و ذهن را چون غیر قابل اندازه‌گیری و قیاس بود، امری پیچیده می‌دانستند و بنابراین خود را تنها به مطالعه روی رفتارها و كنش‌ها محدود ساختند. با در نظر گرفتن این عقیده محققینی كه زمینه تحقیقاتشان روی حیوانات است امتیازات بیشتری نسبت به محققین انسانی دارند.

رفتارهای حیوانات روی همرفته از پیچیدگی كمتری برخوردار است و آسانتر می‌توان بر جنبه‌های مختلف زندگی آنها نظارت و كنترل داشت. به این ترتیب هزاران حیوان از گونه‌های مختلف تحت انجام آزمایشهای گوناگون آموزش و یادگیری (Learning experiment) قرار گرفتند كه احتمالاً پر كاربردترین آنها سگ‌های پاولوف6 كبوترهای نگهداری شده در قفس‌های اسكینر7 و رت‌های نگهداری شده در هزار تو8 بوده‌اند.

حداقل میزان زجر و ناملایمتی وارد شده به این حیوانات و اخلاقی بودن این آزمایشها، كه شامل تعدادی از آزمایشهای این كتاب هم می‌شود، مشخص نمی‌باشد و قابل ذكر نیست. با این حال بی‌توجه بودن و انكار نتایج بدست آمده از این آزمایشها تنها به همین دلیل كاری احمقانه است. به ویژه اینكه حاصل این آزمایشها امروزه برای زندگی حیوانات بسیار سودمند بوده است.

این بخش از نظریه (یادگیری) كه بر مبنای تحقیق روی حیوانات شكل گرفت. از همان ابتدای شكل‌گیری، در حوزه‌های (روانشناسی) انسانی كاربرد بسیاری پیدا كرد و در دهه 1950 ارتباط آن در درمان تعدادی از ناهنجاری‌های روانی در دستور كار قرار گرفت و این موضوع در درمان بعضی بیماری‌ها مورد پذیرش قرار گرفت؛ اگر بیماران روانی بتوانند بیاموزند كه خود را درگیر رفتارهای غیرطبیعی خود نسازند و به صرف همین واقعیت ماهیتاً درمان آنها ممكن خواهد بود. اگر یك بیمار گذر هراس9 بتواند بیاموزد كه از خانه خارج شود و به بیرون برود یا به فردی مبدل پوش10 بتوان آموخت كه لباس‌های زنانه بر تن نكند احتمال درمان بیماری آنها بالا خواهد بود و به این ترتیب با درمان نشانه‌ها اختلال درمان خواهند شد.

عملكرد رفتار درمانی كه خود مجموعه‌ای از روشهای درمانی بر پایه این نظریه است در درمان بسیاری از ناراحتی‌های روانی كه تا آن موقع درمانی نداشتند بسیار موفقیت‌آمیز بود و شاید بیشتر اختلالاتی كه با استفاده از این روش درمان شد ترس‌های مونوسیمپتوماتیك (یعنی ترس از چیزهایی تقریباً خاص یا موقعیت‌های مشخص مثل ترس از عنكبوت یا پرواز با هواپیما) در بیمارانی كه از نظر سایر ویژگی‌های شخصیتی سالم هستند، باشد.

ادامه این موفقیت‌ها در دهه 1960 موجی از تشویق‌ها و حمایت‌ها را برای این روش درمانی در پی داشت ولی ادامه این كار در پی كشف فرایندهای ذهنی بیماران توسط (روان) درمانگران در دهه 1970 كاهش یافت. در فرایند ذهنی، توانایی بیمار به بازتاب و واكنش به اعمال خود به صورت سمبول‌سازی و استفاده از چیزی به عنوان نماد چیزی دیگر، اغلب موجب بی‌اطلاعی آنها نسبت به معنی كارهای قابل مشاهده خودشان می‌شود. بنابراین یك بیمار گذر هراس ممكن است نسبت به چیزهایی مانند خیابان و فضاهای باز، بیشتر از تنهایی و ساختارهایی كه نماینده این چیزها هستند بترسد. به همین ترتیب بیماری در یك فرد مبدل پوش متمایل به لباس‌های زنانه ممكن است به شكل اختلال در ایجاد ارتباط با سایر انسانها بروز كند.

همزمان در همین دوران رفتارشناسان حیوانات مستقلاً به كاربردهای بلقوه رفتار درمانی در گونه‌هایی كه این عمل برای اولین در آنها اجرا شد پی بردند و همانطور كه انتظار می‌رفت این روش در حیوانات بیشتر از انسان‌ها اجرا شد و توسعه یافت.
فرایند شناخت در حیوانات نسبت به انسانها پیچیدگی كمتری دارد. فكر آنها مشغول اتفاقات گذشته نمی‌شود و دغدغه آینده ندارند و از همه مهمتر آنها فاقد تفكر سمبولیك هستند.

فرایند شناختی حیوانات بیشتر تحت تأثیر شرایط و زمان حال است. بنابراین اگر سگی از چیزی هراس (fear) دارد باید نوع آن مشخص شود، مثلاً صدای تفنگ، یا اگر سگی رفتار جنسی غیر متعارف دارد، نوع رفتار باید مشخص شود. برای مثال پریدن روی كوسن كاناپه و مبلمان. حسن این مسئله آن است كه در حیوانات این عوارض تنها ناشی از یك پاسخ اكتسابی و آموخته شده در برابر یك محرك ناشناخته است و برخورد با آن نسبتاً آسانتر از بیماری‌های انسان است، در انسان این رفتارها ‌می‌تواند علائم یك ترس ریشه‌دار و گسترده‌تر باشد یا ریشه در اختلالات شخصیتی عمیق داشته باشد.

شاخه دیگری روانشناسی كه برای درمان اختلالات رفتاری حیوانات استفاده شده است، رفتارشناسی یا اتولوژی می‌باشد.

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

مقاله مدیریت تخم مرغهای قابل جوجه کشی در word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 مقاله مدیریت تخم مرغهای قابل جوجه کشی در word دارای 10 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله مدیریت تخم مرغهای قابل جوجه کشی در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله مدیریت تخم مرغهای قابل جوجه کشی در word،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله مدیریت تخم مرغهای قابل جوجه کشی در word :

مدیریت تخم مرغهای قابل جوجه کشی

برای رسیدن به جوجه های گوشتی با رشد سریع ، تخم مرغهای قابل جوجه کشی مطلوب ، مرغهای مادر در طول دوره تولید بایستی دائما از نظر وزن ، اندازه و همچنین وزن بدن مرغهای مادر مولد کنترل گردند زیرا یکی از فاکتورهای اصلی انتخاب در آمیخته های گوشتی در سال های اخیر وزن تخم مرغ است . تحقیقات سالهای اخیر نشان داده است که بین وزن تخم مرغ و ماندگاری تولید نسبت مستقیم وجود دارد بررسیها نشان داده اند که اگر ماندگاری تولید کاهش یابد وزن تخم مرغ افزایش خواهد یافت برای حل این مشکل و حفظ بدن مرغ و در نتیجه تداوم ماندگاری تولید لازم است برنامه کاهش دان اجرا شود

زمان و کاهش دان به عوامل متعددی بستگی دارد از جمله :
– وزن بدن مرغ و تغییرات آن از شروع تولید .
– تولید روزانه و روند ادامه آن .
– وزن تخم مرغ روزانه و روند ادامه آن
– تغییرات در زمان برداشت دان .
– وضع گله از نظر سلامتی .

– درجه حرارت و شرایط محیطی .
– وضع جیره غذایی از نظر ترکیب ( انرژی و مقدار پروتئین )
– مقدار جیره (انرژی دریافتی ) در پیک تولید .
– تاریخچه گله ( وزن گله در دوره پرورش و عملکرد آن قبل از پیک تولید .)
از آنجائیکه عوامل یاد شده بالا در تمام گله ها یکسان نیستند لذا برنامه کاهش دان در هر گله متفاوت خواهد بود.
توصیه عمومی برای کاهش دان بشرح زیر می باشد.
از هفته 27 تا 34 دادن حداکثر دان ( پیک تولید ) .

از هفته 35 تا 50 کاهش تدریجی تا 150 گرم در روز برای هر قطعه بعبارتی دادن 412 کیلوکالری انرژی برای هر مرغ در 50 هفتگی .
از هفته 50 به بعد ثابت ماندن مقدار دان .
برنامه های کنترل
– وزن کشی و کنترل تغییرات وزن که معمولا استاندارد 15 تا 20 گرم افزایش در هفته است .
– وزن روزانه تخم مرغ و تغییرات آن با توجه به وزن استاندارد .

– شرایط فیزیکی مرغ یعنی وضع عضله سینه – وضع چربی بدن – وضع پرها و پوشش عمومی شرایط پا ، تاج ، سروصورت و رنگ پریدن بدن و وضع عمومی تولید .

مقدار جیره باید طوری تنظیم گردد که بتواد در مقابل تغییرات غیر قابل انتظار احتیاجات طیور را برآورده کند بطور مثال وقتی درجه حرارت بیش از حد بالا باشد با توجه به احتیاجات انرژی حیوان بتوان در مقدار جیره تعدیل انجام داد . عدم کنترل و در نتیجه شکست در کنترل وزن بدن از هفته 30 به بعد بطور مشخص تداوم تولید را تحت الشعاع قرار خواهد داد .

جمع آوری و مدیریت تخم مرغهای قابل جوجه کشی
یک تخم مرغ حدود 22 تا 24 ساعت زمان لازم دارد که از مجرای تخم عبور کرده وتولید گردد تقسیم سلولی از مجرای تخم شروع شده بطوریکه در موقع تولید هر تخم مرغ نطفه دار دارای 60000 سلول است که در ادامه در گروه های مختلف اقدام به وجود آوردن اندامها خواهدنمود. هر تخم مرغ نطفه دار که تولیدمی گردد دارای موجود زنده است بنابراین باید در نظر داشت که جمع آوری و نگهداری نادرست تخم مرغ از لحظه تخمگذاری به بعد ممکن است تولید جوجه یکروزه درجه یک را تحت تاثیر قرار دهد

. تقسیم سلولی از درجه حرارت 27 درجه به بالا ادامه می یابد و 26 درجه سانتی گراد کمتر کند می گردد در نهایت در درجه حرارت 20-21 بطور کامل متوقف می شود این نقطه را صفر فیزیولوژیک می نامند اگر تقسیم سلولی تا 5 ساعت پس از تخمگذاری ادامه یابد و سپس تخم مرغ به سردخانه انتقال یابد شاهد افت در صد هچ بدلیل جنین مردگی خواهیم بود بنابراین باید شرایطی ایجاد کرد که تخم مرغها هرچه سریعتر به سردخانه با درجه حرارت 20-18 درجه سانتی گراد درجه انتقال یابند در این رابطه باید گفت که جمع آوری متعدد موجب خنک شدن یکنواخت تخم مرغها شده ولذا این موضوع اهمیت جمع اوری 6 تا 8 بار در روز را روشن می نماید.

جمع آوری در سیستم لانه های اتوماتیک
شرایط نوار جمع آوری در لانه های اتوماتیک باید ازنظر حرارت کنترل گردد که نه خیلی گرم و نه خیلی سد گردد نوار جمع آوری و پوشال این گونه لانه ها باید مرتبا تمیز گردد پس از تمیز کردن نوار جمع آوری تخم مرغ باید دقت کرد که نوار خشک شده باشد و پس از اتمام جمع آوری قسمت انتهایی یعنی خروج از سالن خوب بسته باشد که ایجاد کوران نگردد در غیر اینصورت نوار فوق بوسیله کوران هوا بسیار سرد خواهد شد .

این لانه ها موجب کاهش نیروی کارگری خواهد شد ولیکن مانند بسیاری از سیستم های اتوماتیک لازم است از نظر نگهداری واستفاده بهینه از آن دقت لازم صورت گیرد در این لانه ها باید مدییت طوری عمل نماید که اکثر تخم مرغها در لانه ها گذاشته شوند و از نظر رسیدگی و تاسیساتی باید دقت کرد که از شکستگی بیش از حد جلوگیری شود نداشتن این لانه ها همانطوریکه گفته شد در خصوص کاهش نیروی کار موثر می باشند ولی دلیلی برای نداشتن افراد مسول نمی باشند توصیه می گردد که نوار جمع اوری دو هفته قبل از تولید هر روز یکبار کار کند که طیور به صدای آن عادت کنند .

تخم مرغهای بستر
متاسفانه درصدی از تخم مرغ های تولیدی روی بستر تولیدمی گردند این تعداد بستگی به فاکتورهای مدیریتی زیادی دارد .
– عدم لانه گذاری بموقع و مرتب نبودن پله لانه های مزبور .
– عدم هماهنگی بلوغ جنسی مرغها و خروسها .
– مشکل یکنواختی نور در تمامی قسمتهای آشیانه .

– صحیح نبودن اندازه طول دانخوری با توجه به توصیه کمپانیها که معمولا 15 سانتی متر برای هر مرغ می باشد.
– عدم هماهنگی تحریک نوری با وزن مرغها .
– عدم تناسب درصد مرغ و خروس ( جفت گیری بیش از حد موجب افزایش تخم مرغ بستر میگردد ).
– عدم تناسب زمان توزیع دان با پیگ تخم گذاری ، زمان توزیع دان باید 5 تا 6 ساعت پس از روشنایی باشد تا مرغها برای دان خوردن از لانه خارج نشوند .
– عدم جمع آوری مرتب تخم مرغهای بستر در شروع تولید . ( حداقل 7 بار در روز)
یادمان باشد یک تخم مرغ کثیف قابل جوجه کشی نمی باشد .

نگهداری تخم مرغ
پس از جمع آوری تخم مرغها و ضدعفونی انها باید در مدت 30 دقیقه به سردخانه مجهز به سیستم کنترل حرارت و رطوبت انتقال داده شود بعضی از مشکلات عادی در این مورد عبارتند از :
– بعضی از تخم مرغها در لانه می مانند و سرد می شوند و سپس مرغ دیگری برای تخم گذاری وارد لانه می شود در نتیجه تخم مرغ دوباره گرم می گردد.
– تهویه ضعیف لانه های تخم گذاری که امکان دارد درجه حرارت این لانه ها به بالای 27 درجه سانتی گراد برسد.
– جمع آوری تخم مرغها در شانه های کاغذی که مدت زمان خنک شدن تخم مرغ در این شانه ها زیاد است ( حدود 6 ساعت )
– مواقعی دیده شد که تخم مرغهای جمع آوری شده بدون دلیل در سالن مانده اند .

– در مواقعی که حمل باگاری است با تکمیل شدن گاری تخم مرغهای قبلی در شرایط نامناسب نگهداری شده اند .
– مناسب نبودن درجه حرارت بخاطر ایزولاسیون ضعیف .
– گردش ناقص هوا .
برای رسیدن به درصد جوجه درآوری مطلوب درجه حرارت قابل قبول و رطوبت مناسب در طول حمل و نقل و در مدت نگهداری بسیار مهم می باشد شرایط مناسب به شرح زیر است .

مدت نگهداری بروز درج حرارت سانتیگراد درصدرطوبت
3-1 19 75-70%
بیشتر از چهار روز 18-16 75-70%

برای نگهداری تخم مرغها به مدت طولانی پایین آوردن درجه حرارت سردخانه کمک خوبی در حفظ کیفیت تخم مرغ خواهد داشت .
جریان صحیح هوا که در بالا ذکر شد برای رسیدن و نگهداری رطوبت و حرارت در حد مطلوب با حداقل تغییرات درمدت نگهداری تخم مرغ نقش اساسی را ایفا می کند.
– حرارت بیش از حد موجب رشد باکتریها می گردد.
– حرارت پایین خطر ایجاد شبنم روی تخم مرغ را دارد .
– رطوبت بیش از حد موجب رشد قارچ می گردد.
– گردش هوای کم موجب گرم شدن دوباره تخم مرغ می گردد.
– محل تخلیه و بارگیری تخم مرغ باید سرپوشیده باشد .

دستگاههایی وجود دارد که مخصوص اندازه گیری وثبت درجه حرارت می باشند که برای کنترل و ارزیابی بسیار با ارزش هستند.
انبار نگهداری و سردخانه بایستی بقدر کافی بزرگ باشند که بتوانند براحتی تعداد تخم مرغهای تولیدی را در خود جای دهد .
لازم است بین دیوارها و ردیف های تخم مرغ حدود 40 تا 50 سانتی متر فضای خالی وجود داشته باشد فاصله سطح تخم مرغهای انبار شده با سقف انبار بایستی حداقل 5/1 متر باشد.

بهداشت و ضدعفونی تخم مرغهای قابل جوجه کشی
توجه دقیق به ضد عفونی این تخم مرغها موجب افزایش درصد جوجه دراوری و بالا رفتن کیفیت جوجه های تولیدی خواهد شد نفوذ باکتری از پوسته موجب تلفات اولیه و تضعیف جنین و افزایش جوجه های درجه 2 وعفونت کیسه زرده و مرگ جنین در هفته اخر دوران جوجه کشی و همینطور افزایش تخم مرغ انفجاری و در نتیجه افزایش آلودگی بقیه تخم مرغها موجود در دستگاه جوجه کشی خواهد شد . محلهایی که می توانند موجب این آلودگی گردند و بایدکنترل شوند عبارتند از پوشال لانه ها ، تسمه جمع آوری در لانه های اتوماتیک ، شانه های جمع آوری و نگهداری تخم مرغ ، تخم مرغهای بستر، مه پاش های سالن ، رطوبت سازها ، اطاق تخم مرغ و نگهداری تخم مرغ ، هواکشها و تیغه های آن .

بهترین حالت و ایده آل ترین زمان برای ضدعفونی تخم مرغها ، بلافاصله پس از جمع آوری که هنوز گرم هستند می باشد وقتی تخم مرغ سردشد محتویات آن مقبض شده و در نتیجه هر باکتری که روی پوسته باشد بلافاصله از طریق منافذ وارد تخم مرغ شده و موجب آلودگی میگردد تمیز کردن تخم مرغهای کثیف بوسیله سمباده – کارد – سیم های ظرفشویی هر چند اجرا می گردد ولی می تواند عامل ورود باکتری به درون تخم مرغ باشد و موجب آلودگی گردد یک تخم مرغ تمیز تخم مرغی است که هیچ وقت کثیف نبوده باشد .

راههای زیادی برای ضدعفونی تخم مرغ وجود دارد هر کدام را انتخاب می کنید باید موارد زیر را در نظر بگیرید.
1- قادر باشد حداقل 90% از باکتریها را از بین ببرد .
2- برای جنین خطرناک نباشد.
3- برای افرادی که آن را اجرا می کنند زیان آور نباشد .
4- موجب خرابی کوتیکول نگردد.
5- پوسته تخم مرغ را مرطوب نکند.
6- موجب افزایش درجه حرارت تخم مرغ نگردد.

در صورتی که تخم مرغهای روی بستر بعنوان تخم مرغ قابل جوجه کشی مورد استفاده قرار میگیرد بهتر است از تخم مرغهای تمیز جدا شوند و ترجیحا در لایه های پایینی ستر چیده شوند انتظار از یک تخم مرغ این است که حفاظت فیزیکی و تغذیه جنین را به عهده گرفته و ان را در مقابل عفونت های باکتری یابی محافظت کند در نهایت جنین را در یک شرایط مناسب درون پوسته نگهداری نماید .

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید