تحقیق سفالگری (کوزه گری) در word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 تحقیق سفالگری (کوزه گری) در word دارای 37 صفحه می باشد و دارای تنظیمات و فهرست کامل در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد تحقیق سفالگری (کوزه گری) در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : توضیحات زیر بخشی از متن اصلی می باشد که بدون قالب و فرمت بندی کپی شده است

بخشی از فهرست مطالب پروژه تحقیق سفالگری (کوزه گری) در word

مقدمه
سفال
تاریخچه هنر سفالگری در ایران
دوره اشکانیان
دوره ساسانى
دوران اسلامى
دوران سلجوقى
ماده اولیه و فن کوزه گری
کارگاه و کوره
نقش کوزه، انواع آن و سفالینه های دیگر
کوزه گران و موقعیت اجتماعی آنان
کاربرد های مختلف کوزه
سفالگـری پـیش از اسلام
سفالگـری بعـد از اسلام
منابع و مآخذ

بخشی از منابع و مراجع پروژه تحقیق سفالگری (کوزه گری) در word

• کتاب سفال ایران، فن و هنر سفالگری، پیشینه سفال و سفال‌گری در ایران
• موسسه باستان شناسی ایران
• موزه ملی ایران

مقدمه

فلات ایران با تنوع اقلیمی خود به احتمال زیاد یکی از مهمترین خاستگاههای اصلی پیدایش و گسترش صنعت سفالگری در آسیای غربی می باشد. روند رو به رشد سفالگری در طول هزاران سال، در هیچ منطقه ای از آسیای غربی مثل ایران نبوده است. نقاط عطف این روند بدون تردید در پیدایش سفال در حدود هزاره هشتم پ.م در منطقه زاگرس مرکزی و پیدایش چرخ سفالگری و تعامل کوره های سفال پزی در هزاره چهارم پ.م نمود پیدا کرده است

سفال (سفالینه). این اصطلاح، بنابر تعریف لغتنامه‌ها عموما به معنی اشیا ساخته شده از گل پخته هستند، مانند کاسه، کوزه، و غیره; همچنین سفالینه، سفال ساخته شده را می‌گویند. سفالین نیز شامل انواع اشیایی است که از سفال می‌سازند. اصطلاح اروپایی” سرامیک” نیز داری مفاهیم سفال در زبان فارسی است، که از واژه یونانی (Keramikos) که خود از (Keramon) به معنی خاک رُس گرفته شده است. بنابراین سفالگری نیز به هنر یا صنعت ساخت ظروف و اشیا گلی پخته اطلاق می‌شود. معمولا محصولات را اگر بدون لعاب باشند سفال و اگر لعابدار باشند بر حسب گل و لعابی که در آنها به کار رفته بدل چینی می‌نامند. سفال در واقع نخستین محصول هنری و صنعتی مردمان اولیه و حاصل نیاز و شعور آدمی، در به کار گیری عوامل طبیعت است، و از آنجا که مواد اولیه آن شامل: خاک، آب، و آتش در سرزمین‌های محل سکونت بشر یافت می‌شده است، نشانه‌های تولید آن را در تمامی نقاط مسکونی انسان مشاهده می‌کنیم. کهنترین اشیا سفالی بدست آمده از کاوش‌های باستان‌شناسی ایران مربوط گنج دره در استان کرمانشاه است؛ که تاریخ آن به هزاره هشتم پیش از میلاد می‌رسد

سفالگری، هنری است که به صورت (شکل) سنتی طی هزاران سال اصول فنی ارزشمند خود را تا به امروز حفظ کرده است. علاوه برارزش‌های هنری با بررسی دقیق این آثار، امکان شناخت حرفه‌ها، صنایع و آثار مادی طوایف و جوامع بشری در قلمروهای فرهنگ‌های گوناگون را فراهم می‌آید. بنابرآنچه گذشت، باید سفال را به عنوان تجلی فعالیت ذهن و خلاقیت و ابداع هنری انسان‌های گذشته ارج نهاد. زیرا سفالگری هنری همگانی بوده که نه تنها سلیقه ابداع کننده، بلکه نشانه‌های معینی از زندگی اجتماعی و دوره زندگی و ویژگی‌های مادی و معنوی آن را به ما نشان می‌دهد، و وسیله مستقیمی برای شناسایی تمدن شهرها، اقوام و ادوار مختلف است. زیرا هر ملتی برای تزئین سفال‌های خویش، نشانه، اشکال و تزئینات ویژه خود را به کار می‌برده است. برای تامین منظور باستان‌شناسان با بهره‌گیری از هنر طراحی و تکنیک‌های دقیق، باستان‌شناسان می‌کوشند به قطعات و اشیا مختلفی که از مناطق باستانی بدست می‌آید، جان داده و با به تصویر کشیدن تمام نقوش به کار رفته در سفالینه‌ها به تعیین دوران مورد نظر پرداخته، به اسرار هنر و بسیاری از ناشناخته‌های زندگی آن دوران پی می‌برند

سفال

هنر سفال سازی نزد باستانشناسان قدر و منزلت خاصی دارد، چه همین قطعه‌های کوچک سفال که به ظاهر ناچیز به نظر می‌رسد، ما را به زمانه و زندگانی مردم آن روزگاران می‌رساند. فن سفال سازی درایران، از ابتدای تمدن تا به امروز ادامه یافته و در طی این مدت تغییرات گوناگونی به خود دیده است. به نوشته گیرشمن، در حدود ده هزار سال پیش، کسانی که درکوهستانهای بختیاری ضمن پرداختن به شکار و تهیه خوراک، به ساخت ظروف سفالی نیز اشتغال داشته‌اند. این نظریه که بیشتر باستانشناسان، آغاز صنعت سفال سازی را از ایران می‌دانند، در خور توجه است. به نوشته پروفسور پوپ در کتاب بررسی هنر ایران «مدارکی که اخیراً به دست آمده قویاً موجب اثبات فرضیه‌های چند سال اخیر است مبنی بر این که کشاورزی و شاید صنایع پیوسته به آن یعنی : کوزه‌گری و صنعت سفال‌سازی و بافندگی از فلات ایران آغاز شده است»

سیر تکامل سفال‌گری در تپه‌های باستانی، خیلی زود ساکنان اولیه را متوجه کرد که می‌توانند از طریق سفال نیازهای خود را برآورده کنند. سفال بهترین اثری است که از جوامع اولیه بر جای مانده است، به ویژه در تمدنهای فلات ایران، مراحل مختلف تمدنی را به نام این سفالها مشخص کرده‌اند

تمدنهای شمال «سفال خاکستری» و تمدنهای غربی «سفال نخودی» و دوره تمدن ایلام «سفال منقوش». نخست به درون ظرف اهمیت داده می‌شد، ولی بعدها، در سفالینه‌های نقشدار تزیینات به جدار بیرونی ظرف نقش بست. بیشتر این ظروف به شکل کاسه، کوزه‌های پایه‌دار، لیوان و ظروف شبیه به مجسمه حیوانات است. اختراع چرخ کوزه‌گری در هزاره چهارم در ایران، دگرگونی بزرگی در صنعت سفال سازی پدید آورد. اشیای سفالینه مکشوفه از سیلک و محوطه‌های باستانی جنوب شوش، چغامیش و تل‌باکون در تخت جمشید حاکی ازساخت سفال با چرخ است. در همین دوره تحولی نیز در ترسیم نقوش پیدا شد: نخست با نقوش هندسی و تزیینی بدنه ظروف را آرایش کردند و پس از مدتی نقش حیوانات معمول شد و زمانی بعد هنرمندان برای بیان اعتقادات و گاه وضعیت محیط و زندگی، موضوع خاصی را به کار می‌بردند، بیشتر خصایص زندگی اعم از مذهبی، اخلاقی و هنری را با نقش بر سفال می‌نشاندند. از اکتشافات تپه سیلک، تپه حصار، تپه گیان در نهاوند و دیگر تپه‌های باستانی، چنین برمی‌آید که از هزاره پنجم قبل از میلاد، ساکنان این نواحی به ساختن ظروف سفالین منقوش می‌پرداختند

هنرمند سفالگر پیش از تاریخ ایران با نقاشی روی سفالینه‌ها گویی شعر می‌سرود. سفالگر نقاش با استفاده از عناصر بصری ساده، اشیاء و حیوانات و انسان را می‌نمایاند، مثلاً خطوط موّاج موازی در درون یک دایره و مستطیل، نشاندهنده آب است و مثلثی که سطح آن چهارخانه بندی شد، نشانگر کوه یا مربعی که با خطوط افقی و عمودی تقسیم و خطوط موّاج در آن ترسیم شده، احتمالاً نشانه زمین زراعتی است. جانوران منقوش روی ظروف عمدتاً عبارتند از: بز، قوچ، گوزن، گاو، پرندگان و غیره. امّا برخلاف نقاشی غارها در اینجا شکل واقعی حیوان مورد توجه نبوده، بلکه طرح خلاصه و اغراق شده آن مطرح است. زیرا که آرایش سفالینه در کار سفالگر اهمیت بیشتری دارد: او به دلخواه، شکل طبیعی را به شکل تجریدی تبدیل می‌کند تا بدین ترتیب مقاصد تزیینی خود را برآورده سازد

در این دوره بدنه سفال لطیف و درخشان شد و در تمام تپه‌ها و دهکده‌های باستانی کم و بیش این مراحل طی شده است. می‌توان گفت که این مراحل به دوره تمدنی بستگی داشته است. مثلاً زمانی که سفالها خشن و ناصاف بود، خانه‌های مردم نیز از گل و چینه ساخته شده بود، امّا در مرحله‌ای که سفالها نازک و صیقل‌دار شد، خانه‌ها نیز با خشت و آجر ساخته شده‌اند

در میان ظروف دوره هخامنشیان تعدادی مجسمه سفالی هست؛ این مجسمه‌ها، از مجسمه‌های طلایی که بیشتر به شکل شیرند، تقلید شده‌اند. به این نوع ظروف سفالی، ظروف «ریتون» می‌گویند

در دوره اشکانیان به سبب توجه خاص به ظروف زرین و سیمین، ساخت ظروف سفالینی رو به کاهش نهاد. از ویژگیهای سفال‌گری این زمان، باید به لعاب ظروف اشاره کرد. رنگ این لعابها سبز روشن تا آبی فیروزه‌ای رنگ بود. اشیاء باقی مانده از این دوره، شامل خمره‌های بزرگ برای انبار آذوقه، تابوتهای سفالی با نقش انسان و ظروف گلدان شکل و قمقمه‌هایی که با لعاب تزیین شده‌اند

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

گزارش کارآفرینی کارگاه سفالگری در word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 گزارش کارآفرینی کارگاه سفالگری در word دارای 36 صفحه می باشد و دارای تنظیمات و فهرست کامل در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد گزارش کارآفرینی کارگاه سفالگری در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : توضیحات زیر بخشی از متن اصلی می باشد که بدون قالب و فرمت بندی کپی شده است

بخشی از فهرست مطالب پروژه گزارش کارآفرینی کارگاه سفالگری در word

مقدمه ای در مورد کارآفرینی    
تعریف کارآفرینی    
مهارتهای کارآفرینی    
مقدمه در مورد سفالگری    
تاریخچه سفالگری    
سفالگری در میبد    
تاریخچه ووضعیت سفالگری در میبد    
موارد استفاده و بازارفروش    
وضعیت سنی صاحبان کارگاه    
مشخصات اشخاص حقیقی درکارگاه آبیاری    
نمودار فرآیند تولید    
مشخصات مواداولیه وقیمت آنها    
نوع،مقدارانرژی وهزینه آن    
فهرست ماشین آلات خط تولیدوقیمت آنها    
برآوردمساحت وهزینه های ساختمانی    
وسایل اداری وقیمت آنها    
هزینه ثابت تولید سالیانه    
بررسی وضعیت کلی وترازنامه    

مقدمه

سفالینه‌های منقش ما قبل تاریخ نخستین کتاب بشر به حساب می‌آیند زیرا طرح و نقش این ظروف اگرچه جنبه تزئین‌شان اساسی بوده برای سازندگان و کسانیکه آنها را به کار می‌برند بسیار بیش از تزئین اهمیت داشته این نقوش بیان بیم‌ها و امیدهاست و علایمی برای استعانت از قوای طبیعی و وحشتناک حیات است

محققان قدمت سفال را همزمان پیداش انسان می‌دانند- سابقه سفال‌گری در ایران به هزاره هشتم قبل از میلاد برمی‌گردد و در هر عصر و دوره‌ای حکایتی از آن روزگار دارد- سفال‌گری ایران به علل تأثیرپذیری از باورهای مذهبی- جنبه‌های اقتصادی- کشاورزی- اجتماعی- در دوره‌های گوناگون تحول و تکامل یافته است. گل که ماده اولیه ظروف سفالین است استعداد شکل‌پذیری بی‌نظیری دارد هر اندازه که ظرف‌های سفالین به یکدیگر شبیه باشند هرگز یکسان نیستند- از نظر محققان و باستان‌شناسان بررسی و تحقیق در مور سفالینه‌های ایران همانند مطالعه یک غار باستانی متروکه- معبدی ویرانه حائز اهمیت است باتوجه به اینکه تقریباً سفال تنها اثری است که بعد از گذشت هزاران سال به همان شکل زمان ساخت خود باقی می‌ماند و مانند دیگر آثار هنری از بین نمی‌روند و زنگ نمی‌زنند – اکسید نمی‌شود. فکر و اندیشه سازنده و استفاده‌کننده آن را در جوامع آن زمان تا حدودی روشن می‌نماید- سفالینه‌های ایران زمانی در دامنه کوه‌های البرز، در قله الموت با ویژگی‌های کم زمانی در کارگاه‌های سفال‌گری کاشان و نیشابور با امکانات قابل توجهی ساخته و پرداخته شده‌اند. نقش‌ها و طرح‌های که بر روی سفال‌ها وجود دارد نمایانگر باورها- سنت‌ها- اعتقادات مردمان آن روزگاران هست سفال‌گران هنرمند نقوش هندسی- گیاهی- حیوانی- و انسانی را به شیوه‌های گوناگون چون مشبک ساخته و پرداخته‌اند- ساغرهای سفالین دوره هخامنشی- اشکانی و ساسانی و مجسمه‌های سفالین به شکل حیوانات از شاهکارهای سفال‌گری دوران تاریخی است. سفال‌گران ایران سهم بسزایی در توسعه این هنر در جهان دارند. این مردم به سبب موقعیت خاص جغرافیایی و قرارگرفتن بر سر شاهراه تمدن‌های قدیم نه‌تنها از نخستین سازندگان آثار سفالین بوده‌اند- بلکه از زبردسترین سازندگان به شمار می‌رفته‌اند و بر طبق کاوش‌های اخیر باستان‌شناسان ثابت گردیده که در مناطقی مثل زاگرس- حاشیه دریای خزر- جنوب غرب و شرق- فلات مرکزی خراسان بزرگ و حتی در حاشیه کویری ساخت ظروف سفالین از هزاران سال پیش موسوم و متداول بوده است.سفال‌گری دوران قبل از تاریخ

از هنگامیکه بشر اولیه زندگی در غارها را پایان برد (به این فکر رسید که برای نگهداری آب و مایعات محفظه یا ظرفی بسازد که آب را در آن نگهداری یا ذخیره کند. در این هنگام روشی بسیار ابتدایی با استفاده از نخل و حصیر نخستین گام را در ساخت ظروف گلی برداشت. این ظرف‌ها که از حصیر بافته می‌شدند دوام چندانی نداشتند ولی بشر اولیه زمانی که توانست آن را در کنار آتش و حرارت قرار دهد ظروف سفالین اولیه شکل یافتند و توانستند مایعات و آب را تاحدودی در خود نگه دارند و به این ترتیب مشکل بشر اولیه برای ذخیره آب حل گردید- به تدریج با ابداعات گوناگون پیشرفت‌های چشمگیر و قابل ملاحظه‌ای در شیوه ساخت سفال‌گری از نظر نوع خمیر مایه نحوه شکل‌بخشی- حرارت پختن- پوشش سطحی- رنگ‌آمیزی و نوع کوره‌ها بوجود آمد

هنرمندان سفال‌گر سفالینه را بهترین عامل برای نمایش استعدادها هنری خود می‌دانند و در طراحی- رنگ‌آمیزی نقوش تزئینی مربوط به باورهای مذهبی- ادبیات- مناظر طبیعی- نقوش انسانی- گیاهی هنری و غیره، سعی و کوشش زیاد به کار برده‌اند و شاهکارهایی را در هزاران سال بوجود آوردند

باتوجه به اینکه سفال نقش مهمی در دوران‌های گذشته ایفا کرده است بنابراین یک قطع سفال متعلق به هر دوره تاریخی می‌تواند معرف فرهنگ و نحوه زندگانی مردم در آن دوره باشد

برای شناسایی سفالینه و پیشینه آن بهتر است به طرح‌ها- نقوش تزئینی و اشکال آن در محوطه‌های باستانی توجه کرد و سیر تحول و تکامل آن را در ارتباط با باورهای مذهی اسطوره‌ها- اعتقادات- ادبیات- طرح‌های تزئینی در شرق ، غرب، شمال و جنوب مرکزی را مورد بررسی قرار داد

سفال‌های منقش پیش از تاریخ

از زمان‌های کهن، کوه اهمیت مذهبی بزرگی داشت. در قدیم‌ترین افسانه‌های مربوط به آفرینش، کوه را مخلوق نخستین دانسته‌اند که مانند نقشِ لیوانِ شوش از میان دریاهای دوره اول بیرون جسته است. کوه در عقیده ملت‌های ابتدایی نگهبان و منبع قوای حیات و خود دارای نیروی تولید و سرچشمه زندگی و مظهر حاصل‌خیزی و فراوانی بوده است. در نقش شوش، نی‌هایی که در پای کوه روییده اشاره‌ای به تأثیر آب در رویانیدن گیاهان است

بز کوهی و جانوارن شاخ‌دار دیگر نیز چنین نیروی جاودانه‌ای دارند. به احتمال قوی، در آغاز، میان شاخ‌های خمیده و هلال ماه ارتباطی مصور بوده است. از جانب دیگر، ماه از زمان‌های بسیار قدیم با باران مربوط شناخته می‌شده چنانکه در مقابل آن، خورشید در نظر مردم باستان با گرما و خشکی ارتباط داشته است. بنابراین، شاخ در نزول باران مؤثر شمرده می‌شد و این «وابسته آب» به‌طور برجسته‌ای روی این ظرف جلوه داده شده است و قرص ماه که در میان شاخ‌ها قرار گرفته گویی مخزن آب را در بر دارد

باتوجه به این معانی مذهبی و جادویی می‌توان دریافت که چرا نقش جانوران شاخ‌دار در هنر ایران و خاصه روی سفال‌های منقش کهن پیوسته تکرار می‌شود و با این صراحت و قوت در نمونه‌های خوب این هنر جلوه‌گری می‌کند. در نقش کاسه‌ای که در نزدیک تخت جمشید کشف شده شاخ‌های هلالی که در آنها نیروی جادویی ایجاد آب مجتمع است، به قدری بزرگ نقش شده که قسمت عمده سطح ظرف را فرا گرفته و بدن جانور که شاخ‌ها بر آن قرار دارد بسیار کوچک است و جنبه تمثیلی دارد

نقش مرغان درازپا که در مرداب ‌ها زندگی می‌کنند (تصویر2) باز اشاره‌ای به اهمیت آب است که برای حیات آنها ضروری است، و در بعضی ظرف‌های دیگر در حاشیه شکل سگان شکاری دراز اندام درحال دویدن، خطی مارپیچید است که نشانه آب مواج است و این علامت که از قدیم‌ترین زمان‌ها در خط تصویری برای اشاره به آب به کار رفته است، چون مکرر و موازی کشیده شود از «آبدان ماه» حکایت می‌کند

دکتر کُنتِتو[1] سال‌ها پیش از این، نخستین‌بار اظهار کرد که نقش‌های ظروف سفالی دوره کهن را باید «نخستین کتاب» جهان دانست. دکتر گیرشمن این نکته را که آیا می‌توان این نقوش را از جهتی کتابت به شمار آورد؟ با علاقه مورد تأمل قرار داد و چنین اظهار داشت که نقوش این ظرف‌های سفالی متعلق به دوره‌ای است که بی‌فاصله قبل از زمان اختراع فن کتابت در بین‌النهرین قرار داشته و قسمتی از آنها نیز معاصر این زمان بوده است و شاید از طریق فراهم‌آوردن مجموعه‌ای از نقوش و علامات حاکی از معانی، این اختراع را تسهیل کرده باشد

اگرچه غرض اصلی از این نقوش روی سفال استمداد از قوای طبیعت بوده، اما در بعضی از نمونه‌ها به نهایت زیبایی رسیده و در عین سادگی بسیار صریح و برجسته نقاشی شده است. خط‌های موازی در حاشیه‌ها بر قوت نقش‌های اصلی می‌افزاید و توازن و تضاد متن‌های متوازی مجموع  تصاویر را پرمایه‌تر و متناسب‌تر می‌کند و این شیوه، مقدمه نقوشی به شمار می‌رود که قرن‌ها بعد از آن روی سبوهای بزرگ لعاب داده به وجود آمد

اکنون می‌توان این نقش‌ها را به عنوان نوعی از علایم زبان به اجزایی تجریه کرد و دریافت که راستی مقدمه خط تصویری شمرده می‌شود. با تجاوز از قواعد عادی و تطبیق نکات با اجزای افسانه‌ها و آداب دینی و بعضی از اسناد کهن می‌توان این نقوش را به معانی معینی که البته جنبه کلیت دارد ترجمه کرد

پیشه‌ورانی که نقش سفالینه‌ها را در 5500 سال پیش از این ابداع کردند، برای آنکه جنبه فنی کارشان به این درجه از کمال برسد ناچار بایستی از روی فهم و قصد کوششی عظیم به کار برده باشند. خاک رس را برای آن که نرم کنند، می‌ساییدند و اغلب الک می‌کردند. سفالگران هنوز آن چرخ‌های پایی‌ تند حرکت را، که کاشی‌سازان در زمان‌های بعد اشکال متوازی و قرینه را با آنها می‌ساختند، نداشتند. ابزار کار ایشان فقط چرخی بود که روی آن با دست ظرف را گرد می‌کردند. وجود این چره‌ها بی‌شک بهتر از آن بود که هیچ وسیله‌ای برای چرخاندن توده گِل رس نداشته باشند، اما البته کافی نبود. با این حال، لیوان‌ها را متناسب و دیواره آنها را به نازکی مقوا از کار درمی‌آوردند. آنگاه سطح خارجی لیوان‌ها را با خاک رس بسیار ساییده‌تر، که چون با آب می‌آمیخت به صورت لعابی در می‌آمد، می‌پوشاندند. نقش‌ها با سوده سنگِ مغنیسا طراحی می‌شد و آنگاه ظرف را در کوره نخاله‌ای می‌گذاشتند که میزان حرارت آن با وسایل ابتدایی منظم می‌‌شد. این پیشه‌وران ماهر و شکیبا موفق می‌شدند که ظرف‌های ظریف خود را بی‌آنکه تغییر شکل بدهد در این کوره‌ها بپزند، به طوری که مثل ظرف‌های چینی صدا بدهد. نقش‌ها به حسب درجه حرارت به رنگی از بنفش تند یا سیاه در می‌آمد و براق می‌شد


[1] – Contenau

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید