مقاله سنتز لیگاند در word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 مقاله سنتز لیگاند در word دارای 14 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله سنتز لیگاند در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله سنتز لیگاند در word،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله سنتز لیگاند در word :

فعالیت و گزینش پذیری كاتالیست‌های اكسایش به مقدار خیلی زیادی به ماهیت یگانه بستگی دارد و همینطور عوامل الكترونی و قضایی كه اغلب در انتقال اكسیژن مؤثر می‌باشد.
لیگاندهای گوناگون در كمپلكس‌های منگنز می‌توانند در واكنشهای اپواكسیداسیون كاتالیستی شركت كنند به عنوان مثال كمپلكس « هسته‌ای (Mn2( OA)2(TPTN به عنوان یك كاتالیت در واكنش اپوكسیداسیون با n2o2 استفاده می‌شود.
كمپلكس دو هسته‌ای منگنز با لیگاند TPTN = N , N , – تتراكسی (ـ 2 پیریدسیل اپروپان 1 و 3- دی‌آمین قادر به كاتالیست كردن آلكن‌ها به اپوكسید‌عادی مربوطه شان می باشد كه در این واكنشها H2O2 به عنوان اكسیدانت به كاربرده می‌شود.
كمپلكس دوهسته‌ای منگنز همراه با لیگاند TPTN و كمپلكس دو هسته‌ای منگنز همره با لیگاند TPEN = N , N, – تتراكیس ( 2- پریدیل متیل) اتان – 1 و 2 دی آمین
در این دو كمپلكس قادر به كاتالیست‌ كردن اكسیداسیون الكن‌های گوناگون به اپوكسیدهای مربوطه‌شان می‌باشند به همراه CH2O2 به عنوان اكسید كننده
اخیراَ كمپلكسی از منگنز با لیگاند MeTACN =N , N , – 1 و ؟ و 7- تری متیل دو4 و7 – تری‌آزاسیكلو نونان شناخته شده كه یك كاتالیزور با فعالیت اكسید كنندگی بالا می‌باشد.

این كمپلكس قادر به اپواكسیداسیون الكن‌ها می‌باشد و همچنین نشان داده شده كه این كمپلكس بسیار فعال است و یك تاتالیست انتخابی فعال برای اكسیداسیو بنزیل الكلها به بنزاالدهید می‌باشد.
در این قسمت ما به طور كلی بحث می‌كنیم بر روی سنتز و كاربرد لیگاندهای چهار‌دندانه و پنج دندانه‌ای كه دارای حلقه پیریدینسی هستند.
لیگاندهایی مانند: N4PY
كه شامل قسمتهای دی- ( 2- پیریدیل) متیل آمین می‌باشند.
و لیگاندهای دیگر از این دسته كه شامل بخشهای دی- (2- پریدیل ، متیل آمین می‌باشند مانند:
بیشتر لیگاندهای دیگر فقط بخش كنورلاینه شونده دارند كه فقط از یك اتم N به فلز ك؟ می‌شوند.
لیگاندهای N-Donor پنج دندانه:
این لیگاندها مانند N4PY
سنتز لیگاند N4PY = N – ] دی ( 2- پیریدیل ) متیل[ – N, N – ؟ ( 2- پیریدیل متیل) آمین
دی –2- پیریدیل كتون ماده آغاز كننده این سنتز در دسترس می‌باشد كه به اكسیم تبدیل شده و بعد با روی در آمونیاك كاهش می‌یابد و در نهایت بیس ( 2- پیریدیل متیل) آمین دوبار با 2- پیكولیل كلرید آلكینه می‌شود.
سنتز مشتقات N4PY :
به جای استفاده از دی –2- پیریدیل متیل آمین می‌توان از دی – 2- پیریدیل متیل كلرید یا مسیلات مشتق شده از الكل می‌توان استفاده كرد.
این سنتز شروع می‌شود از دی –2- پیریدیل) 1 منتانول كه با socl2 به 2- پیریدیل متیل كلرید تبدیل می‌شود و بعد با NaBH4 سدیم بور و هیدردید به دی – ( 2- پیریدیل) متان كاهش یافته است.
ما انتظار داشتیم كه استفاده از 2- پیریدیل متیل برومید به خاطر واكنش پذیری بیشتر نسبت به كلرید در سنتز مفید‌تر باشد ولی وقتی از عوامل الكلیدكننده واكنش پذیر مثل برمید استفاده می‌شود اتمهای نیتروژن پیریدین هم می توانند الكلید شوند.
در این سنتز دی –2- پیریدیل كتتون با NaBH4 در متانول كاهش یافته و با بازده 22 % به الكل تبدیل شده است.
همین الكل می‌تواند بوسیله واكنش 2- پیردین كربوك الدهید در بازده كمتر از 52 % بدست آید.
حال دی – (2ـ هیپریدیل) متانول به 2- پیریدیل متیل كلرید بسیار پایدار است و می‌تواند برای بیش از 6 ماه باكمترین تخریب در دمای اتاق نگهداری شود.
حال این ماده سنتز شده 2- پیریدیل متیل كلرید به راحتی دربازده 90-50 % تحت شرایط ملایم با آمینهایی مثل : اتانول آمین، پی‌پیرازین، تری‌آمین، بیس‌پیكولیل‌آمین واكنش می‌دهد.
در این مثالهایی بود از آلهیكاسیون آمینها با 2- پیریدیل متیل كلرید
تهیه آنالوگ‌های N4PY كایرال از 2- پیردیل متیل كلرید.
سنتزبیس – پیكولیل آمین كایرال:
بیس – پیكولیل‌آمین
واكنش بیس – پیكولیل‌آمین با دی – ( 2- پیریدیل متیل) كلرید به علت ممانعت فضایی منجربه تشكیل محصول نمی‌شود.
مایكسری از كمپلكس‌های Fe را با لیگاندهای 5 دندانه N4PY سنتز كرده‌ایم:
N4PY = N – ] دی ( 2- پیریدیل ا متیل[ – N. N بیس ( 2- پیریدیل متیل) آمین كمپلكس‌هایی به شرح زیر:
نشان داده شده كه كمپلكس(1) دارای مركز Fe كم اسپین، كمپلكس(2) دارای مركز Fe پراسین و كمپلكس (3) و (4) هم دارای مركز Fe پراسین هستند.
براساس مشاهدات EPR و Uv-visible نشان داده شده كه كمپلكس (1) و (3)و (4) هر سه با H2O2 واكنش می‌دهند. و حدواسط‌های بنفش رنگ كم اسپین را ایجاد می‌كنند كه در مورد واكنش كمپلكس (1) با H2O2 طیف Uv- visible و HNMR را تشكیل را تأیید می‌كنند.
وطیفه هم علائمی مخصوص فركانس V(O-O) در برای گونه‌های آهن – پراكسو را نشان می‌دهد.

كمپلكس بنفش رنگ كه از افزایش H2O2 به محلول بدست آمده است.
به وسیله اسپكتروسكوپی رامان ثابت شده كه پروتون زدایی از كمپلكس كمپلكس را می‌دهد.
گونه‌های مانند و شناخته شده‌اند در حالیكه اولین مثالها ازگونه‌های سنتزی در چندین سال اخیر مورد مطالعه قرار گرفته‌اند.
گونه‌های آهن – پراكسو به عنوان مراكز آهن تك هسته‌ای در بیولوژی به عنوان مثال در بلومایسین فعال شده در تشكیل داروی ضدموتور به كار می‌رود كه بلومایسین مسئول ؟ در DNA است.

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

مقاله نقش شکستگیها و درزها در تجمع نفت در word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 مقاله نقش شکستگیها و درزها در تجمع نفت در word دارای 8 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله نقش شکستگیها و درزها در تجمع نفت در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله نقش شکستگیها و درزها در تجمع نفت در word،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله نقش شکستگیها و درزها در تجمع نفت در word :

نقش شکستگیها و درزها در تجمع نفت

سنگهای متراکم ، سخت و شکننده و تحت تاثیر فشارهای وارده شکسته و خود می‌شود. درزها و معابر ایجاد شده مکان مناسبی جهت عبور و جایگزینی نفت و گاز می‌باشد تاثیر شکستگی و درزها در تولید و بهره دهی مخازن نفت سازند آسماری کاملا معموس بوده است. سازند آسماری که مخزن عظیم و بی‌نظیر نفت در دنیا می‌یاشد بطور عمده از آهک دانه ریز و متراکم تشکیل شده سازند آسماری در حین و همزمان چین خوردگی‌های زاگرس دچار شکستگیهای فراوان شده و شکستگیهای موجود عامل اصلی ذخیره سازی و تولید از این سازند می‌باشد.

تولید غیر عادی و بیش از اندازه متعارف تعدادی محدود از چاههایی که به مخازن آسماری رخنه کرده‌اند در ارتباط مستقیم با بخشهای شکسته شده این سازند است. لایه‌های غیر تراوا نقش پوش سنگ را ایفا کرده و لایه‌های تراوای قطع شده در دو طیف گسل امکان مهاجرت هیدروکربور را متغیر می‌سازد. و تجمع نفت در تاقدیسهای خورده تا ساختارهای به شدت گسل خورده دیده شده است. هر ساختار ممکن است حاوی چند بستگی ساختمانی بوده و به منحنی‌های ساختمانی بسته بودن گسل خوردگی ، ناودیس و یا یک یا چند گسل خوردگی ، ناودیس و یا یک یا چند گسل محصور بشود.

مقدمه
بعضی از ترکیبهای آلی ، فقط شامل دو عنصر هیدروژن و کربن می‌باشند و در نتیجه آنها را هیدروکربن می‌نامند. با تکیه بر ساختار ، هیدروکربنها را به دو گروه و طبقه اصلی یعنی آلیفاتیک و آروماتیک تقسیم می‌کنند. هیدروکربنهای آلیفاتیک خود به چند خانواده: آلکانها ، آکینها و همانندهای حلقوی آنها (سیکلوآلکانها و…) تقسیم می‌شوند.
متان ، ساده ترین عضو خانواده آلکانها

متان ، CH4 ، ساده ترین عضو خانواده آلکانها و همچنین یکی از ساده ترین ترکیبهای آلی است.

آلکان

ساختار متان
هر یک از چهار اتم هیدروژن بوسیله پیوند کووالانسی ، یعنی با یک جفت الکترون اشتراکی به اتم کربن متصل شده است. وقتی کربن به چهار اتم دیگر متصل باشد، اوربیتالهای پیوندی آن (اوربیتالهای sp3 که از اختلاط یک اوربیتال s و سه اوربیتال p تشکیل شده‌اند) ، به سوی گوشه‌های چهار وجهی جهت گیری کرده‌اند.

این آرایش چهار وجهی ، آرایشی است که به اوربیتالها اجازه می‌دهد تا سر حد امکان از یکدیگر فاصله بگیرند. برای اینکه همپوشانی این اوربیتالها با اوربیتال کروی اتم هیدروژن به گونه ای موثر صورت پذیرد و در نتیجه ، پیوند محکم‌تری تشکیل شود، هر هسته هیدروژن باید در یک گوشه این چهار وجهی قرار بگیرد.

ساختار چهار وجهی متان بوسیله پراش الکترونی که آرایش اتمها را در این نوع مولکولهای ساده به روشنی نشان می‌دهد، تایید شده است. بعد شواهدی که شیمیدانها را خیلی پیش از پیدایش مکانیک کوانتومی REDIRECT (نام صفحه) یا پراش الکترونی d ، به پذیرش این ساختار چهار وجهی رهنمون شد، بررسی خواهیم کرد.

ما به طور معمول ، متان را با یک خط کوتاه برای نمایش هر جفت الکترون مشترک بین کربن و هیدروژن نشان خواهیم داد. برای آنکه توجه خود را بر روی الکترونها بطور انفرادی متمرکز کنیم، گاهی ممکن است یک جفت الکترون را بوسیله یک جفت نقطه نشان دهیم. سرانجام ، وقتی بخواهیم شکل واقعی مولکول را نمایش دهیم، از فرمولهای سه بعدی استفاده می‌کنیم.

خواص فیزیکی متان
واحد ساختار این ترکیب غیر یونی ، مولکول است، چه جامد باشد، چه مایع و چه گاز. به علت اینکه مولکول متان بسیار متقارن است، قطبیتهای انفرادی پیوندهای کربن – هیدروژن ، یکدیگر را خنثی می‌کنند، در نتیجه کل مولکول غیر قطبی است. نیروهای جاذبه موجود میان این مولکولها غیر قطبی، به نیروهای واندروالسی محدود می‌شوند؛

این نیروهای جاذبه ، در مورد این مولکولهای کوچک ، باید در مقایه با نیروهای قدرتمند موجود بین مثلا یونهای سدیم و کلرید ضعیف باشند. بنابراین ، از اینکه به آسانی می‌توان بوسیله انرژی گرمایی ، بر این نیروهای جاذبه فایق آمد، بطوری‌که ذوب شدن و جوشیدن در دمای پایین صورت بگیرد، تعجب نخواهیم کرد: دمای ذوب در 183- درجه سانتی‌گراد و دمای جوش در 161,5- درجه سانتی‌گراد قرار دارد. (این مقادیر را با مقادیر مربوط در مورد سدیم کلرید: یعنی دمای ذوب 801 درجه سانتی‌گراد و دمای جوش 1413درجه سانتی‌گراد مقایسه کنید.) در نتیجه ، متان در دماهای معمولی یک گاز است.

متان ، بی‌رنگ است و وقتی مایع شود، سبکتر از آب است (چگالی نسبی آن 0,4 است). موافق با قاعده تجربی که می‌گوید: «هم‌جنس در هم‌جنس حل می‌شود» ، متان فقط کمی در آب انحلال پذیر است، ولی در مایعات آلی مانند بنزین ، اتر و الکل بسیار حل می‌شود. از نظر خواص فیزیکی ، متان الگویی برای سایر اعضا خانواده آلکانهاست.

منبع متان
متان ، فرآورده پایانی تجزیه غیر هوازی (بدون هوا) گیاهان ، یعنی شکستن بعضی از مولکولهای بسیار پیچیده است. همچنین یکی از اجزاء اصلی (بیش از 97%) گاز طبیعی است. متان همان گاز قابل احتراق و منفجر شونده معادن زغال سنگ است و می‌توان خروج حبابهای آن را به عنوان گاز مرداب در سطح مردابها مشاهده کرد. اگر متان بسیار خالص لازم داشته باشیم، می‌توان آن را بوسیله تقطیر جزء به جزء از سایر اجزاء تشکیل دهنده گاز طبیعی (که بیشتر آلکانها هستند) جدا کرد.

البته بیشتر گاز طبیعی ، بدون خالص سازی ، به عنوان سوخت مصرف می‌شود.

ساختار اتان
از نظر اندازه C2H6 بعد از متان قرار می‌گیرد. اگر اتمهای این مولکول را با رعایت قاعده ای که می‌گوید برای هیدروژن یک پیوند (یک جفت الکترون) و برای کربن ، چهار پیوند (چهاز جفت الکترون) ، بوسیله پیوندهای کووالانسی به یکدیگر متصل کنیم، به ساختار زیر دست می‌یابیم: CH3-CH3.

هر کربن به سه هیدروژن و یک کربن دیگر متصل است و چون هر اتم به چهار اتم دیگر متصل است، اوربیتالهای پیوندی ان (اوربیتالهای sp3) بهسوی گوشه‌های چهار وجهی جهت گرفته‌اند. در اینجا نیز مانند مورد متان ، پیوندهای کربن- هیدروژن از همپوشانی این اوربیتالهای sp3 با اوربیتالهای s هیدروژنها بوجود آمده‌اند. پیوند کربن- کربن از همپوشانی دو اوربیتال sp3 نتیجه شده است.

توزیع الکترونها در پیوندهای کربن- هیدروژن و کربن- کربن بطور کلی یکسان است، یعنی در حول خط متصل‌کننده هسته‌ها به هم ، حالتی استوانه‌ای و متقارن دارد: این پیوندها را به علت شکل مشابهی که دارند، پیوند (پیوند سیگما) می‌نامند.
بنابراین ، زوایای پیوندی و طول پیوندهای کربن- هیدروژن باید خیلی شبیه به متان ، یعنی به ترتیب در حدود 109,5درجه و 1,1 آنگستروم باشند.

پراش الکترونی و بررسی‌های طیف‌بینی از هر نظر این ساختار را تایید کرده و برای مولکول اتان این اندازه‌ها را بدست داده‌اند. زوایای پیوندی 109,5 ، طول 1,1 برای C-H ، طول 1,53 برای C-C . بررسیهای مشابه نشان داده‌اند که این مقادیر ، با کمی انحراف ، از ویژگیهلی اختصاصی پیوندهای کربن- هیدروژن و کربن- کربن و زوایای پیوندی در آلکانها بشمار می‌روند.

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

مقاله فولاد چیست؟ در word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 مقاله فولاد چیست؟ در word دارای 32 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله فولاد چیست؟ در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله فولاد چیست؟ در word،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله فولاد چیست؟ در word :

فولاد چیست
فولاد آلیاژی است از آهن و كربن ماه اصلی فولاد آهن است. فلزی سفید نقره ای و كم تنش كه مالیبل و داكتیل است و تقریبا نرم . اما كربن این خصوصیبات را تغییر می دهد. اضافه كردن مقدار خیلی جزئی از كربن به آهن آن را به فولاد تغییر می دهد. آلیاژی سخت و خشن و قوی و شكل پذیر. بیشتر از ابزارها و تجهیزات ساختمانی فولادی برای هزاران سال استفاده می كرده است.

بشر اولیه بطوریكه می دانیم و حتی كشف كرد كه گرم كردن ابزارهای آهنی در آتش كیفیت آن را بالای برآنها را لخت و قابل خمیدگی می كند. و اگر زغال سنگ هم وجود داشته باشد. فلز حتی لخت تر از قبل از آتش بیرون می آید. عملیات حرارتی هزاران سال عمر دارد در حالیكه علم عملیات حرارتی عمری بیش از 100 سال ندارد. و اما عملیات حرارتی فلزات هم علم است و هم هنر. با كنترل زمان و درجه حرارت ما می توانیم فولاد را سخت و شكننده سازیم مثل این و یا نرم و قابل خمیدگی مثل این ما می توانیم با عملیاتمان به فولاد هر خصوصیتی كه می خواهیم بدهیم . تفاوت زیادی بین فولادهای كربنی و آنچه كه ما به فولادهای آلیاژی فولادهای زنگ نزن و فولادهای ابزار است وجود دارد. اینها تماما انواع مختلفی از فولاد هستند موضوعات. پایه ای عملیات حرارتی ممكن است چیزهایی باشد مشابه آنها به صورت متفاوتی تحت عملیات حرارتی قرار می گیرند. حال ما قصد مطالعه تنها یكی از فولادها را داریم. فولادهای ساده كربنی این ساده ترین نوع فولاد است. مخلوطی 2 عنصر پایه آهن و كربن برای تولید فولاد كربن در مقادیر بسیار كمی اضافه می شود چیزی كمتر از 1% اضافه كردن حدود 15/1 درصد كربن خواص فولاد به شكل عجیبی تغییر می دهد.

سیستم كد بندی S/A
فولادهای كربنی بسته به مقدار كربن در درجات مختلفی موجود می باشند. بنابراین انواع زیادی از فولادهای موجود اند و تعدادی از سیستمها برای شناسایی انواع فولادهای كربنی برای شناسایی مواد و عناصری كه ممكن است با آنها آلیاژ شوند به كار گرفته می شوند.

سیستمی كه گسترده ترین استفاده را دارد سیستم شماره گداری S/ A می باشد. S/ A آهن و فولاد آمریكا می باشد. سیستم S/ A از 4 عدد و گاهی 5 مد ساخته شده است. این اعداد هر دو فلز پایه و بیشتر اوقات درصد تقریبی عنصر اصلی در مخلوط را مشخص می كند. در این حالت 2 مداول نشانگر فلز پایه هستند ، 10 نشانگر فولاد كربنی است. 10 همچنین نشاندهنده تعدادی عناصر گریز در فولاد هستند مثل توگرد ، فسفر ، منگنز ، سیلسیم كه همچنین ممكن است در مقادیر كنترل شده ای باشندو اما تمامی تمركز پای این است كه IU نشانگر فولاد ساده كربنی است كه از آهن و مقدار معینی كربن تشكیل شده است. 2 رقم باقیمانده در سیستم مصرف AU درصد كربن در فولاد را در 100 برای آن معین می كند.

آنها با توجه به این برای S/ A كه می دانیم یك فولاد كربنی است و 10 بیانگر این است و 40 مقدار كربن در فولاد را می گوید حتی 040 درصد و آن یعنی مقدار خیلی اندكی اما همانطور كه خواهیم دید مقدار خیلی اندكی از كربن تمامی چیزی است كه ، احتیاج داریم برای ساختن فولادهای بسیار متفاوتی و هر كدام با مشخصات مختلف فولاد كم كربن 1010 در شرایط نرم و برای كارهایی كه راكسیتیلیه بالا احتیاج است استفاده می شود. فلزات ارزان برای درهای اتونیل معمولا از فولا 1010 بهره می گیرند. مقایسه فولاد متوسط كربن 1050 خیلی محكم است وقتی كه سخت سازی تمیر شود. فولاد 1050 در بخشهای ساختاری اتومبیل مانند اكسل و شافت و تورج های سنگین پر مصرف استفاده می شود.

فولاد پر كربن 1080 می توان سخت كاری و بعد از آن تمیر یا شود برای رسیدن به استحكام خیلی بالا و این فولادی است كه خیلی از فنرها برای آن ساخته شود مثل لخت خواب و فنر اتومبیل كامیون.
در محتوای كربن فولاد هم همچنین محدودیتهایی وجود دارد. فولادهای كاربردی تا حدود 15% كربن دارند و بیشتر از %15 مقدار كربن اضافی در فولاد است. و آن را به سمت چدن می برد. آلیاژی با آهن بالا ، كربن ، سیلیكیون چدن ها دارای خواص مختلفی هستند. معمولا به عنوان فولاد كربنی شناخته نمی شوند. اگر ما می توانستیم اتمهای دوران یك قطعه فولاد را ببینیم ما چیزی شبیه این را می دیدیم.

میلیاردها اتم آهن درون قطعه و احتمالا مقدار خیلی جزئی و اتمهای كربن فولاد كربنی های بیشترین مقدار استفاده در جدولهایی به وسیله درهای S/ A لیت شده اند. این مخلوط فلزی شیمیایی آهن و كربن را نشان دهند. توجه داشته باشید كه این جدول و همچنین نشاندهنده در حد منیزیم در فولاد است. MN علامت شیمیایی عنصر منیزیم می باشد و C علامت شیمیایی كربن تعدادی از این عناصر اضافی از فولاد وجود دارند. ما آنها را یا عناصر باقیمانده می نامیم. خیلی كوچكتر از آنكه در جدول تركیب شیمیایی عنوان شوند.

با افعال عناصری مثل كردم ، نیكل مولیبدن و كربن بعضی اوقات از طریق ضایعات به مذاب ، یا محصول ما می رسند و نهایتا راهی به فولاد نهایی یا در مراحل نهایی می یابد. و حتی اگرچه در جدول تركیبات شیمیایی قرار نگرفته اند این عناصر رسوبی می توانند در فولاد كربنی اختلاف ایجاد كنند. زمانیكه قصد این عناصر اضافه شوند. به آنها عناصر آلیاژی می گوییم و زمانیكه مقداری این عناصر به صورت كافی زیاد شود فولا دیگر به عنوان فولاد كربنی طبقه بندی نمی شود.

به عنوان عملیات حرارتی می كنند ، خیلی مهم است كه ما با عناصر رسوبی و آلیاژی آشنا شویم. چون آنها می توانند نقش مهمی در خصوصیات فلز ایفا كنند. به عنوان مثال بعضی از درجات فولا به عنوان فولادهای كربنی درجه بندی می شوند. اما در طبقه فولادهای با قابلیت ماشینكاری قرار می گیرند. چون نسبتا دارای مقادیر زیادی گوگرد هستند و كد S/ A آنها سری 1100 است كه اغلب با 11 و 2 تا x نشان داده می شود. ×× فولاد كربنی با قابلیت ماشینكاری با گوگرد و فسفر در S/ A به صورت ×× 12 طبقه بندی می شود. بعضی اوقات مقدار كمی سرب هم برای خواص ماشینكاری به آن اضافه می شود كه در این صورت حرف L در بین رقم اول كد S/ A و 2 رقم آخر آن اضافه می شود. پس 12l14 یك فولاد با قابلیت ماشینكاری به علاوه فسفر و گوگرد خواهد بود. كه 12 مصرف آن است و مقدار كمی كه با L نمایش داده شده و 14/. كربن.
متغییر دیگر در فولاد كربنی ، افزودن مقدار كمی از بور است و معمولا كمتر از 003/.% بور ممكن است به فولاد اضافه می شود. اما حتی این مقدار كم از بور و بعضی اوقات حتی كمتر از آن ، كاملا كافی است برای شامل شدن در كد S/ A.

10B21 یك فولاد كربنی است با برد 21/.% كربن وقتی در كد AU ، B را می بینیم ما می دانیم كه عملیات حرارتی و كونیچ روی این فولاد با همان كار در فولاد ساده كربنی متفاوت خواهد بود.
خوب ، برای كد گذاری فولادهای كربنی خیلی زیر گفتیم. حالا صورت مختصر سیستمهای كد گذاری مورد استفاده برای شناسایی فلزات و آلیاژها را سرور می كنیم .و چیز مهم برای بخاطر داشتن اینها هستند كه در كد گذاری S/ A 2 رقم اول نشانه فلز پایه است كه 10 برای فولاد كربنی است دو رقم آخر نشانه در مقدار كربن فولاد ضربدر در درصد می باشد.

كریستالهای فلزی
برای فهمیدن اینكه طی عملیات حرارتی چه اتفاقاتی می افتد ، باید آنچه كه طی پروسه گرم كردن و سرد كردن روی فلز اتفاق می افتد را به تصویر بكشیم. این تغییرات این مخلوط آهن و كربن ایجاد می شوند. درون هر اتم جداگانه در مولكول اتفاق می افتد. اتمهای آهن برای شكل دادن كریستال آن در طراحی خیلی ساده چیده شده اند. تمامی فلزات ساختاری كریستالی دارند. كریستالهای فلزی خیلی مشابه به شبكه سنگ و بقیه سنگهای متنوع هستند.

اما برای دیدن ساختاری كریستالی دارند. كریستالهای آهن ، ما باید یك نمونه فلزی را بررسی كنیم و با میكروسكوپ متالوژیكی سطح آن را ببینیم فلز را از سطح مقطع آن می بریم و پرداخت می كنیم اما به لایه ای صاف برسیم ، همچنین آنرا پوشش می كنیم با اسید اوج می می توانیم تا مرز دانه بین هر كریستال زیر میكروسكوپ كاملا واضح شود. هر كریستال جداگانه در نظر دانه نامیده می شود. اندازه دانه ها متفیر است چدن آنها هنگام بریده شدن در جهاتت مختلفی می چرخند كم می شود.

سایه بین دانه ها همچنین متفاوت است چون كریستال درجات مختلفی رشد می كند. و نور را درجات و با زاویه های مختلف و با طول مهرج های مختلفی منعكس می كنند. شكل آنها هم همچنین نامنظم ولی قاعده است چون آنها شكل گیری هم برخورد می كرده اند.

زمانیكه میكروسكوپ متالوژیكی یكی اختراع شد دانشمندان چیز زیادی درباره ساختار فلزات نمی دانستند. مرزهای بین دانه های فولادهای پر كربن به نظر می رسیدند كه نقش چسب یا سیمان را ایفا می كنند و كریستالها را كنار هم نگه می دارند. آنها این ماده جدید را سمنیت نامیدند و حالا ما می دانیم كه سمنیت تركیبی از آهن و كربن است كه همچنین به عنوان كاربید آهن شناخته می شود كه حین سرد شدن فولاد شكل می گیرد. فرمول شیمیایی كابیت آهن Fe3 است.

هر دانه یا كریستال از یك فلز ، از میلیاردها اتم تشكیل شده برای دیدن اتمها نمونه نباید بیش از 30 میلیون برابر بزرگ نمایی شود كه كار خیلی مشكلی است. پس ما باید هر اتم آهن را و رسم كنیم و ساختار آنها را طی تغییرات دما در طول پروسه عملیات حرارتی به تصویر بكشیم این شبكه كریستالی به هم پیوسته آهن دارای بزرگنمایی یك میلیون برابر است. اتمها بصورت فشرده بسته بندی شده اند ولی بصورت منظمی بسته بندی نشده اند. اتمهای آهن دمای فلز در ساختاری بسیار مشخصی حل و چیده شده اند. دمای 1800 درجه كار نهایت تقریبا بیشترین دمایی است كه ما توانسته ایم فولاد كربنی را در آن تحت عملیات حرارتی قرار دهیم .

در این دما فلز هنوز جامد است اما اتمها هنوز برای شكل دادن یك طرح مشخص در كریستال در تحركند . این چیدمان آهن را هر كدام از 8 گوشه مكعب نگه می دارد و در هر سطح مكعب با اتمهای آهن می پوشانند. این ساختار مكعب با سطوح مركز دار نام دارد. این ساختار كریستالی تنها موقعی وجود دارد كه دمای آهن بالا باشد عموما فرد یك 1674 درجه فار نهایت زیر 1674 درجه اتمهای مركز سطوح موقعیت خودشان را تغییر می دهند. در این ساختار جدید اتمها در 38 گوشه مكعب می مانند اما حالا طوری چیده شده اند كه هر اتم آهن را در وسط مكعب در برگرفته اند این مكعب مركز دار نامیده می شود و اگر ما دوباره آهن را گرم كنیم ساختار مكعبی مركز دارد در صورت مكعب سطوح مركز دارد نامیده می شود اگر ما دوباره آهن را گرم كنیم ساختار مكعبی مركز دار دوباره به صورت مكعب سطوح مركز دارد در می آید. در زیر میكروسكوپ ما می توانیم این انتقال ساختار كریستالی فولاد را ببینیم. ساختار كریستال مكعب سطوح مركز دار اتم تا زمانی كه دمای آن حدود 1674درجه گرم باقی می ماند.

آهن در این دما آستنیت نامیده می شود. همین كه آستنیت تا 1674 درجه فار نهایت سرد شود. اتمهای ساختار كریستالی آستنیت تغییر مكان می دهند. ساختار مكعب با سطوح مركز دارد یا Fcc به مكعبی مركز داریا Bcc 1674 درجه فار نهایت تغییر می كند. در این فرم Bcc و دمای 1674 درجه فار نهایت فلز حالا مزیت نامیده می شود. آستینت و مزیت عباراتی هستند كه در نقشه های عملیات حرارتی برای تشخیص دو فرم كریستالی مختلف فولاد كه در تغییرات فازی در دما هستند. و برای تشریح نقش ذرات كوچك كربن در حین تغییرات ساختاری در حرارت دادن و سرد كردن بكار می روند. در این چیزی كه تمام عملیات حرارتی درباره آن است. گرم كردن قطعه ای فولاد تا مرحله آستنیت بیشتر از محدوده 1300 یا 1400 درجه تا 1674 درجه فار نهایت بسته به درصد كربن و بعد اجازه دادن به آن به سرد شدن كنترل زمان و دما.
در این راه ، انتقال اتمها از آستنیت با سطوح مركز دارد به مزیت مكعبی مركز دارد را كنترل می كنیم. دانش عملیات حرارتی به آلوتروپی آهن وابسته است. توانایی آهن از انتقال از یك ساختار كربستالی به دیگر ساختار كریستالی با تغییر دما.

محلولهای جامد :
عملیات حرارتی به سادگی گرم كردن فلز و نگه داشتن در آن دما است بصورتیكه خواهیم دید و سرد كردن كنترل شده آن بی نهایت مهم است. چیزی كه عملیات حرارتی را كمی پیچیده تر می كند. این واقعیت است كه ما با محلول جامدی از آهن و كربن كار می كنیم فولاد یك محلول جامد است و دیدن اینكه مذاب فولاد می تواند محلولی از آهن و كربن باشد ساده است اما فولاد در حین عملیات حرارتی ذوب نمی شود در مورد آهن جامد و كربن جامد و بصورت محلول در جامد حرف می زنیم و این قابلیت آهن و كربن است برای شكل دادن به محلول جامد كه عملیات حرارتی فولاد با موفقیت همراه شود.

اینكه ، چطور می توانیم كربن جامد را با كریستالهای جامد آهن و در سطح ملكولی به صورت محلول در بیاوریم خیلی ساده است. دماهایی بالا فولاد را آستنیت می كند. ساختار كریستالی مكعب با سطوح قرار دارد. فضاهای خالی مناسبی برای نفوذ اتمهای كربن بین اتمهای آهن به وجود می آورد و همانطور كه می بینید در كریستال آستنیت فضای خالی كافی برای اتمهای كربن وجود دارد تا محرك داشته باشند. اتمهای كربن كاملا در آستنیت محلولند. اما همینكه دما به آرامی كاهش پیدا كند و آستنیت آرام آرام به شبكه مكعبی مركز دارد مزیت پیدا كند جای خالی كمتری بین اتمهای آهن وجود دارد. بیشتر اتمهای كربن در كریستالهای Bcc باقی نمی مانند و چون فضای كافی وجود ندارد اتمهای كربن موجود به بیرون كریستال نفوذ می كنند. این اتمهای كربن آنرا با اتمهای آهن ازاد جفت می شوند و ملكول كار بید آنها را می سازد. Te3c كه همچنین سمنتیت خوانده می شوند .به خاطر داشته باشید كه 2 یا چند اتم در شرایط مخصوصی ملكول را می سازند.

این اتمهای كربن هستند كه در كریستالهای گرم شده آستنتیت حل می شوند و آهن را به فولاد تبدیل می كنند. در تمام دماهای بالاتر از محدوده 1300 و 1400 تا 1674 درجه فار نهایت آسنتیت با شبكه كریستالی مكعب با سطوح مركز دارد داریم. اتمهای كربنی در این شبكه كریستالی آزادانه حركت می كنند اما تصور كنید كه ما آستنیت را سریعا سرد كنیم. با كوئیچ كردن فولاد در آب سرد ، انتقال از مكعب با سطوح مركز دار خیلی آنی خواهد بود و تقریبا بصورت آنی درباره دمایی مشخص اتمهای كربن كه در شبكه مكعبی با سطوح مركز دارد بصورت آزادانه حركت می كردند.همینكه ساختار ناگهان به وام می افتند. هرچه اتمهای كربن به دام افتاده در كریستال بیشتر باشد ، فولاد سخت تر می شود هرچه بیشتر كریستالهای مكعبی مركز دارد بیشتر و پیچیده شوند.

اتمهای آهن به وسیله اتمهای كربن كریستال از هم جدا می شوند. این كریستال جدید پیچیده شده ، دیگر همان مزیت نیست و حالا مار تزیت خوانده می شود. كار تزیت یك محلول فوق اشباع از كربن در آهن است و ریز ساختار آن كاملا با مزیت متفاوت است.

این چگونگی ساخته شدن فولاد از اتمهای آهن و كربن است كه مقادیر بسیار كمی از كربن در فلز جامد حل شده وقتی آسنتینت به آرامی خنك شود اتمهای كربن به بیرون ساختار مكعب با سطوح مركز دار نفوذ می كنند و با آهن پیوند می دهند تا كار بید آهن و فرم مكعب مركز دارد و شكل دهند.

انتقال مزیت از آستنیت به سمنتیت و مزیت طی خنك شدن تدریجی یا به مارتزیت موقع سرد شدن ناگهانی در محدوده مشخص زمانی چیزی است كه در یك فولاد مشخص اتفاق می افتد. فرض كنید كه ما نمودارهای دمایی فولادهای بیشتر و با سطوح مختلف مقدار كربن را رسم كنیم. مقدار كربن فولاد در مواجهه با دمایی كه در آن مزیت و سمنتیت و طی گرم كردن اتفاق می فتد خطی ثابت و افقی در حدود 1314 درجه فار نهایت است و A خوانده می شود. همین طور كه درصد كربن فولاد زیادتر می شوند دمای استحاله بیشتر كاهش پیدا می كند.

جاییكه آستنیت طی سرد كردن شروع به ساتحاله به مزیت می كند. خطی از نموار است كه A نامیده می شود.
نشاندهنده دمایی است كه در آن فولاد طی گرم شدن شروع به استحاله به آستنیت می كند . این دمای استحاله تا وقتیكه مقدار كربن آستنیت به 77/. درصد افزایش می یابد. كاهش پیدا می كند.
دمای استحاله به عكس شروع به افزایش می كند همین طور كه مقدار كربن زیادی می شود. این خط استحاله جدید Amm خوانده می شود. در محدوده A3 و A1 فولادد تماما آستنیت در نظر گرفته می شود. A3 و A1 فولاد مخلوطی از آستنیت و مزیت است و بین Ae و A1 فولاد مخلوطی از آستنیت و سمنتیت است.

تمامی فولادها صرفنظر از مقدار كربن طی گرم كردن در دمای 1314درجه فار نهایت شروع به استحاله مزیت به آستنیت می كنند. زیر خط استحاله A1 فولاد كاملا مزیت و سمنتیت است و به این ترتیب همین طور كه فولاد را گرم می كنیم در A1 مزیت شروع به استحاله آستنیت می كند و كار بید آهن یا سمنتیت شروع به رفتن به سمت محلول می كنند همین طور كه اتمهای كربن در آستنتیت با مكعب با سطوح مركز دارد وجود دارد .
بین A1 و A3 مخلوطی مزیت و آستنتیت وجود دارد . در بالاتر از A3 و Acm فولاد كاملا آستنتیت است و در زیر A1 فولاد مزیت و سمنتیت است.
اینجا ما قسمتی از دیاگرام آهن ، سمنتیت را داریم كه در عملیات حرارتی فولادهای كربنی استفاده می شود. دیاگرام آهن سمنتیت با فازهای آستنتیت مزیت و سمنتیت سروكار دارد كه در این دماها وجود دارند محدوده كربن در هز فاز و مخلوط 2 فازی مزیت و آستنتیت مزیت و سمنتیت و آستنتیت و سمنتیت .

آنچه كه ما در دیاگرام فازی آهن ، سمنتیت می توانیم ببنیم این است كه منطقه ای كه به عنوان آستنتیت مشخص شده جایست كه آهن می تواند كربن را حل شده سرو كار بسیار زیادی داشته باشد. كربن بسیار كمی در مزیت حل می شود. بسیاری از عملیات های حرارتی مثل آنیل و گرم كردن برای سخت كاری با گرم كردن فولاد این محدوده زمانی شروع می شوند تا كربن را در آهن مكعبی با سطوح مركز دارد حل می كنند. دیاگرام آهن سمنتیت در پروسه هایی از عملیات حرارتی استفاده می شوند. كه شامل آرام كردن و آرام خنك كردن هستند. دیاگرامهای دیگر برای پروسه عملیات حرارتی مختلفی به كار می روند. و ttt یا تریپل T خوانده می شوند.

Ttt نشانگر زمان دما دگرگونی می باشد . 2 نوع دیاگرام ttt وجود دارد. یكی از دگرگونیهای یا همه IT است ایزو یعنی ثابت ترمال یعنی حرارت و دما دیاگرام دگرگونی همه ما برای تشریح عملیات حرارتی در دمای ثابت به كار می رود. دیاگرام نوع دوم خود دارد دگرگونی در سرد شدن پیوسته یا منحنی های ct است منحنی دیاگرام ct عملیات حرارتی طی سرد شدن پیوسته است و همین طور است از پیوسته.
این را در برنامه ای در رابطه با فولادهای آلیاژی توضیح خواهیم داد و حال فقط منحنی استحاله همه ما را در نظر خواهیم گرفت.

این یك دیاگرام TTT برای فولاد معینی با مقدار كربن 77/. درصد است. همین طور كه مقدار كربن فولاد تغییر می كند. ttt آن هم نیز تغییر خواهد كرد. منحنی اول زمان شروع استحاله زیر ساختار فولاد را نشان می دهد.
منحنی دوم ، تمام آن استحاله را نشان می دهد. پس در این منطقه دمایی در مواجهه با زمان ما زیر ساختار آستنتیتی خواهیم داشت. اگر ما منحنی را بین شروع و خاتمه منحنی قطعه كنیم مخلوطی از زیر ساختارها را خواهیم داشت آستنتیت در مرحله تغییر به یك ریز ساختار متفاوت خواهد بود و در منطقه قبل از خاتمه منحنی ریز ساختارهایی از فولاد را خواهیم داشت كه پرلیت و بینیت خوانده می شوند بسته به زمان و دمایی كه آن سرد می شوند. ریز ساختار رو منحنی متفاوتی خواهند داشت.

آستنتیت را خیلی سریع خنك كنیم. منحنی شروع پرلیت را در خواهیم كرد به نقطه مارتزیتی خواهیم برخورد. خنك كردن بیشتر منجر به استحاله تكامل ریز ساختار به مارتزیت خواهد شد. پس دیاگرام زمان – دما دگرگونی نشاندهنده زمانی است كه آستنتیت می گیرد تا به ریز ساختاری مشخص خواهد مشخص رسد. با كنترل زمانی كه در آن فولاد را از دمای آستنتیتی سرد می كنیم یا زمانی كه فولاد را در دمای ثابتی نگه می داریم. می توانیم استحاله فولاد را به محدوده وسیعی از سختی ها زیر ساختارها كنترل می كنیم. ریز ساختار به وسیله جدول بندی استحاله فولاد روی دیاگرام ttt بین فرآیند سرد كردن و زمانی كه فولاد در هر دمایی گرم می شود مشخص شود. برای مثال اگر فولاد با 77/.% كربن را تا دمای استحاله A1 آن و جاییكه ریز ساختار آن كاملا آستنتیت است گرم كنیم و سپس سریعا آن را كوئیچ نماییم مثلا در كمتر از 1 ثانیه ما مارتزیت را خواهیم داشت.

مارتزیت ریز ساختار مشخصی دارد هرچند اگر ما دوباره فولاد را به تا آستنتیت گرم كنیم و بعد به آن جازه سرد شدن آرام بدهیم یا سرد شدن را در دمایی معین نگه داریم.
بسته به حرارت و زمانی كه دما را نگه می داریم . ریز ساختار متفاوتی پدیدار خواهد شد. اگر ما دما را جایی حدود 1000 تا 1335 درجه برای زمانی بیشتر از 1 ثانیه بطور ثابت نگه داریم. ریز ساختاری به نام پرلیت شروع به تشكیل می كند. در هر زمانی بین یك دقیقه و یك ساعت یا چنین زمانی بسته دمایی كه فلز را در آن نگهداری می كنیم. فولاد كاملا به پرلیت استحاله می دهد.
گله داشتن دوباره زمان سرد كردن در دمای ثاتبی زیر 100 درجه فار نهایت ریز ساختاری را به وجود می آورد كه بینیت نامیده می شود.

دیاگرام زمان دما دگرگونی یا ttt یك نقشه با جزییات كامل راهنمایی برای عملیات حرارتی كنندگان در خم زیر ساختاری و سازنده خواص مطلوب در انوع مختلف فولاد است. ریز ساختار به وسیله دما و زمان سرد كردن قابل كنترل است.

در زیر ساختار مارتزیت سختی در حداكثر قابل دسترسی برای همان نوع فولاد خواهد بود.
در پرلیتی كه با سرد كردن فولاد در زمان دمای مناسب تشكیل شده زیر ساختار نشاندهنده لایه های یك در میان مزیتی و لایه های سمنیت است بخاطر وجود این لایه های یك در میان این شكل پرلیت همچنین پرلیت ورقه ای هم خوانده می شود.

در فولاد با 77/. درصد كربن پرلیت دارای لختی حدود 32 تا 38 راكول سی است اگر فولاد را در زمان دمای مناسب سرد كنیم تا را بدست بیاوریم لختی ممكن است چیز حدود 40 تا 50 را كول شود و ریز ساختاری آن نشاندهنده مخلوطی از مارتزیت است اما كار بیدها در رگه ها یا سوزنهای خوبی را تشكیل داده اند. بینیت از پرلیت لخت تر است و مارتزیت فولاد لخت تری است مارتزیتی كه از فولاد با 77/. درصد كربن تشكیل شده دارای لختی بین 64 تا 66 راكول سی است.

ریز ساختاری آن ممكن است خوب یا رگه باشد معمولا سوزنی شكل به یاد داشته باشید كه اتمهای كربن در مارتزیت بین كریستالها گیر افتاده اند .و پرلیت و بینیت ریز ساختارهای نرم تری از فولاد نسبت به مارتزیت هستند چون در دمای بالاتری شكل گرفته اند و هیچ كربنی در كریستالها گیر نكرده است. پرلیت و بیینیت مخلوطی از مزیت و كاربید آهن هستند اما تمامی این ریز ساختارها پرلیت و مارتزیت می توانند در میان هم در شكل جدیدی از فولاد باشند كه نرم افزار اصلی است.

برای مثال اگر ما بخواهیم ریز ساختارها مارتزیت را تغییر دهیم تا فلزی نرم تر و با قابلیت ماشینكاری راحتر داشته باشیم.
آن را تبدیل به ریز ساختاری كروی می كنیم. كروی شكلی از فولاد است كه در آن كاربید آهن به شكل كروی در آمده است. كروی كردن آنیل زیر دمای بحرانی و با حرارت دادن فولاد مارتزیتی تا تقریبا 1300 درجه فار نهایت انجام می شود. توجه كنید كه 1300درجه فار نهایت تنها كمی زیر دمای بحرانی تشكیل آستنتیت است. برای كروی كردن همچنین لازم است كه دما بطور كافی بالا نگه داشته شود تا بدین وسیله ذرات كار بید آهن به هم نزدیك شوند تا ذرات كروی بزرگتر پدید آید و سپس فولاد سریعا سرد می شود. از آنجاییكه هیچ آستنتیتی وجود ندارد فولاد نمی تواند ساختار كریستالی خود را تغییر دهد و نتیجه آن یك ساختار نرم و آنیل شده است.
این كار آنیل زیر دمای بحرانی نامیده می شود و ریز ساختار نهایی آن كروی خواهد بود.

مخلوطی از مزیت و سمنتیت هستند . كار بیدها در زمینه مزیت بصورت گرد شده و مشخص هستند و ابزارها توانایی بریدن فولاد بدون مواجهه با مارتزیت لخت را دارند. مقادیر عظیمی از فولادهای كربنی برای بهبود خواص ماشینكاری و شكل پذیری كروی می شوند زیر ساختار كروی یك ضرورت برای فولادهای دامنه لختی آن تاثیر دارد هرچه مقدار كربن تا حدود 6/. بیشتر باشد لختی مارتزیت لخت تر است.

با نگاه به جدول لختی راكول سی و درصد كربن و مارتزیتی كه یك فولاد دارد فولادی با حدود 6/.% كربن با لختی 62 راكول سی سنتی بیشتر خواهد داشت نسبت به فولادی دارای 4/.% كربن و 55 به این خاطر ریز ساختار كروی برای ماشینكاری فولاد با كربن متوسط زیاد ضروری است . مهم فولاد كربنی هنگام تغییر فرم سرد روی قطعه كروی شده باشند .و مثل خم كاری ، كله زنی نورد فرج سركاری سرد و فرآیندهای دیگر فرآیندهای دیگری برای كروی سازی تولیدات فله ای شامل حرارت دادن فولادهای ورقه ای گرم تا نقطه كمی پایین تر از دمای استحاله حدود 1300 به كار می رود

در این جا دمای زیر بحرانی تا حدود 15 ساعت نگه داشته می شود سپس بجای سرد كردن ، فولاد تا دمایی حدود 1370 درجه فار نهایت بین A3,A1 گرم می شودفولاد در دمای فوق تا حدود 1 ساعت نگه داشتیم و آراسته ، حدود 1270 درجه فار نهایت با سرعت 20 درجه فار نهایت در ساعت سرد می شود. سپس در 1250 درجه برای یك ساعت نگه داشته می شود و سپس تا دمای اتاق سرد می شود. آنیل در زیر دمای بحرانی كه در آن فولاد لخت تر تا دمای قبل از دمای استحاله آستنتیتی گرم می شود. معمولا برای كروی سازی مارتزیت پرلیت به كار می رود. محدوده وسیعی از قطعاتی كه از فولاد پر كربن ساخته می شوند ، به وسیله فرآیند آستمپرینگ عملیات حرارتی می شوند. آستنتیت به بینت تبدیل می شود.

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

تحقیق در مورد كشفیاتی كه مزه جهان را شیرین تر كردند در word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 تحقیق در مورد كشفیاتی كه مزه جهان را شیرین تر كردند در word دارای 12 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد تحقیق در مورد كشفیاتی كه مزه جهان را شیرین تر كردند در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي تحقیق در مورد كشفیاتی كه مزه جهان را شیرین تر كردند در word،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن تحقیق در مورد كشفیاتی كه مزه جهان را شیرین تر كردند در word :

كشفیاتی كه مزه جهان را شیرین تر كردند
قندها در طبیعت به وفور یافت می شوند. از میان آن ها، نشاسته و ساكارز (قند معمولی) جایگاه ویژه ای در برنامه غذایی ما دارند. با وجود این، این مواد شیرین، زندگی را به كام گروه نه چندان اندكی از انسان ها تلخ كرده اند. چاقی، بیماری عصر ماست. افراد چاق به رژیم غذایی با كالری كم نیاز دارند. از آن جا كه قندها از میزان كالری بالایی برخوردارند و به راحتی به چربی تبدیل می شوند، كاهش میزان مصرف آن ها در برنامه غذایی این افراد ضروری است. اما میل انسان به خوردن مواد شیرین ، یكی از عواملی است كه احتمال موفقیت چنین رژیم هایی را كاهش می دهد.

قندها در بیماران مبتلا به مرض قند (دیابت) نیز مشكلات فراوانی می آفرینند. در حقیقت، در این بیماران، قند حكم سم مهلكی را دارد كه اثرات مخرب خود را بر تمامی بخش های بدن اعمال می كند. از طرف دیگر، مهمترین عامل پوسیدگی دندان ها، مصرف بیش از اندازه مواد قندی است.
شیرین كننده های مصنوعی از جمله «ساخارین» و «آسپارتام» به ما امكان داده اند

نوشابه ها، شكلات ها و مرباهای رژیمی تولید كنیم.این شیرین كننده ها انرژی قابل ملاحظه ای تولید نمی كنند و برخی از آن ها بدون آن كه وارد روندهای سوخت و سازی بدن شوند، دفع می شوند. میزان شیرینی این تركیبات بالاست و می توان با مقادیر اندكی از آن ها، رژیم های غذایی كم كالری و در عین حال ذائقه پسندی را برای افراد چاق ترتیب داد، به افراد دیابتی كمك كرد و دندان های سالم تری داشت. این تركیبات كه مواد غذایی و نوشیدنی های «بدون قند» را به ارمغان آورده اند، تحفه اتفاقات جالبی هستند.

ساخارین: این شیرین كننده سیصد برابر شیرین تر از ساكارز است و یك شیمیدان آلمانی به نام «كنستانتین فالبرگ» آن را كشف كرد. وی در سال 1879 در دانشگاه «جان هاپكینز» روی تركیبات آلی كار می كرد. یك شب پس از بازگشتن از آزمایشگاه و هنگام صرف شام، متوجه مزه شیرین عجیبی در دستان خود شد. فالبرگ احتمال داد كه آن مزه از ماده ای در آزمایشگاه سرچشمه می گیرد. صبح كه به آزمایشگاه بازگشت به دقت روی میزها، قفسه ها و ظروف آزمایشگاه را وارسی كرد تا سرانجام به سرچشمه شیرینی پی برد. وی با تحقیقات بیشتر توانست ساختمان شیمیایی ماده شیرینی را تعیین كند كه آن را ساخارین نامید و راه را برای تولید انبوه آن هموار كرد.

آسپارتام:این شیرین كننده، دویست برابر شیرین تر از ساكارز است و «جیمز اشلاتر» در سال 1965 آن را كشف كرد. او برای تولید دارویی برای درمان زخم معده تلاش می كرد. وقتی برای داشتن راحت تر قطعه كاغذ انگشت های خود را به دهان برد، متوجه مزه شیرین جالبی شد. اشلاتر آن ماده را جداسازی و ساختمان شیمیایی آن را معلوم كرد. جالب این كه، این ماده بسیار شیرین از تركیب یك ماده بی مزه به نام «اسید آسپارتیك» و یك ماده تلخ به نام «فنیل آلانین» به دست می آید.

سیكلامات:این شیرین كننده، چهل برابر شیرین تر از ساكارز است و یك دانشجوی مقطع تحصیلات تكمیلی به نام «میشل اسودا» در سال 1937 آن را كشف كرد. او روی تولید تركیب ضد دردی به نام «سدیم سیكلو هگزیل سولفامات» كار می كرد. روزی هنگام كار در آزمایشگاه مشغول سیگار كشیدن بود و برای لحظه ای سیگار را روی میز كارش قرار داد. وقتی بار دیگر سیگار را به دهان گرفت، متوجه مزه شیرین ته سیگار شد. بی درنگ همه تركیباتی را كه روی میز كارش بود، چشید تا سرانجام عامل شیرینی سیگارش را كشف كرد. وی آن را سیكلامات نام نهاد.

سوكرولوز:این شیرین كننده بیش از ششصد برابر شیرین تر از ساكارز است و آن را یك دانشجوی خارجی كه به زبان انگلیسی تسلط نداشت، در كالج سلطنتی انگلستان كشف كرد. وی در سال 1976 درخواست استادش مبنی بر بررسی (Test) یك قند كلردار را به غلط، چشیدن (Taste) آن تركیب تعبیر كرد. او متوجه شد كه آن تركیب، شیرینی فوق العاده ای دارد و به این ترتیب شیرین كننده دیگری را به دسته شیرین كننده های مصنوعی افزود.

پتاسیم اسسولفام:این شیرین كننده، صد و سی بار شیرین تر از ساكارز است و آن را یك شیمیدان آلمانی به نام «كارل كلائوس» در سال 1967 كشف كرد. او كه مشغول بررسی چند تركیب شیمیایی بود و هنگامی كه برای برداشتن راحت تر قطعه ای كاغذ سرانگشت خود را به دهان برد، متوجه مزه شیرین جالبی شد.
در تمامی موارد یاد شده، دانشمند در جست وجوی چیز دیگری است كه تحفه اتفاق نصیب او می شود. این كشف های اتفاقی را در زبان انگلیسی Serendipity می گویند. شاید شما از طریق كارتون سرندیپیتی با این واژه آشنا شده باشید. این واژه ریشه در یك افسانه ایرانی به نام «سه شاهزاده سرندیب» دارد كه در آن بازیگران اصلی داستان به طور اتفاقی، كشف های مهمی انجام می دهند. البته، همان طور كه در داستان آمده، آنان از فراست و زیركی فوق العاده ای برخوردار بوده اند.
بنابراین، می توانیم نتیجه بگیریم كه تحفه اتفاق، نصیب كسانی می شود كه از هوش و فراست فوق العاده ای برخوردارند. درست است كه برداشتن قطعه ای كاغذ یا كشیدن سیگار به كشف های مهمی انجامیدند، اما زیركی و پشتكار محققان نیز در این راه نقش مهمی داشته است. چنان كه اغلب آنان برای پیدا كردن سرچشمه شیرینی تمام مواد موجود در آزمایشگاه یا حداقل روی میزكارشان را بررسی كردند. در حقیقت آنان كشف دوباره ای انجام دادند.

توصیه های کاربردی برای کاهش مصرف قند

متاسفانه امروزه شاهد افزایش روزافزون مصرف قند و غذاهای شیرین هستیم . به تدریج که ذائقه مردم به غذاهای شیرین عادت می کند، کارخانجات مواد غذایی نیز روز به روز، محصولات شیرین تری به بازار روانه می کنند و این سیکل معیوب، پبوسته در حال چرخش است. با یک محاسبه سرانگشتی و ساده به طور متوسط هر فرد بین 20-15 قاشق چای خوری شکر ( مجموع قند مصرفی روزانه و قند به کار رفته در محصولات غذایی ) در روز مصرف می کند که این مقدار، بسیار بیشتر از نیاز بدن است.

عادت کردن به مصرف زیاد مواد شیرین که به طور معمول از همان کودکی رخ
می دهد، عوارض جسمانی متعددی نظیر اضافه وزن ، دیابت ، بیماری قلبی و آرتریت را در سنین بالاتر به دنبال خواهد داشت.
قند و ترکیبات حاوی قند، انرژی زیادی به بدن می رسانند، در حالیکه فاقد مواد مغذی لازم هستند.

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

مقاله َ تقطیر در word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 مقاله َ تقطیر در word دارای 21 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله َ تقطیر در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله َ تقطیر در word،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله َ تقطیر در word :

َ تقطیر
،اجزای سازنده یک محلول با روش تبخیر و تراکم است. روش جداسازی مواد اجزای سازنده یک محلول گوناگونند. یکی از این روش‌ها فرآیند تقطیر است که خود روش‌های مختلفی دارد و از جمله کاربردهای مهم آن در پالایش جداسازی مواد نفت و جدا سازی اجزایی آن است.

انواع تقطیر:تقطیر ساده: اجزای سازنده محلولی از یک ماده حل شده غیر فعال را می‌توان با تقطیر ساده از هم جدا کرد. برای این کار محلول را می‌جوشانیم تا حلال فرار، تبخیر و از ماده حل شده جدا شود. با سرد کردن بخار (میعان)، حلال مایع جمع آوری می‌شود و ماده حل شده به صورت باقی مانده تقطیر باقی می‌ماند.

هنگامی که ناخالصی غیر فراری (مانند شکر یا نمک) به مایع خالصی اضافه میشود فشار بخار مایع تنزل می یابد و به این دلیل که مولکولهایی که در سطح مایع هستند فقط مولکولهای جسم فرار نیستند قابلیت تبخیر مایع کم میشود. در هنگام تقطیر یک مایع خالص چنانچه مایع زیاده از حد گرم نشود درجه حرارتی که در گرماسنج دیده میشود، یعنی درجه حرارت دهانه خروجی، با درجه حرارت مایع جوشان در ظرف تقطیر، یعنی درجه حرارت ظرف، یکسان است.
درجه حرارت دهانه خروجی، که به این ترتیب به نقطه جوش مایع مربوط میشود، در طول تقطیر ثابت می ماند.

هرگاه در مایعی که تقطیر میشود ناخالصی غیر فراری موجود باشد، درجه حرارت دهانه خروجی همان درجه حرارت مایع خالص است زیرا ماده ای که بر روی حباب گرما سنج متراکم میشود به ناخالصی آلوده نیست. ولی درجه حرارت ظرف به علت کاهش فشار بخار محلول بالا میرود

ب) تقطیر جزء به جزء:
برای جداکردن موادی که نقطه جوش آنها خیلی به هم نزدیک باشد از تقطیر جزء به جزء استفاده میکنند. اختلاف این روش با تقطیر ساده آن است که در این حالت از یک ستون تقطیر جزء به جزء استفاده میشود.

ستونهای تقطیر جزء به جزء انواع متعددی دارند ولی در تمام آنها چند خصلت کلی مشاهده میشود. این ستونها مسیر عمودی را به وجود می آورند که باید بخار در انتقال از ظرف تقطیر به مبرد از آن بگذرد، این مسیر به مقدار قابل ملاحظه ای از مسیر دستگاه تقطیر ساده طویلتر است.

هنگام انتقال بخار از ظرف تقطیر به بالای ستون مقداری از بخار متراکم میشود. مایع متراکم شده، در حالی که به پایین ستون می ریزد دوباره در تماس با بخاری که از پایین به بالا در جریان است به طور جزئی تبخیر میشود و به سمت بالا میرود و طی این میعان و تبخیر شدنهای متوالی بخار از جزء فرار تر غنی تر میشود، یعنی هرچه به سمت بالای ستون پیش میرویم غلظت جزء فرار تر بیشتر و هر چه به سمت پایین می آییم غلظت جزء غیر فرار بیشتر میشود.

از نقطه نظر تئوری، جدا کردن دو ترکیب فرار به طور کامل، بوسیله تقطیر حتی زمانیکه اختلاف در نقطه جوش آنها زیاد باشد امکان پذیر نیست زیرا همیشه جزء دارای نقطه جوش پایین تر فشار بخارش را بر روی نقطه جوش جزء دیگر اعمال نموده و پاره ای از مولکولهای با نقطه جوش بالاتر نیز تقطیر میگردند. اما بهرحال در امور تجربی، بوسیله تقطیر جزء به جزء میتوان مخلوط اینگونه مایعات را در حد مطلوبی جدا نمود.

مخلوط دو ماده با هم در برخی مواد تولید آزئوتروپ میکند، یعنی مخلوط با درصد معینی تا آخرین قطره تقطیر میشود. در اینگونه موارد نمیتوان مخلوط را بوسیله تقطیر جزء به جزء از یکدیگر جدا کرد. برای از بین بردن این حالت یا ماده دیگری به مخلوط اضافه میکنند تا آزئوتروپ دیگری که مطلوب باشد بدست آید و یا فشار را تغییر میدهند.

مثلا الکل 95 درصد تشکیل آزئوتروپ میدهد که برای از بین بردن نقطه آزئوتروپ، بنزن به آن اضافه میکنند که در نتیجه نقطه آزئوتروپ دیگری با درصد آب بیشتر ایجاد میشود که بدین ترتیب آب خارج شده، الکل و بنزن باقی میماند که بوسیله تقطیر جزء به جزء به راحتی جدا میشودسیستمهای که از قانون رائول انحراف دارند بر دو نوع هستند : 

سیستمهای که از قانون رائول انحراف منفی دارند: اگر سیستمی انحراف منفی از قانون رائول نشان دهد، در منحنی فشار کل مینیممی وجود خواهد داشت. محلولی که غلظت متناظر با این کمینه دارد، فشار بخاری خواهد داشت که در هر دمایی، پایین‌تر از فشار بخار هر یک از اجزای آن در حالت خاص است. چنین محلولی در دمایی بالاتر از نقطه جوش هر یک از اجزای سازنده در حالت خاص، می‌جوشد.

این محلول آزئوتروپ با نقطه جوش بیشینه نامیده می‌شودبخار در حالت تعادل با مایع همگن که نقطه جوش بیشینه یا کمینه دارد، دارای همان غلظتی است که مایع آن دارد. از این رو آزئوتروپ‌ها، مانند مواد خالص، بدون تغییر تقطیر می‌شوند. از محلول جز به جز یک محلول دو جزئی که آزئوتروپی تشکیل می‌دهند، سرانجام یک جز خالص، و آزئوتروپ حاصل می‌شود ولی دو جز آن به صورت خالص به دست نمی‌آید.
تبلور مجدد

در واکنشهای آلی محصولات بندرت به صورت خالص به دستمی آیند. وقتی ماده به صورت جامد باشد معمولا آنرا در حلالی حل کرده و مجددا بهصورت بلور رسوب میدهند. این عمل را تبلور مجدد می نامند.

ترکیبی که میخواهیممتبلور کنیم را باید در یک حلال یا مخلوطی از حلالهای داغ، محلول بوده و در حالتسرد همان حلالها نامحلول باشد. عمل تخلیص در صورتی انجام میشود که ناخالصی یا درحلال سرد محلول باشد و یا در حلال داغ نامحلول باشد. در حالت دوم محلول را بصورتداغ صاف میکنیم تا ناخالصیهای محلول جدا شوند. اگر محلول رنگی باشد و ما بدانیم کهجسم مورد نظر بیرنگ است مقدار کمی از زغال رنگبر به محلول سرد اضافه نموده سپس آنراحرارت داده، بصورت داغ صاف میکنیم. زغال رنگبر، ناخالصیهای رنگی را جذب میکند.

انتخاب محیط تبلور کارساده ای نیست، رفتار حلالیت ترکیب یا باید شناخته شده باشد و یا باید به طریق تجربیمشخص گردد. مثلا وقتی که تبلور پارادی بروموبنزن مورد نظر باشد مخلوطی از اتانل وآب به کار میرود. ترکیب هم در اتانل سرد و هم در اتانل داغ محلول است: از اینرواتانل تنها، برای این کار مفید نیست.

از طرف دیگر این ترکیب چه در آب سرد و چه درآب داغ کم محلول است بنابر این آب تنها نیز برای این کار مفید نیست. اما مخلوطمساوی از الکل و آب در حالت داغ حلال خوبی برای جسم است و در حالت سرد حلالیت آنجزئی است از اینرو از مخلوط این دو حلال برای تبلور پارادی بروموبنزن استفادهمیشود.
بعضی مواقع عمل تبلورخودبخود صورت نمیگیرد و باید آنرا بر اثر تحریک متبلور نمود. بدین منظور یا جدارداخلی ظرف در سطح محلول را میخراشند

و یا ذراتی خالص از همان جسم را در محلول سردوارد میکنند تا تبلور شروع شود. بسیاری از ترکیبات بر اثر سرد کردن محلول یا سردکردن به همراه هم زدن به صورت بلور در میآیند. برخی ترکیبات به صورت روغن در آمده چندین ساعتو حتی گاهی چندین روز وقت لازم است تا بلور تشکیل شود.

 

بطور خلاصه تبلور مجدد به روش انحلال شامل مراحل زیراست:
(1)-انتخاب حلال مناسب،(2)- انحلال جسم مورد تخلیص در نقطه جوش حلالیا نزدیک به آن،(3)- صاف کردن محلول داغ برای جداکردن ناخالصیهاینامحلول،(4)- تبلور از محلولی که در حال سرد شدن است،(5)- جداکردن بلورها از محلولی که در آن شناور هستند،(6)- شستشوی بلورها برای خارج کردن محلولی که به آنها آغشته است،(7)- خشک کردن بلورها
بخشعملی

خالص سازی بنزوئیک اسید: یک گرم بنزوئیک اسید ناخالص را در ظرف ارلن مایر 50 میلی لیتری تمیزی قرار دهید. حدود 10 میلی لیتر آب به آن اضافه کنید. با چراغ گاز حرارت دهید تا به آرامی به جوش آید. در قسمتهای یک میلی لیتری به اندازه لازم آب اضافه کنید تا دیگر جسم جامدی در محلول جوشان حل نشود.

اگر محلول رنگین است (توجه داشته باشید که بنزوئیک اسید خالص بیرنگ است) محلول را کمی سرد کنید (احتیاط: هیچگاه به محلول جوشان زغال رنگبر اضافه نکنید) حدود 1/0 گرم زغال رنگبر اضافه کنید و دوباره مخلوط را همراه با همزدن گرم کنید تا برای چند دقیقه بجوشد. مخلوط داغ را مطابق شکل (1) بصورت داغ صاف کنید. ظرف خالی را با 1 تا 2 میلی لیتر آب داغ بشویید و محلول شستشو را از صافی عبور دهید.

در صورتی که محلول صاف شده هنوز رنگی باشد، عمل با زغال رنگبر را تکرار کنید. اگر طی صاف کردن بلور تشکیل شد محلول را دوباره حرارت دهید تا بلورها حل شود سپس ظرف را با شیشه ساعت یا بشر معکوسی بپوشانید و اجازه دهید به آرامی سرد شود تا به دمای اتاق برسد (اگر سریع سرد شود بلورهای ریز ایجاد میشود). سپس ظرف را برای حدود 15 دقیقه در آب یخ قرار دهید.

 

شکل (1)

به کمک صافی مکنده ای (تکه ای از کاغذ صافی را به اندازه کف قیف بوخنر بریده و در ته قیف قرار داده و با کمی حلال خیس کنید تا به کف قیف بوخنر بچسبد و مطابق شکل (2) دستگاه را ببندید.) بلورها را جمع آوری کنید و توده رسوب روی صافی را با دو قسمت کم آب سرد بشویید.

شکل (2)
1- ارلن تصفیه (ارلن تخلیه)
2- قیف بوخنر
3- شلنگ خلاء
بلور ها را بر روی تکه ای کاغذ صافی یا بهتر از آن بر روی شیشه ساعتی، پخش کنید و بگذارید تا در هوا کاملا خشک شود. وزن و نقطه ذوب محصول خالص شده را پس از اینکه کاملا خشک شد اندازه بگیرید. درصد بازده را حساب کنید.

نظرات ( نظر بدین )
لینک
چهارشنبه، 16 فروردین، 1385 – مینائی فر Minaeifar
تقطیر با بخار آب
غالبا به کمک تقطیر با بخار آب میتوان ترکیبات آلی فراری را که با آب مخلوط نمیشوند یا تقریبا با آن غیر قابل اختلاط هستند تفکیک و تخلیص کرد. در این روش مخلوط آب و جسم آلی با هم تقطیر میشوند. که به دو صورت امکان پذیر است:
1) روش مستقیم: که مخلوط آب و ماده آلی با همدیگر حرارت داده میشوند (تقطیر بوسیله آب).
2) روش غیر مستقیم: که بخار آب را در ظرف دیگری ایجاد کرده و از داخل ماده آلی عبور میدهند.

در تقطیر با بخار آب طبق قانون دالتون فشار بخارهای حاصله در درجه حرارت معین، برابر با مجموع فشارهای جزئی همان بخارها است: PT = P1 + P2 + P3 + …
از این عبارت چنین بر می آید که همواره در هر درجه حرارتی فشار بخار کل مخلوط حتی از فشار بخار فرار ترین جزء در آن درجه حرارت بیشتر است، زیرا که فشار بخار اجزای دیگر مخلوط هم دخالت میکنند. بنابر این باید درجه جوش مخلوط ترکیبهای غیر قابل اختلاط کمتر از جزئی باشد که کمترین نقطه جوش را دارد.
آب (با نقطه جوش 100 درجه) و بروموبنزن (با نقطه جوش 156 درجه) در یکدیگر نامحلولند. این مخلوط در حدود 95 درجه سانتیگراد میجوشد. در این درجه، فشار بخار کل مخلوط برابر با فشار آتمسفر است. همانگونه که طبق نظریه دالتون پیش بینی میشد این درجه کمتر از نقطه جوش هر یک از این دو ماده به صورت خالص است.

مزیت استفاده از تقطیر با بخار آب در این است که در جه حرارت در این تقطیر نسبتا پایین است (کمتر از 100 درجه) و این روش برای خالص سازی موادی به کار میرود که نسبت به حرارت حساسند و در حرارتهای بالا تجزیه میشوند. همچنین این روش برای جدا کردن ترکیب، از مخلوط واکنشی که محتوی مقدار زیادی از مواد قیر مانند باشد مفید است.

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

نانوتكنولوژی و صنعت سیمان و كربن نانوتیوبها در word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 نانوتكنولوژی و صنعت سیمان و كربن نانوتیوبها در word دارای 9 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد نانوتكنولوژی و صنعت سیمان و كربن نانوتیوبها در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي نانوتكنولوژی و صنعت سیمان و كربن نانوتیوبها در word،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن نانوتكنولوژی و صنعت سیمان و كربن نانوتیوبها در word :

در مقاله حاضر ابتدا به پدیده هزاره سوم – ننوتكنولوژی- بطور اجمالی پرداخته خواهد شد، پس از معرفی و آشنایی با این پدیده و اشاره مختصر به كاربردهای آن در كلیه علوم و فنون، منحصراً زمینه‌های كاربردی آن در صنعت سیمان بررسی خواهد شد. یكی از مهمترین مباحث روز در مورد سیمان و ننوتكنولوژی، مسئله كامپوزیتهای سیمان و كربن ننوتیوبها می‌باشد. در مجموعه تحقیق حاضر پس از معرفی این پدیده و ذكر مختصر كاربردهای آن در كلیه زمینه‌های مختلف موجود و زمینه‌هایی كه كاربردهای آن هنوز در حد بحث و بررسی می‌باشد، كربن، كربن ننوفایبرز و كربن ننوتیوبها و طیف وسیع كاربردهای آن بخصوص در صنعت سیمان مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است.
 
اثر تغییر تركیب بر خواص سیمان‌های بیواكتیواستخوان
بر پایه شیشه و شیشه – سرامیكهای بیواكتیو سیستم
Mgo- CaO- P2O5- SiO2

در این مقاله، امكان تشكیل سیمان از شیشه و شیشه- سرامیكهای سیستم Mgo- CaO- P2O5- SiO2  و همچنین اثر جایگزینی SiO2 به جای   بر رفتار گیرش و استحكام فشاری سیمانهای تهیه شده مورد مطالعه قرار گرفته است. با افزودن محلول فسفاتی به پودر شیشه و شیشه- سرامیكهای تهیه شده خمیری بدست می‌آید كه بر اساس جزء تشكیل دهنده قسمت جامد سیمان در مدت 14- 2 دقیقه دچار گیرش (اولیه و نهایی) می‌شود. واكنش گیرش به تشكیل فاز كلسیم آمونیوم فسفات هیدراته نسبت داده می‌شود. با غوطه‌وری سیمانهای حاصل از شیشه و شیشه- سرامیكهای مورد بررسی در محلول شبیه‌سازی شده بدن (SBF)، استحكام فشاری سیمان به دلیل تشكیل هیدروكسی آپاتیت می‌باشد. فوق اشباع بودن SBF نسبت به تشكیل فاز هیدروكسی آپاتیت و همچنین وجود مواضع مناسب جوانه‌زنی روی سطوح شیشه و شیشه سرامیكها سبب می گردد تا در اثر غوطه‌وری سیمان در SBF، نسبت به تشكیل فاز هیدروكسی آپاتیت و همچنین وجود مواضع مناسب جوانه‌زنی روی سطوح شیشه و شیشه سرامیكها سبب می‌گردد تا در اثر غوطه‌وری سیمان در SBF ، فاز هیدروكسی آپاتیت تشكیل گردد. با عملیات حرارتی پودر شیشه‌ها، دو نوع شیشه- سرامیك حاوی  فازهای بلوری آپاتیت و آپاتیت/ ولاستونیت حاصل می‌شود. جایگزینی   به جای   تأثیری بر زمان گیرش اولیه و نهایی سیمانهای حاصل از شیشه و شیشه سرامیكهای مورد بررسی ندارد. كاهش میزان فاز شیشه، پایین‌تر بودن استحكام فشاری قبل از غوطه‌وری در SBF را به دنبال دارد. سرعت افزایش استحكام فشاری سیمانها در زمانهای اولیه غوطه‌وری در، SBF را به دنبال دارد. سرعت افزایش استحكام فشاری سیمانها در زمانهای اولیه غوطه‌وری در، در سیستم شیشه سرامیكها كندتر از سیستم شیشه‌ها است هر چند كه پس از گذشت یك هفته، میزان استحكام فشاری شیشه سرامیكها به دلیل حضور فاز و لاستونیت، بالاتر از شیشه‌ها قرار می‌گیرد. سیمانهای تهیه شده از شیشه برای كاربردهای نیازمند گیرش و سخت‌شدن نسبتاً سریع و انواع شیشه‌ سرامیك برای كاربردهای نیازمند استحكام بالاتر در زمانهای طولانی‌تر مناسب خواهد بود.

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

مقاله غنی سازی اورانیوم در word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 مقاله غنی سازی اورانیوم در word دارای 21 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله غنی سازی اورانیوم در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله غنی سازی اورانیوم در word،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله غنی سازی اورانیوم در word :

غنی سازی اورانیوم

مقدمه
سنگ معدن اورانیوم موجود در طبیعت از دو ایزوتوپ 235U به مقدار 07 درصد و 238U ‏به مقدار 399 درصد تشکیل شده است. سنگ معدن را ابتدا در اسید حل کرده و ‏بعد از تخلیص فلز ، اورانیوم را بصورت ترکیب با اتم فلوئور (9F ) و بصورت مولکول ‏اورانیوم هگزا فلوراید تبدیل می‌کنند که به حالت گازی است. سرعت متوسط ‏مولکولهای گازی با جرم مولکولی گاز نسبت عکس دارد.

غنی سازی با دستگاه سانتریفیوژ
سانتریفیوژ دستگاهی است که برپای جدا سازی مواد از یکدیگر بر اساس وزن آنها استفاده می‌شود. این دستگاه مواد را با سرعت زیاد حول یک محور به گردش در می‌آورد و مواد متناسب با وزنی که دارند از محور فاصله می‌گیرند. در واقع در این روش برای جدا سازی مواد از یکدیگر از شتاب ناشی از نیروی گریز از مرکز استفاده می‌گردد، کاربرد عمومی این دستگاه برای جداسازی مایع از مایع و یا مایع از جامد است. سانتریفیوژهایی که برای غنی سازی اورانیوم استفاده می‌شود حالت خاصی دارند که برای گاز تهیه شده‌اند که به آنها Hyper-Centrifuge گفته می‌شود. پیش از آنکه دانشمندان از این روش برای غنی سازی اورانیوم استفاده کنند از تکنولوژی خاصی بنام Gaseous Diffusion به معنی پخش و توزیع گازی استفاده می‌کردند.

غنی سازی با دیفوزیون گازی Gaseous Diffusion
گراهان در سال 1864 پدیده‌ای را کشف کرد که در آن سرعت متوسط مولکولهای ‏گاز با معکوس جرم مولکولی گاز متناسب بود. از این پدیده که به نام دیفوزیون ‏گازی مشهور است برای غنی سازی اورانیوم استفاده می‌کنند. در عمل اورانیوم ‏هگزا فلوراید طبیعی گازی شکل را از ستونهایی که جدار آنها از اجسام متخلخل ‏‏(خلل و فرج دار) درست شده است عبور می‌دهند. سوراخهای موجود در جسم ‏متخلخل باید قدری بیشتر از شعاع اتمی یعنی در حدود 25 آنگسترم (7-‏25×10 سانتیمتر) باشد

ضریب جداسازی متناسب با اختلاف جرم مولکولها است. روش غنی سازی ‏اورانیوم تقریبا مطابق همین اصولی است که در اینجا گفته شد. با وجود این ‏می‌توان به خوبی حدس زد که پرخرج ترین مرحله تهیه سوخت اتمی همین ‏مرحله غنی سازی ایزوتوپها است، زیرا از هر هزاران کیلو سنگ معدن اورانیوم ‏‏140 کیلوگرم اورانیوم طبیعی بدست می‌آید که فقط یک کیلوگرم 235U ‏خالص در آن وجود دارد. Gaseous Diffusion از جمله تکنولوژیهایی بود که ایالات متحده طی جنگ جهانی دوم در پروژه‌ای بنام منهتن (Manhattan) برای ساخت بمب هسته‌ای ، با کمک انگلیس و کانادا به آن دست پیدا کرد.

در این روش با تکرار استفاده از این صفحات فیلتر مانند ، بصورت آبشاری (Cascade) ، میزان 235U را به مقدار دلخواه بالا می‌بردند. این روش اولین راهکارهای صنعتی برای غنی سازی اورانیوم بود که کابرد عملی پیدا کرد. نمونه‌ای از سانتریفیوژهای گازی آبشاری که برای غنی سازی اورانیوم از آنها استفاده می‌شود. Hyper-Centrifuge اما در روش استفاده از سانتریفیوژ برای غنی سازی اورانیوم ، تعداد بسیار زیادی از این دستگاهها بصورت سری و موازی بکار می‌برند تا با کمک آن بتوانند غلظت 235U را افزایش دهند.

گاز هگزافلوراید اورانیوم (UF6) در داخل سیلندرهای سانتریفیوژ تزریق می‌شود و با سرعت زیاد به گردش در آورده می‌گردد. گردش سریع سیلندر ، نیروی گریز از مرکز بسیار قوی تولید می‌کند و طی آن مولکولهای سنگینتر (آنهایی که شامل ایزوتوپ 238U هستند) از مرکز محور گردش دورتر می‌گردند و برعکس آنها که مولکولهای سبکتری دارند (حاوی ایزوتوپ 235U ) بیشتر حول محور سانتریفیوژ قرار می‌گیرند.
در این هنگام با استفاده از روشهای خاص گازی که حول محور جمع شده است جمع آوری شده به مرحله دیگر یعنی دستگاه سانتریفیوژ بعدی هدایت می‌گردد. میزان گاز هگزافلوراید اورانیوم شامل 235U که در این روش از یک واحد جداسازی بدست می‌آید به مراتب بیشتر از مقداری است که در روش قبلی (Gaseous Diffusion) بدست می‌آید، به همین علت است که امروزه در بیشتر نقاط جهان برای غنی سازی اورانیوم از این روش استفاده می‌کنند.

بزرگترین دستگاههای آبشاری سانتریفیوژ در کشورهایی مانند فرانسه ، آلمان ، انگلستان و چین در حال غنی سازی اورانیوم هستد. این کشورها علاوه بر مصرف داخلی به صادرات اورانیوم غنی شده نیز می‌پردازند. کشور ژاپن هم دارای دستگاههای بزرگ سانتریفیوژ است، اما تنها برای مصرف داخلی اورانیوم غنی شده تولید می‌کند.

غنی سازی اورانیم از طریق میدان مغناطیسی
یکی از روشهای غنی سازی اورانیوم استفاده از میدان مغناطیسی بسیار قوی می‌باشد. در این روش ابتدا اورانیوم هگزا فلوئورید را حرارت می‌دهند تا تبخیر شود. از طریق تبخیر ، اتمهای اورانیوم و فلوئورید از هم تفکیک می‌شوند. در این حالت ، اتمهای اورانیوم را به میدان مغناطیسی بسیار قوی هدایت می‌کنند. میدان مغناطیسی بر هسته‌های باردار اورانیم نیرو وارد می‌کند ( این نیرو به نیروی لورنتس معروف می‌باشد) و اتمهای اورانیوم را از مسیر مستقیم خود منحرف می‌کند. اما هسته‌های سنگین اورانیم (238U ) نسبت به هسته‌های سبکتر (235U ) انحراف کمتری دارند و درنتیجه از این طریق می‌توان 235U را از اورانیوم طبیعی تفکیک کرد.

کاربردهای اورانیوم غنی شده

• شرایطی ایجاد کرده اند که نسبت 235U به 238U را به 5 درصد می‌‏رساند. برای این کار و تخلیص کامل اورانیوم از سانتریفوژهای بسیار قوی استفاده ‏می‌کنند.
• برای ساختن نیروگاه اتمی ، اورانیوم طبیعی و یا اورانیوم غنی شده بین 1 تا 5 ‏درصد کافی است.
• برای تهیه بمب اتمی حداقل 5 تا 6 کیلوگرم 235U صد درصد خالص نیاز ‏است. در صنایع نظامی از این روش استفاده نمی‌شود و بمبهای اتمی را از 239Pu که سنتز و تخلیص شیمیایی آن بسیار ساده‌تر است تهیه ‏می‌کنند.

نحوه تولید سوخت پلوتونیوم رادیو اکتیو
این عنصر ناپایدار را در نیروگاههای بسیار قوی می‌سازند که تعداد نوترونهای ‏موجود در آنها از صدها هزار میلیارد نوترون در ثانیه در سانتیمتر مربع تجاوز ‏می‌کند. عملا کلیه بمبهای اتمی موجود در زراد خانه‌های جهان از این عنصر ‏درست می‌شود.‏ روش ساخت این عنصر در داخل نیروگاههای هسته‌ای به این صورت که ‏ایزوتوپهای 238U شکست پذیر نیستند، ولی جاذب نوترون کم انرژی هستند. تعدادی از نوترونهای حاصل از شکست 235U را ‏جذب می‌کنند و تبدیل به 239U می‌شوند. این ایزوتوپ از اورانیوم بسیار ‏ناپایدار است و در کمتر از ده ساعت تمام اتمهای بوجود آمده تخریب ‏می‌شوند.

در درون هسته پایدار 239U یکی از نوترونها خود به خود به ‏پروتون و یک الکترون تبدیل می‌شود. بنابراین تعداد پروتونها یکی اضافه شده و عنصر جدید را که 93 پروتون دارد ‏نپتونیوم می‌نامند که این عنصر نیز ناپایدار است و یکی از نوترونهای آن خود به ‏خود به پروتون تبدیل شده و در نتیجه به تعداد پروتونها یکی اضافه شده و عنصر ‏جدید پلوتونیم را که 94 پروتون دارد ایجاد می‌کنند. این کار حدودا در مدت یک هفته ‏صورت می‌گیرد

جدول کامل

عمومی
نام, علامت اختصاری, شماره Uranium, U, 92
گروه های شیمیایی اکتینیدها
دوره, بلوک 7 , f
جرم حجمی, سختی 19050 kg/m3, ND
رنگ سفید نقره ای فلزی

خواص اتمی
وزن اتمی 2380289 amu
شعاع اتمیcalc. 175 ND»pm)
شعاع کووالانسی ND pm
شعاع وندروالس 186 pm
ساختار الکترونی Rn]7s25f26d1]
-e بازای هر سطح انرژی

2,8,18,32,21,9,2
درجه اکسیداسیون (اکسید) 5 (باز ضعیف)
ساختار کریستالی اورتورومبیک
خواص فیزیکی
حالت ماده
جامد (مغناطیسی)
نقطه ذوب 1405 °F

نقطه جوش 2070( K(7473 °F
حجم مولی 1249 »10-6 ««متر مکعب بر مول
گرمای تبخیر 477 kJ/mol
گرمای هم‌جوشی 1548 kJ/mol
فشار بخار
ND Pa at 2200 K
سرعت صوت 3155 m/s at 293.15 K
متفرقه

الکترونگاتیویته
138 «درجه پائولینگ)
ظرفیت گرمایی ویژه 120 J/kg•K
رسانایی الکتریکی 38 106/m اهم
رسانایی گرمایی 276 W/m•K)

1st پتانسیل یونیزاسیون 5976 kJ/mol
2nd پتانسیل یونیزاسیون 1420 kJ/mol
پایدارترین ایزوتوپها
iso

NA نیمه عمر DM DE MeV DP
232U {syn.} 68.9 y & SF 5.414 228Th
233U {syn.} 159,200 y SF & 4909 229Th
234U 0.006% 245,500 y SF & 4859 230Th
235U 0.72% 7.038 E8 y SF & 4679 231Th

اطلاعات اولیه
اورانیوم یکی از عناصر شیمیایی جدول تناوبی است که نماد آن ، U و عدد اتمی آن 92 می‌باشد. اورانیوم که یک عنصر سنگین ، سمی ، فلزی ، رادیواکتیو و براق به رنگ سفید مایل به نقره‌ای می‌باشد، به گروه آکتیندها تعلق داشته و ایزوتوپ 235 آن برای سوخت راکتورهای هسته‌ای و سلاحهای هسته‌ای استفاده می‌شود.

معمولا اورانیوم در مقادیر بسیار ناچیز در صخره‌ها ، خاک ، آب ، گیاهان و جانوران از جمله انسان یافت می‌شود.

خصوصیتهای قابل توجه
اورانیوم هنگام عمل پالایش به رنگ سفید مایل به نقره‌ای فلزی با خاصیت رادیواکتیوی ضعیف می‌باشد که کمی از فولاد نرم‌تر است. این فلز چکش‌خار ، رسانای جریان الکتریسیته و کمی Paramagnetic می‌باشد. چگالی اورانیوم 65% بیشتر از چگالیسرب می‌باشد. اگر اورانیوم به‌خوبی جدا شود، بشدت از آب سرد متاثر شده و در برابر هوا اکسید می‌شود. اورانیوم استخراج شده از معادن ، می‌تواند به‌صورت شیمیایی به دی‌اکسید اورانیوم و دیگر گونه‌های قابل استفاده در صنعت تبدیل شود.

گونه‌های اورانیوم در صنعت
اورانیوم در صنعت سه گونه دارد:
• آلفا (Orthohombic) که تا دمای 6677 درجه پایدار است.
• بتا (Tetragonal) که از دمای 6677 تا 7748 درجه پایدار است.

• گاما (Body-centered cubic) که از دمای 7748 درجه تا نقطه ذوب پایدار است. ( این رساناترین و چکش‌خوارترین گونه اورانیوم می‌باشد.)
دو ایزوتوپ مهم ان U235 و U238> می‌باشند که U235 مهمترین برای راکتورهای و سلاحهای هسته‌ای است. چرا که این ایزوتوپ تنها ایزوتوپی است که طبیعت وجود دارد و در هر مقدار ممکن توسط نوترونهای حرارتی شکافته می‌شود. ایزوتوپ U238 نیز از این جهت مهم است که نوترونها را برای تولید ایزوتوپ رادیواکتیو جذب کرده و آن را به ایزوتوپ Pu239 پلوتونیوم تجزیه می‌کند. ایزوتوپ مصنوعی U233 نیز شکافته شده و توسط بمباران نوترونی Thorium232 بوجود می‌آید.

اورانیوم اولین عنصر یافته شده بود که می‌توانست شکافته شود. برای نمونه با بمباران آرام نوترونی ایزوتوپ U235 آن به ایزوتوپ کوتاه عمر U236 تبدیل شده و بلافاصله به دو هسته کوچکتر تقسیم می‌شود که این عمل انرژی آزاد کرده و نوترونهای بیشتری تولید می‌کند.

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

مقاله الکتروفورز در word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 مقاله الکتروفورز در word دارای 17 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله الکتروفورز در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله الکتروفورز در word،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله الکتروفورز در word :

الکتروفورز

امروزه الكتروفورز شاید اصلی ترین تكنیك برای جداسازی ملكولها در آزمایشگاه‌های سلولهای زیستی است. زیرا تكنیك قدرتمندی است و هنوز به طور معقولانه ای آسان و ارزان است و خیلی آسان و پیش پا افتاده شده است. علی رغم بسیاری از آرایش های فیزیكی برای دستگاه ها و صرف نظر از محیطی كه ملكولها اجازه مهاجرت در آن دارند جداسازی با الكتروفورز به توزیع بار در ملكولی كه جداسازی می شود بستگی دارد. الكتروفورز می تواند یك بعدی یا دو بعدی باشد. الكتروفورز یك بخشی برای جداسازی اغلب پروتئین‌های روتین و اسید نوكلئیك استفاده می شود. بخش دوم الكتروفورز برای جداسازی پروتئین هایی كه در اثر انگشت هستند استفاده می شود. محیط كمكی برای الكتروفورز می تواند در ژل در لوله یا در ورقه های صاف خوابیده تشكیل شود لوله ها برای جداسازی یك بعدی استفاده می شوند و زمانی كه ورقه ها فضای سطحی بلندی را اشغال می كنند برای جداسازی دو بعدی بهترند. شكل 1-4 نوعی واحد الكتروفورز ورقه ای تخت را نشان می دهد. زمانی كه دیترجنت SDS سدیم دو دسیل سولفات با پروتئین ها استفاده می شود، همه پروتئین ها دارای بار منفی می شوند به وسیله وابستگی به آنیون سدیم دودسیل سولفات در زمان جدا سازی با ژل پلی آكریلامید طرز عمل و رویه با پلی آكریلامید ژل الكتروفورز خلاصه می شود این تكنیك برای تعیین وزن مولكولی استاندارد شده است. ژل های پلی آكریلامید از پلیمریزه كردن دو تركیب تشكیل شده اند. آكریلامید و N , N متیلن بیس آكریلامید.

بیس در اینجا عامل پیوند دهنده برای ژل هاست. پلیمریزاسیون با اضافه كردن آمونیوم پرسولفات در زمانی كه همچنین دی متیل آمینوپرپیونیتریل یا N , N , N , N تترامتیل اتیل اندیامین آغاز می شود. ژل ها خنثی و هیدروفیل هستند و شبكه سه بعدی از هیدروكربن های طولانی كه به وسیله گروه های متیلن به هم وصل شده اند تشكیل شده است جداسازی ملكول ها در ژل بستگی به اندازه منفذها و سوراخهای تشكیل شده در ژل دارد. اندازه سوراخهای ژل به وسیله دو فاكتور تعیین می شوند. %T كه مقدار درصد آكریلامید را نشان می دهد. %30 كه مقدار درصد پیوند دهنده را نشان می دهد. هر چه مقدار كل آكریلامید افزایش یابد اندازه منفذ ژل كاهش می یابد. پیوند دهنده های با 5% C كوچكترین اندازه منفذ را می دهد. هر افزایش یا كاهش در %C باعث افزایش در اندازه منفذ می شود. كل آكریلامید داده شده بعنوان نسبت درصد وزن به حجم از آكریلامید+بیس آكریلامید است.

پروتئین ها با وزن مولكولی در محدوده ده هزار یا یك میلیون با 2/71% ژل های آكریلامید جداسازی می شوند. زمانی كه پروتئین ها با وزن ملكولی بالاتر نیازمند تمركز ژل آكریلامید پایین تر هستند برعكس ژل های 30% برای جداسازی پلی پپتیدهای كوچك استفاده می شود.
تمركز بیشتر ژل باعث كوچكتر شدن اندازه منفذ ژل و جداسازی بهتر ملكولهای كوچك می شود. درصد ژل مورد استفاده بستگی به وزن مولكولی پروتئین مورد جداسازی دارد.
ژل های 5درصد برای پروتئین هایی در محدوده 60000 تا 200000 دالتون استفاده می شوند. ژل های ده درصد برای پروتئین های 16000 تا 70000 دالتون استفاده می شوند و ژل های پانزده درصد برای پروتئین های 12000 تا 45000 دالتون استفاده می شوند.

سیستم های كاتیونی و آنیونی
در الكتروفورز پروتئین ها در یك بار پایه جداسازی می شوند و بار پروتئین می تواند مثبت یا منفی باشد.بسته به PH بافر. در عملیات معمولی ستون حاوی ژل قیمت بندی شده در سه قسمت شامل: 1- ژل جدا كننده 2- ژل توده شده 3- ژل نمونه . ژل نمونه ممكن است حذف بشود و نمونه از طریق غلیظ شدن محیط غیر هدایتی مانند ساكاروز به وجود بیاید. الكترودها به دو انتهای ستون متصل می شوند و جریان الكتریكی از طریق ژل جزءبندی شده عبور می كند. اگر الكترودها به صورت بالا آرایش پیدا كنند حمام بالایی كاتد و حمام پایین آند (+) است.
آنیون ها اجازه دارند كه به سمت آند بروند و به این سیستم آنودی می گویند. كاتیون ها اجازه دارند كه به سمت كاتد بروند و به این سیستم كاتدی می گویند.

سیستم های لوله ای و ورقه ای
در طراحی پروتكل الكتروفورز دو سیستم نزدیك به هم طراحی شده است یكی ستون الكتروفورز كه از ژلهای لوله مانند در لوله های شیشه ای تشكیل شده است و دیگری ژل های تخت كه از ژل تخت بین دو صفحه شیشه ای تشكیل شده است. مزایای ژل های تیوبی در حركت ملكولها از طریق ژل ها كمتر مستعد و مهیاست تا حركت افقی و بنابراین گسترش آرامی در تجزیه و تحلیل باندها به خصوص در پروتئین ها وجود دارد و از نظر اقتصادی هم به صرفه است زیرا نسبتا آسان است برای ساختن این سیستم می توان در خانه از مواد قابل دسترس استفاده كرد.

با وجود اینكه ژل های تخت مزایایی دارند كه اجازه می دهند برای تجزیه های دو بعدی از آنها استفاده شود جدا كردن چندین نمونه به طور همزمان در یك ژل وجود دارد. ژل های تخت طوری طراحی شده اند كه چندین راه باریك دارند كه نمونه ها به طور موازی حركت كنند. اندازه و تعداد راه ها می تواند مختلف باشد زمانی كه نمونه ها در یك محیط حركت می كنند كمترین همانندی نمونه های مختلف منجر به تغییرات جزئی در ساختار ژل می شود. ژل تخت تكنیكی برای تجزیه های لكه‌ای و تجزیه های اتورادیوگرافیك است. نتیجتا برای عملیات آزمایشگاهی روزمره مثل تجزیه نوكلئیك اسیدها و كنترل های آنتی ژنی ژل های تخت مناسبند. قابلیت استفاده و قیمت تجاری ژل تخت باعث استفاده بیشتر از اینها شده و به ندرت از ژل لوله ای استفاده می شود. تئوری و عملیات ژل تخت با ژل لوله ای الكتروفورز یكسان است و این كه از كدام سیستم استفاده كنیم بستگی بیشتر به تجهیزات موجود دارد.

سیستم های ژل دنباله دار و بدون دنباله
استفاده اصلی از ژل ها بعنوان محیط جدا كننده كه شامل استفاده از یك ژل با پوشش PH است. مولكولها به وسیله حركتشان در پایه از طریق ماتریكس ژل تنها جدا می شوند این سیستم امروزه فقط گاهی در آزمایشگاهها استفاده می شود. و با سیستم های ژل چندتایی بدون دنباله جایگزین شده است. در سیستم های ژل چندتایی ژل جدا كننده به ژل توده ای و ژل نمونه انتخابی اضافه می شود. این ژل ها می توانند تجمع متفاوتی در یك محیط كمكی داشته باشند. یا ممكن است به طور كلی عامل های متفاوتی داشته باشند. تفاوت كلیدی در جداسازی ملكولها زمانی كه آن ها به ژل جدا كننده وارد می شوند است ژل جدا كننده تجمع خواهند كرد. این منطقه در ژل توده كننده در محدوده میكرون تا میلیمتر است. زمانی كه پروتئینها در باندهای تجمع توده می شوند آنها به مهاجرت ادامه می دهند برای رسیدن به ژل جداكننده تا باندهای باریك تشكیل دهند. باندها سپس از یكدیگر جدا می شوند.

ژل PH بدون دنباله
ابتدا باندهای پروتئین به ژل جدا كننده وارد می شوند جداسازی باندها با یون های عبوری از طریق ستون ژل در جفت افزایش می یابد هر یون در این جفت دارای پلاریته بار یكسان مانند پروتئین هستند. ولی متفاوت در بزرگی بار هستند. یك یون بزرگی بار بیشتی از پروتئین دارد. در حالی كه دیگری بزرگی بار كمتری از پروتئین دارد. یونی كه بار بیشتری دارد تندتر حركت می كند و بنابراین یون رهبر خواهد بود و یون با بار كمتر یون دنباله رو خواهد بود در سیستم های آنیونی یونهای كلر و گلیسینات از مخزن بافر (تریس گلیسین) مشتق می شوند یون رهبر معمولا كلر و گلیسینات یون دنباله رو است طرح این سیستم آنیونی در شكل 4-3 نمایش داده شده است. یون كلر اول به ژل جدا كننده وارد می شود و به سرعت از ژل خارج می شوند سپس پروتئین و بعد یون گلیسینات یون گلیسینات پروتئین را خارج می سازد و در آخر یك پوشش گرادیان ولتاژ خطی با ژل می سازد. پروتئین ها سپس خودشان را با این شیب بر طبق بار و اندازه شان جور می كنند.

ژل های آگارز
زمانی كه ژل های آكریلامید برای تجزیه پروتئین ها استاندارد شدند آنها كمتر برای اسیدهای نوكلئیك با وزن مولكولی بالا مناسب بوده اند به این منظور برای جداسازی مناسب این مولكولهای بزرگ تجمع آكریلامید نیاز به كاهش تا سطحی كه مایع باقی بماند دارد.
ژلها می توانند تشكیل بشوند با وجود اینكه آگارز اضافه شود (آگارز یك پلی ساكارید طبیعی است) برای كاهش تجمع آكریلامید. با اضافه كردن آگارز تجمع آكریلامید 5% می شود و می توان برای ملكولهای با وزن ملكولی بالاتر از 10 دالتون جداسازی كرد. این روش مخصوصا برای جداسازی ترتیب طولانی از DNA مفید است. امروزه ژل های آگارز- آكریلامید به طور گسترده در آزمایش‌گاه‌های ژنتیك برای تعیین نقشه ژن ها استفاده می شود این فصل بروی جداسازی پروتئین ها متمركز است.

ترمینولوژی برای تكنیكهای تجزیه ای، مهاجرت الكترونی با لوله موئینه:
تكنیهای مهاجرت الكترونی با لوله موئینه به طور افزاینده ای در شیمی تجزیه محبوب و مهم شده اند به خصوص در بیوتجزیه . بعضی از ترمینولوژی های وابسته در كاغذ یافت می شوند در ترمینولوژی الكتروفورز در شیمی كلینیكی. اما در بسیاری از موارد اینها برای تكنیكها كاپیلاری كاربردی نیستند و در تعاریف آیوپاك به حساب نمی آیند. در 1994 آقای KNOX مقاله ای را در زمینه تكنیكهای جداسازی الكترونی منتشر كرد اما این مقاله هماهنگ با فهرست علائم كروماتوگرافی آیوپاك نبود مقاله جاری بحث می كند و تعریف می كند جمله های وابسته مورد نیاز در تامین جاری، شامل نامهای تكنیكهای مختلف كه در اصول مهاجرت الكترونی استفاده می شود و آن باید مورد توجه قرار بگیرد كه تعداد موارد مرزی موجود با ترتیب و احترام به نامگذاری تكنیك های مخصوص اقدام كند. جداسازی با تكنیك های مهاجرت الكترونی كاپیلاری در لوله موئینه باریك به وسیله اعمال میدان الكتریكی قوی به دست می آید این تكنیكها شامل كاپیلاری الكتروفورز و مشتقات تكنیكهای مهاجرت الكترونی كاپیلاری است كه بر پایه اصول جداسازی متفاوت اند.

در بعضی موارد این اصول دارای هم پوشانی هستند. میسلار كاپیلاری الكتروفورز برای جداسازی یونهای كوچك آلی و معدنی و پلیمرها رنگها، منفجر كننده ها، پروتئینها، پپتیدها و اسیدهای نوكلئیك استفاده می شود. جریان الكترواسمز برای جداسازی همكاری می كنند اگر چه همیشه مورد نیاز نیست. جریان الكتروسمز از تاثیر میدان الكتریكی بر روی بارها در قسمت پخش شده در لایه دوگانه در سطح داخلی كاپیلاری به وجود می آیند برای مثال در كاپیلاری فیوز سیلیكا در برخورد با بافر در PH بالای 2 سطح گروه های سیلانول دپروتونه شده و پروتون از دست می دهند و دیواره كاپیلاری بار منفی پیدا می كند. این گروه ها اتمسفر یونی را بالا می برند كاربرد میدان الكتریكی در كاپیلاری باعث می شود یونهای دارای بار مثبت به سمت كاتد حركت كنند و آنیونها به سمت آند حركت كنند مزایای الكترواسمز شامل موارد زیر است:

1- جداسازی خوب است
2- زمان جداسازی كوتاه است
3- مقدار نمونه مورد نیاز بسیار كم است
4- هزینه تجزیه ای كم است

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

مقاله دی اكسید كربن در word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 مقاله دی اكسید كربن در word دارای 8 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله دی اكسید كربن در word  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله دی اكسید كربن در word،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله دی اكسید كربن در word :

دی اكسید كربن:

اگر گیاهان در محیطی كه می تواند دی اكسید كربن استفاده شود، پرورش می یابند، باید حدود ppm1000-800 ، دی اكسید كربن در زمان رشد رویشی گیاه در گلخانه استفاده شود.

تغذیه:
Kofranek و Luni در سال 1975 احتیاجات تغذیه ای منحصر به فردی را برای آزالیاها ارائه كرده اند. گیاهان بایه در محیط كمی اسیدی رشد كنند، آنها احتیاج به مواد غذایی كمی دارند، ریشه آنها به آسانی در شرایط زیاد بودن EC خسارت می بیند. لارسون در سال 1992 توصیه كرده كه ppm315 ازت از یك كود قابل حل 7-7-21 ، هریك یا دو هفته یكبار استفاده شود.
توصیفات متفاوتی از نقص های تغذیه ای ارائه شده است.

بستر:
آزالیاها معمولا دریك محیط كشت صد درصد خزه، با PH به طور متوسط 5/5-5/4 رشد می نمایند.

كنترل ارتفاع:
B-nine ، Cycocel ، Bonzi و Sumagic برای كنترل رشد طولی میانگره استفاده شده اند.
B-nine به صورت اسپری برگی و به میزان ppm3500-2500 استفاده شده، سایكوسل نیز به صورت محلول پاشی و به میزان ppm2500 استفاده شده، كه در مرحله دوم، نصف میزان هفته اول و برای جلوگیری از كلروز برگ به كار رفته است.

Bonzi به میزان ppm25 و معمولا یك مرتبه و به تنهایی استفاده شده، مقادیر مصرفی با توجه به رقم، موقعیت و محل تولید، تغییر می كند.
همه تنظیم كننده های رشد، آغازش جوانه های گل را در روزهای كوتاه تحت تاثیر قرار داده، گلدهی را به صورت یكنواخت افزایش داده، تعداد جوانه های گل تشكیل شده در جوانه خوشه گل انتهایی را افزایش می دهند.
Adriansen یادآور شده كه وقفه اول، هم چنین در كنترل رشد طولی ساقه موثر بوده است.

فاصله كاشت:
گیاهان برگی باید به طور مناسبی از یكدیگر فاصله داشته باشند، تا حداكثر نور را اشته باشند. هرس كردن گیاهان قبل از رشد كافی، یكی از دلایل تشكیل جوانه گل ضعیف در شاخه های پایین تر و عدم تعادل در گلدهی بعد از تیمار سرما و جیبرلین است.
فاصله كاشت هم چنین برای گردش هوا، كنترل بیماریها و نفوذ كافی محلول پاشی ضروری است.
یك فاصله كاشت مناسب حداقل cm25×25 و ترجیحا cm30×30 است.

غنچه گیری و حذف جوانه ها:
تعداد جوانه های گل جداشده، اندازه نهایی گیاه را مشخص می كند. آزالیایی كه در گلدان 15سانی متری یا بزرگتر تولید شده، اغلب از لاینر ها رشد می كند. این لاینرها برای تولید یك گیاه منشعب و خوب، 3بار هرس شده اند. هرس و غنچه گیری اصلی، هنوز به صورت دستی انجام می شود.
مواد شیمیایی مانندAtrimmec با میزان ppm3900 می تواند استفاده شده باشد، اما گیاهان باید به طور جداگانه باز بینی شوند و اگر نیاز باشد، مجددا با دست هرس شوند. مدت زمان هرس معمولا بین 6تا8 هفته است.معمولا 4-3 گره بر روی گیاه باقی گذاشته و10-5/7 سانتی متر از شاخه قطع شده است. این شاخه ها می توانند هرس شده و به عنوان قلمه مورد استفاده قرار گیرند.

مراقبت:
هیچ مراقبتی غیر از درخت آرایی و كاربرد قیم نیاز نیست.

برنامه ریزی و زمان بندی:
آزالیاها اساسا در طول سال قابل برداشت هستند، كه این كار به وسیله تغییراتی در فتو پریود انجام می شود. گیاهان جوانه دار شده به مدت 6تا8 ماه و در دمای 3-2 درجه سانتیگراد در انبار نگهداری می شوند. در طی انبارداری بستر ریشه باید مرطوب نگه داشته شود. تولید از یك لاینركه به طور معمول به وسیله اغلب تولید كنندگان غیر متخصص صورت می گیرد، یك سال به طول می انجامد.
طول زمان تولید، از كاشت یك لاینر در گلدان، تا زمان اولین فروش، از یك گلدان 15 سانتی متری،7 ماه می باشد. گلدان های كوچك 5/7-5 سانتی متری، برای;;.. و ایجاد رنگبندی در سبدها مفید است.

حشرات:
یك لیست كامل از حشرات، كرم های ریز و نماتدها به وسیله Steru ارائه شده است. ساس ها، تریپسها، مینوزهای برگی، عنكبوت ها، كرم های حلقوی و چندین گونه از نماتدها بر روی آزالیاها دیده می شود. آگاهی، سیستم زهكشی و تیمارهای شیمیایی، همه برای كنترل این آفات ضروری است.

بیماریها:
چندین بیماری میتواند سبب ایجاد مسائل جدی در طول دوره تولید، انبارداری خنك و فورسینگ شوند. در انبار Botrytis می تواند بر روی جوانه های گل تاثیر گذاشته، یا باعث باز شدن گلها شود. تهویه به طور مداوم لازم است. مهمترین بیماری Cylindrocladium است كه سیستمیك بوده و باعث پژمردگی، زوال و لكه برگی نكروتیك در طول یك مرحله از تولید می شود. پوسیدگی فیتوفترایی می تواندیك مسئله مهم باشد، كه علائم بیان شده و زوال تدریجی در گیاه رخ می دهد.
Phomopsis و Rhizoctonia نیز به وسیله Aycock و Daughtry لیست شده اند.
اشاره شده كه لكه برگی زیادی می تواند بر روی گیاهانی كه در فضای باز رشد می كنند رخ دهد، كه مشمولSeptoria azalea ، S.solitaria و Pestalotia spp. می شود.

اختالات فیزیولوژیك:
كلروزه شدن شاخ و برگ درختان در اثر PH بالا یا قلیایی معمول است. عدم یكنواختی گلدهی می تواند در نتیجه كشت گیاهان با جوانه های گل نارس در سرما، یا دیگر تیمارهای رفع ركود باشد. اگر تیمارهای رفع ركود كافی نباشد فورسینگ مشاهده می شود، یا گلدهی به صورت غیر یكنواخت صورت می گیرد. مخصوصا در شاخه های پایین تر تعداد گل ها در اثر فاصله كاشت كم یا كمبود كاهش یافته است. پیچیدگی برگ می تواند رخ دهد، اگر شدت نور در طول انبار داری خنك(10-5 درجه سانتیگراد) كافی نباشد. هم چنین پیچیدگی می تواند جدی باشد، اگر انتقال گیاهان پس از جداسازی آنها از انبار خنك تا زمانی كه ریشه ها شروع به فعالیت می كنند و Root ballها گرم شده و شروع به جذب آب نمایند. برای كم كردن تنش آبی برگ و تعرق، گیاهان باید به طور مناسبی مه پاشی شده، سایه دهی موقت انجام شده و در درجه حرارت معتدل نگهداری شوند.

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید